ΜαθΗΜΑΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑ] ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ᾿Απὸ τὸν πολιτικὸ μηχανικὸ κ. Γιάννη Μάλλιαρη πήραμε καὶ δημοσιεύουμε τὴν ἀκόλουθη ἐπιστολή: Κύριε Διευθυντά, Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω τὰ πάρα κάτω στὸ κεφάλαιο Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ (4αυλός, τεῦχος 6.3), μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ συμβά- λω στὴ διερεύνηση τοῦ τὶ φταίει γιὰ τὴν κατάσταση τῶν σημερινῶν κοινωνιῶν, ποὺ ἀποπειρᾶται νὰ διερευνήσει ὁ κ. Η. Τσατσόµοι- ρος, ἐπικαλούμενος σὰν βιβλιογραφικὸ βοήθη- μα τὸ δοκίμιο τοῦ τέως Προέδρου τῆς Δημο- κρατίας κ. Κ. Τσάτσου. Σ᾿ ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν γενικὴ τοποθέτηση τῆς παραγράφου / γενικά, θὰ συμφωνοῦσα μὲ τὸν κ. Τσατσόµοιρο, παρ᾽ ὅτι εἶναι τόσο ἀπαισιόδοξζη, ὥστε νὰ θεωρεῖται σχεδὸν μάταιο τὸ ψάξιμο τῆς αἰτίας. Τὸ νὰ λέει ὁ ἀρθρογράφος ὅτι ἡ εἰκόνα ποὺ παρουσιάζει ὁ πλανήτης ἀπ᾿ τὸ Νότιο ἕως τὸ Βόρειο Πόλο εἶναι παρανοϊκή, σηµαίνει ὅτι δὲν γίνεται τίποτα - ἀφῆστε τα ὅπως εἶναι. Στὶς ἑπόμενες παραγράφους τοῦ κειµένου, ὅπου ἐπιχειρεῖται ἡ ἀζιολόγήηση τῶν αἰτιῶν, ἡ διαφωνία µου εἶναι ἀπόλυτη. Γράφει « Όσοι νέοι δὲν κινοῦνται µέσα σ᾽ αὐτὸ τὸ ρεῦμα (τῆς φυσικομαθηματικῆς σκέψης) εἶναι φυσικὸ νὰ αἰσθάνονται ὅτι βρίσκονται στὸ περιθώριο τῆς σύγχρονης ζωῆς». Προσωπικὰ πιστεύω (ἐκτὸς ἀπὸ ἐξαιρέ- σεις ἀντικοινωνικῶν φαινομένων) στὸ περι- θώριο πρέπει νὰ αἰσθάνωνται οἱ νέοι τῶν ἐργαστηρίων καὶ τοῦ σπουδαστηρίου, ποὺ εἶναι ἔξω ἀπὸ τὶς πολλαπλὲς σημερινὲς ἀποπροσανατολιστικὲς πιέσεις, ἀνεξάρτη- τα ἀπ᾿ τὴν ἐπιστήμη ποὺ σπουδάζουν’ καὶ αὐτοὶ, νομίζω, εἶναι οἱ καλοὶ καὶ δυστυχῶς οἱ ἐλάχιστοι. Είναι ἀλήθεια ὅτι μεταξὺ ἠθικῶν ἀξιῶν καὶ τεχνολογίας (ὄχι τῆς θεωρητικῆς φυσι- κομαθηματικῆς ἐπιστήμης, γιατὶ κι αὐτὴ εἶναι ἠθικὴ ἀξία) ὑπάρχει σοβαρὴ ἀνισορ- ροπία σὲ βάρος τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν, ἀλλὰ σ᾿ αὐτὸ δὲν φταίει ἡ τεχνολογία᾽ φταῖνε οἱ ἠθικὲς ἀξίες, ποὺ ἔμειναν πίσω, ἢ ἀκριβέ- στερα οἱ ἐκπρόσωποί τους. Πιστεύω, ὅτι ἀναλογικὰ εἴμαστε ὅλοι ὑπεύθυνοι (ὄχι µόνο οἱ ἐξουσιαστὲς) καὶ ἰδιαίτερα οἱ διανοούμενοι, οἱ ὁποῖοι, μόλις ἀναγνωρισθοῦν (ἀξιοκρατικὰ ἢ ὄχι), ἔπανα- παύονται στὶς δάφνες τους συμπορευόµενοι μὲ τοὺς ἑκάστοτε ἐξουσιαστές, οἱ ὁποῖοι στὸ κάτω κάτω τῆς γραφῆς κάνουν τὴ δουλειά τους. Λέει, ὅτι ἀνθεῖ ἡ φυσικοµαθη- µατικἠ διανόηση. Μακάρι νὰ συνέβαινε αὐτό, διότι ἡ διανόηση εἶναι µία καὶ μοναδική, ἀπ᾿ ὁπουδήποτε καὶ ἂν προέρχε- ται, εἴτε ἀπὸ κλασσικὲς εἴτε ἀπὸ φυσικομα- θηματικὲς σπουδές, Μιὰ ὅμως καὶ τὸ πράγμα ἔχει τελείως ἐξειδικευθεῖ καὶ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ ἡ φυσικομαθηµατικἡ σκέψη: «τρέφει τὸ μηδε- νισμὸ καὶ τὴν ἑωσφορικὴ Ψυχολογία τοῦ χάους», τὶ γνώμη ἔχει ὁ συγγραφέας γιὰ τὸν Πυθαγόρα, τὸν Πλάτωνα, τὸν Ὠεσοαγίες, γιὰ τὸν ! Δρίδςε, τὸν Καπι καὶ ἄλλους μεγάλους, ποὺ τράφηκαν μὲ τὴ μαθηματικὴ σκέψη καὶ ἔγιναν οἱ στυλοβάτες τῆς Φιλοσοφίας; Ἢ μήπως ἡ φιλοσοφία καὶ ἡ σοφία δὲν κατατάσσονται στὶς ἠθικὲς ἀξίες; Γράφει ὁ Β. Κιςςε] στὸ βιβλίο του «Ἱστορία τῆς Δυτικῆς Φιλοσοφίας» (σελ. 56: Το Ηἰσιοιν οἱ Μοϑδιογη ΡΗΙΙΟΦΟΡΗΥ, η ἔκδοση): «᾿Ο συνδυασμὸς τῶν μαθηματικῶν καὶ τῆς θεολογίας ποὺ ἄρχισε μὲ τὸν Πυθαγό- ρα, χαρακτήρισε τὴν θρησκευτικὴ φιλοσοφία στὴν ᾿Αρχαία ᾿ Ἑλλάδα, στοὺς χρόνους τοῦ μεσαίωνα καὶ κατὰ τὴν μετέπειτα ἐποχή, µέχρι τὸν Κάντ. Ὁ ᾿”Ορφισμὸς πρὶν ἀπ᾿ τὸν Πυθαγόρα ἦταν ἀνάλογος τῶν ἀσιατικῶν μυ- στηριακῶν θρησκειῶν, ἀλλὰ στὸν Πλάτωνα, τὸν "Αγ. Αὐγουστῖνο, στοὺς Τήοηιας Αφμίμας, Βοεσοβγ165, δρίποζα καὶ Ι.οἰθηίζ ἡ θρησκεία καὶ ή λογικὴ εἶναι ἕνα ἀδιάσπαστο κράμα». Πῶς λοιπὸν μπορεῖ νὰ χαρακτηρίζεται ἡ μαθηματικολογικὴ μεθοδολογία ἐωσφορι- σμός, ὅταν, ἂν μή τι ἄλλο, προσέθεσε στὴ θρησκεία τὸ κῦρος τῆς ἐπιστήμης; Πιὸ πάνω στὴν ἴδια σελίδα τοῦ βιβλίου τοῦ ἘωιςςεΙ] διαβάζουμε: «... ᾿Εντεῦθεν τὸ δόγμα τοῦ Πλάτωνα, ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι }εωμέ- τρης καὶ ἡ πεποίθηση τοῦ δ ᾽ν υανηδς ὕϑαης ὅτι ᾿Εκεῖνος εἶναι ἐπιρρεπὴς (ααα[ς1οί) στὴν ἀριθ- µητική». "Αρα κατὰ τὶς δύο αὐθεντίες ὁ Θεὸς εἶναι μαθηματικός. Κατὰ τὰ ἐκτιθέμε- να ὅμως ἀπὸ τὸν κ. σατσόμοιρο, καὶ πάλι μὲ αὐθεντικὴ ὑποστήριξη, ὁ μαθηματικὸς εἶναι ᾿Εωσφόρος -- ἄρα (ἥμαρτον, Θεέ µου) ὁ Θεὸς εἶναι ᾿Εωσφόρος; ᾿Εκτὸς ἀπὸ τὴν ἱστορία, ἡ προσωπική