ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

67ΙΟΥΛΙΟΣ 1987

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 3748 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
3 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ελληνικότητα και Ρωμιοσύνη: Τί θα επιβίωση; — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
    ἀρχή: σελ. 3748 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 67

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Ε/4ΗΝΙΚΟΤΗΊΑ καὶ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ: Ποιὰ θὰ ἐπιβιώση στὸ Κόσμο τοῦ Μέλλοντος; Μὲ προὐπόθεση τὴν διάσωση τοῦ Πολιτισμοῦ κἀὶ τὴν ἀποτροπὴ τοῦ κινδύ- νου μιᾶς νέας ᾿Εποχῆς Βαρβαρότητας, ἑνὸς Νέου ᾿Ἱστορικοῦ Μεσαίωνος, βλέπω νά ἐπέρχεται ἀκάθεκτος ἕνας Κόσμος, στὸν ὁποῖο ή Θεωρία, ὁ Λόγος, ὁ Στοχα- σµός, ἡ «Φιλοσοφία, ἡ ᾿Επιστήμη, ὁ Διάλογος, ἡ ᾿ Απόδειξη, ὁ Ἔλεγχος καὶ ἡ κατὰ φύσιν ρέουσα Ἔναρχος Πολιτικὴ Τάξις θὰ εἶναι οἱ ἀκρογωνιαῖοι λίθοι του. Στὸν κόσμον αὐτὸν τῆς Ζωῆς τὰ: στοιχεῖα τοῦ Θανάτου, ἡ Δύναμη, τὸ 4όγμα, ἡ Εξουσία, ὁ Οἰκονομισμός, τὸ Παράλογο, ἡ ᾿Οργάνωση, θὰ ἔχουν ἀπορ- ριφθῆ ὡς σπέρματα αὐτοκαταστροφῆς: Ἢ ἐπιβίωσή τους θά ἰσοδυναμοῦσε μὲ τὸ τέλος τοῦ εἴδους ἄνθρωπος. Τὸ Εἶναι, ἥ Οὐσία, θὰ ἀποβάλη μὲ τήν ζωοποιό τῆς ἐπενέργεια τὸ ᾿Εξεῖναι, τὴν ᾿Εξουσία. Σηµειώνω πάλι, ὅτι, ὅπου Θεωρία, Λόγος, Στοχασµός, Φιλοσοφία, ᾿Επιστή- μή, Διάλογος, Ἔλεγχος, ᾽᾿Απόδειζη καὶ κατὰ φύσιν Ἔναρχος Πολιτικὴ Τάξις, ἐκεῖ καὶ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ. Δὲν ἔέρω ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς “Ελλῆνες, ποὺ νὰ εἰσήγαγε στὴν Ζωὴ τὰ στοιχεῖα αὐτά. Καὶ δὲν ξέρω κανέναν, πού, ἀφ᾽ ὅτου ἡ “Ελληνικότητα τὰ εἰσήγαγε -- ἀφ᾽ ὅτου δηλαδὴ τὸ πνεῦμα τῆς ἐλεύθερης, χωρὶς σκοποθηρικοὺς περιορισμοὺς καὶ ἐξ-ου- σιαστικὴ ὠφελιμοθηρία, ἔρευνας τὰ προ- σήγγισε -- νὰ ἔπραξε τίποτ᾽ ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ δύο τινα: ἢ τὰ υἱοθέτησε καὶ προσπά- θησε, ὅσο μπόρεσε, νὰ τὰ ἀναπαραγάγη ἢ τὰ πολέμησε, τὰ διέστρεψε, τὰ παραχάρα- ζε, τὰ ἐζάλειψε. Στὸν κόσμον αὐτὸν τῆς ᾿ Ελληνικότη- τας ποὺ ἐπέρχεται μὲ τὴν ἀδήριτη ἀνα- γκαιότητα τῆς μοναδικῆς ἐπιλογῆς γιὰ Ζωή, δὲν θὰ διασωθοῦν σύνορα, γλῶσσες, ἔθνη, φυλές, θρησκεῖες, ἔθιμα, κράτη. Δὲν θὰ ζήσουν π.χ. τὸ γερμανικό, τὸ ἀγγλικό, τὸ ρωσικό, τὸ γαλλικό, τὸ ἀμερικανικό, τὸ κινεζικό, τὸ Ινδικό (...) ἔθνος. Τὰ ᾿ στοιχεῖα τοῦ ἔθνους, γλῶσσα, θρησκεία, ἔθιμα, φυλή, κράτος, λαϊκὸς πολιτισμός, θὰ ἐξαφανισθοῦν. Θὰ διασωθοῦν μόνον ὅσα ἑλληνικὰ στοιχεῖα ἔχουν εἰσαχθῆ στὴν ἱστορία τους καὶ τὴ ζωή τους. ᾿Απὸ τὴ γλῶσσα τους θὰ διασωθοῦν μόνον οἱ ἔννοιες ποὺ ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν Ελληνι- Κότητα ἢ ἀναπαρήχθησαν σὰν συμπληρώ- σεις τής" οἱ ἔννοιες, ποὺ φθάνουν στὸ 8000 τῶν ἐννοιῶν τῆς ἀγγλικῆς π.χ., στὸ 7500 τῆς γερμανικῆς, στὸ 75600 τῶν λατινογε- νῶν γλωσσῶν κλπ. ᾿Απὸ τὶς θρησκεῖες θὰ διασωθῇ ὅ,τι ἐλήφθη ἢ ἀναπαρήχθη ἀπὸ τὴν ᾿Ελληνικὴ ᾿Οντολογικὴ Σκέψη. ᾿Απὸ τοὺς λαϊκοὺς πολιτισμοὺς δὲν θὰ ἐπιβιώση τίποτε -- ἂν δὲν ἔχη ἐξαφανισθῆ ἤδη. ᾿Απὸ τὰ πολιτικὰ συστήματα θὰ ζήση ὅ,τι χωρεῖ στὴν ἡροϊκὴ ᾿Ελληνικὴ Πολιτικὴ Θεωρία. Τὰ ἐξ-ουσιαστικὰ δόγ- ματα θὰ χαθοῦν. ᾿Απὸ τὸ Στοχασμό, τὴ Φιλοσοφία, τὴν Τέχνη καὶ τὴν ᾿Επιστήμη θὰ ὑπάρξη ὅ,τι δὲν δημιουργήθηκε γιὰ νὰ ὑπηρετήση τὴν ᾿Εζ-ουσία. ᾿Απὸ αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει στὸν δικό μας, ἐδῶ, «Πολιτισμό», θὰ ζῇ ὕστερα ἀπὸ χρόνο Χ ὅ,τι ἔχει ἀπορροφηθῆ ἀπὸ τὴν ᾽Ελλήνικότητα. Στὴ γλῶσσα ὅ,τι ἀντλή- θηκε ἀπὸ τὴν ἀρχαία. (Ἢ λαϊκὴ γλῶσσα, ποὺ ἔφθασε σὲ μᾶς μετὰ τὴν Τουρκοκρα- τία, στερεῖται ἐντελῶς θεωρητικῶν ἐν- νοιῶν καὶ εἶναι ἀπολύτως ἀνίκανη νὰ ἐκφράση ἔστω μία στοιχειώδη θεωρητικὴ ἢ ἐπιστημονικὴ σκέψη). Στὸ λαϊκὸ «πολι- τισμὸ» τίποτα. Στὴ θρήσκοληψία τίποτα. Στὴν ἐξουσιαστικὴ κατασκευὴ τίποτα. Στὴν ρωμέϊκη «ἐπιστήμη»(;) τίποτα. Στὸ: ρωμέϊκο «κράτος» τίποτα. Στὴ ΡΩΜΙΟ- ΣΥΝΗ τίποτα. Ἢ Ρωμιοσύνη καὶ ἡ παράλληλη πρὸς αὐτὴν ᾿Εθνικοφροσύνη -- μὲ µία λέξη: ὃ 'ἠαἴκισμὸς -- εἶναι ἤδη νεκρές. “Ἢ ᾿Ελλη- νικότητα, ἡ ζωοδότις αὐτὴ μήτρα καὶ πηγὴ ὄχι µόνο τοῦ «ἐθνικῆς» µας ἀλλὰ τῆς πανανθρώπινης Ζωῆς -- ποὺ τόσο µισήθη- κε καὶ ἐζωβελίσθηκε ἐδῶ καὶ παντοῦ ἀπὸ τὴν ᾿Εζ-ουσία -- εἶναι ἤδη ὁλοζώντανη, εἶναι τὸ Παρὸν καὶ τὸ Μέλλον. -- 4.1.4.
← καθαρισμένο κείμενο