Ε/4ΗΝΙΚΟΤΗΊΑ καὶ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ: Ποιὰ θὰ ἐπιβιώση στὸ Κόσμο τοῦ Μέλλοντος; Μὲ προὐπόθεση τὴν διάσωση τοῦ Πολιτισμοῦ κἀὶ τὴν ἀποτροπὴ τοῦ κινδύνου μιᾶς νέας ̓Εποχῆς Βαρβαρότητας, ἑνὸς Νέου ̓Ἱστορικοῦ Μεσαίωνος, βλέπω νά ἐπέρχεται ἀκάθεκτος ἕνας Κόσμος, στὸν ὁποῖο ή Θεωρία, ὁ Λόγος, ὁ Στοχασμός, ἡ «Φιλοσοφία, ἡ ̓Επιστήμη, ὁ Διάλογος, ἡ ̓ Απόδειξη, ὁ Ἔλεγχος καὶ ἡ κατὰ φύσιν ρέουσα Ἔναρχος Πολιτικὴ Τάξις θὰ εἶναι οἱ ἀκρογωνιαῖοι λίθοι του. Στὸν κόσμον αὐτὸν τῆς Ζωῆς τὰ: στοιχεῖα τοῦ Θανάτου, ἡ Δύναμη, τὸ 4όγμα, ἡ Εξουσία, ὁ Οἰκονομισμός, τὸ Παράλογο, ἡ ̓Οργάνωση, θὰ ἔχουν ἀπορριφθῆ ὡς σπέρματα αὐτοκαταστροφῆς: Ἢ ἐπιβίωσή τους θά ἰσοδυναμοῦσε μὲ τὸ τέλος τοῦ εἴδους ἄνθρωπος. Τὸ Εἶναι, ἥ Οὐσία, θὰ ἀποβάλη μὲ τήν ζωοποιό τῆς ἐπενέργεια τὸ ̓Εξεῖναι, τὴν ̓Εξουσία. Σημειώνω πάλι, ὅτι, ὅπου Θεωρία, Λόγος, Στοχασμός, Φιλοσοφία, ̓Επιστήμή, Διάλογος, Ἔλεγχος, ̓ ̓Απόδειζη καὶ κατὰ φύσιν Ἔναρχος Πολιτικὴ Τάξις, ἐκεῖ καὶ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ. Δὲν ἔέρω ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς “Ελλῆνες, ποὺ νὰ εἰσήγαγε στὴν Ζωὴ τὰ στοιχεῖα αὐτά. Καὶ δὲν ξέρω κανέναν, πού, ἀφ ̓ ὅτου ἡ “Ελληνικότητα τὰ εἰσήγαγε -- ἀφ ̓ ὅτου δηλαδὴ τὸ πνεῦμα τῆς ἐλεύθερης, χωρὶς σκοποθηρικοὺς περιορισμοὺς καὶ ἐξ-ουσιαστικὴ ὠφελιμοθηρία, ἔρευνας τὰ προσήγγισε -- νὰ ἔπραξε τίποτ ̓ ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ δύο τινα: ἢ τὰ υἱοθέτησε καὶ προσπάθησε, ὅσο μπόρεσε, νὰ τὰ ἀναπαραγάγη ἢ τὰ πολέμησε, τὰ διέστρεψε, τὰ παραχάραζε, τὰ ἐζάλειψε. Στὸν κόσμον αὐτὸν τῆς ̓ Ελληνικότητας ποὺ ἐπέρχεται μὲ τὴν ἀδήριτη ἀναγκαιότητα τῆς μοναδικῆς ἐπιλογῆς γιὰ Ζωή, δὲν θὰ διασωθοῦν σύνορα, γλῶσσες, ἔθνη, φυλές, θρησκεῖες, ἔθιμα, κράτη. Δὲν θὰ ζήσουν π.χ. τὸ γερμανικό, τὸ ἀγγλικό, τὸ ρωσικό, τὸ γαλλικό, τὸ ἀμερικανικό, τὸ κινεζικό, τὸ Ινδικό (...) ἔθνος. Τὰ ̓ στοιχεῖα τοῦ ἔθνους, γλῶσσα, θρησκεία, ἔθιμα, φυλή, κράτος, λαϊκὸς πολιτισμός, θὰ ἐξαφανισθοῦν. Θὰ διασωθοῦν μόνον ὅσα ἑλληνικὰ στοιχεῖα ἔχουν εἰσαχθῆ στὴν ἱστορία τους καὶ τὴ ζωή τους. ̓Απὸ τὴ γλῶσσα τους θὰ διασωθοῦν μόνον οἱ ἔννοιες ποὺ ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν ΕλληνιΚότητα ἢ ἀναπαρήχθησαν σὰν συμπληρώσεις τής" οἱ ἔννοιες, ποὺ φθάνουν στὸ 8000 τῶν ἐννοιῶν τῆς ἀγγλικῆς π.χ., στὸ 7500 τῆς γερμανικῆς, στὸ 75600 τῶν λατινογενῶν γλωσσῶν κλπ. ̓Απὸ τὶς θρησκεῖες θὰ διασωθῇ ὅ,τι ἐλήφθη ἢ ἀναπαρήχθη ἀπὸ τὴν ̓Ελληνικὴ ̓Οντολογικὴ Σκέψη. ̓Απὸ τοὺς λαϊκοὺς πολιτισμοὺς δὲν θὰ ἐπιβιώση τίποτε -- ἂν δὲν ἔχη ἐξαφανισθῆ ἤδη. ̓Απὸ τὰ πολιτικὰ συστήματα θὰ ζήση ὅ,τι χωρεῖ στὴν ἡροϊκὴ ̓Ελληνικὴ Πολιτικὴ Θεωρία. Τὰ ἐξ-ουσιαστικὰ δόγματα θὰ χαθοῦν. ̓Απὸ τὸ Στοχασμό, τὴ Φιλοσοφία, τὴν Τέχνη καὶ τὴν ̓Επιστήμη θὰ ὑπάρξη ὅ,τι δὲν δημιουργήθηκε γιὰ νὰ ὑπηρετήση τὴν ̓Εζ-ουσία. ̓Απὸ αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει στὸν δικό μας, ἐδῶ, «Πολιτισμό», θὰ ζῇ ὕστερα ἀπὸ χρόνο Χ ὅ,τι ἔχει ἀπορροφηθῆ ἀπὸ τὴν ̓Ελλήνικότητα. Στὴ γλῶσσα ὅ,τι ἀντλήθηκε ἀπὸ τὴν ἀρχαία. (Ἢ λαϊκὴ γλῶσσα, ποὺ ἔφθασε σὲ μᾶς μετὰ τὴν Τουρκοκρατία, στερεῖται ἐντελῶς θεωρητικῶν ἐννοιῶν καὶ εἶναι ἀπολύτως ἀνίκανη νὰ ἐκφράση ἔστω μία στοιχειώδη θεωρητικὴ ἢ ἐπιστημονικὴ σκέψη). Στὸ λαϊκὸ «πολιτισμὸ» τίποτα. Στὴ θρήσκοληψία τίποτα. Στὴν ἐξουσιαστικὴ κατασκευὴ τίποτα. Στὴν ρωμέϊκη «ἐπιστήμη»(;) τίποτα. Στὸ: ρωμέϊκο «κράτος» τίποτα. Στὴ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ τίποτα. Ἢ Ρωμιοσύνη καὶ ἡ παράλληλη πρὸς αὐτὴν ̓Εθνικοφροσύνη -- μὲ μία λέξη: ὃ 'ἠαἴκισμὸς -- εἶναι ἤδη νεκρές. “Ἢ ̓Ελληνικότητα, ἡ ζωοδότις αὐτὴ μήτρα καὶ πηγὴ ὄχι μόνο τοῦ «ἐθνικῆς» μας ἀλλὰ τῆς πανανθρώπινης Ζωῆς -- ποὺ τόσο μισήθηκε καὶ ἐζωβελίσθηκε ἐδῶ καὶ παντοῦ ἀπὸ τὴν ̓Εζ-ουσία -- εἶναι ἤδη ὁλοζώντανη, εἶναι τὸ Παρὸν καὶ τὸ Μέλλον. -- 4.1.4.