3756 ΕΠΙΔΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ρέσει ἀπ᾿ ὅλα τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα (ἔνθ. ἀν. σ. Ι69). 'Ἑρμηνεύει δὲ ὁ Βίτὰ, πῶς εἰσήχθησαν στὴν ἱστορία «θεωρίες» τοῦ τύπου ἐκείνης πού προπαγανδίζει ὁ κ. Κ. Μεγαλομμάτης: «΄Η ἑβραϊκὴ φαντασία ἠσχο- λήθη εὐχαρίστως μὲ τὸν ᾿Αλέξανδρον, δια- στρέφουσα ὅμως τὴν ᾿Ιστορίαν. Οἱ χριστιανοὶ ἀπεδέχθησαν ἀσμένως τὴν ἑβραϊκὴν ἄποψιν καὶ ἀφηγήθησαν ὅτι ὁ μέγας Βασιλεύς συνηντή- Κύριε Διευθυντά, "Οταν στὸ περιοδικό σας φιλοξενεῖτε τὴν προπαγάνδα, ὅτι τάχα ὁ Μ. ᾿Αλέξαν- ὄρος προσκύνησε τοὺς "Εβραίους ἀρχιε- ρεῖς καὶ τὸ Θεό τους, μᾶς δίδετε τὸ δικαίωµα νὰ σᾶς ρωτήσουμε γιὰ ποιὸ λόγο φιλοξενεῖτε τέτοιες ἀνιστόρητες ἀνακρί- βειες. Δὲν εἶναι µόνο οἱ 'Εβραῖοι, ἀλλὰ καὶ οἱ Μουσουλμάνοι ποὺ θεωροῦν τὸν Μ. ᾿Αλέξανδρο (Σικάνταρ) δικό τους, καὶ µά- λιστα, κατὰ τὸν Μωάμεθ, προϊσλαμικὸ προφήτη. ᾿Ακόμη καὶ οἱ Πέρσες, σύµφωνα μ᾽ ὅσα γράφει ὁ ποιητής τους Φιρδούσι («Σαχνάµα»), θεωροῦν τὸν Μ. ᾿ Αλέξανδρο γιὸ Πέρση βασιλιᾶ καὶ ' Ελληνίδας (Ροὺμ) καὶ ἑτεροθαλῆ ἀδελφὸ τοῦ Ντάρα (Δα- ρείου). Πέστε µου λοιπὸν, εἶναι θέµα ἄξιο τοῦ περιοδικοῦ σας νὰ ἀντιμετωπίζετε τὰ ὀφθαλμοφανῆ αὐτὰ Ψέματα τῶν λαϊκῶν διαδόσεων; Ὃ ᾿Αλέξανδρος σεβότανε τὴν θρη- σκεία τῶν λαῶν ποὺ κατακτοῦσε. Πάγια τακτική τοῦ ἤτανε νὰ τοὺς ἀφήνει τὴν θρησκευτικὴ ἀνεξαρτησία, γιὰ νὰ μὴ προ- καλεῖ ἀντιδράσεις. Ἔτσι τὸν βλέπουμε στὴν Μέμφιδα νὰ θυσιάζει στὸν θεὸ Φθᾶ. Τὶ σημαίνει αὐτό; ᾿Ασφαλῶς ὄχι ὅτι προσχώ- ρησε στὴν Αἰγυπτιακὴ θρησκεία, ἀλλὰ ὅτι τιμῶντας τὸν Θεὸ τῶν Αἰγυπτίων ἐπεδίωκε νὰ γίνεται συμπαθὴς σ᾽ ἐκείνους. Εἰδικὰ οἱ ᾿Εβραῖοι ὑπετάγησαν ἀμαχητὶ στὸν ᾿Αλέξανδρο, ὁ ὁποῖος εἰσῆλθε στὴν “Ἱερουσαλήμ, δίχως νὰ συναντήση τὴν παραμικρὴ ἀντίσταση. ᾿Εξ ἴσου παθητικὰ παρέμειναν ὑπόδουλοι καὶ στοὺς ᾿Επιγό- νους Πτολεμαίους καὶ Σελευκίδες. Δὲν ἐκπροσωποῦσαν ἄλλως τε κάτι τὸ πολιτι- θη εἰς τὴν ᾿Περουσαλὴμ μετὰ τοῦ ἀρχιερέως τῶν ᾿Ιουδαίων καὶ ὅτι, διὰ νὰ χαιρετήση τοῦτον ἀφίππευσε µετά σεβασμοῦ {...) Εὐνόη- τον εἶναι ὅτι ἤδη ἤρχισεν ὁ μῦθος...». (αὐτ. σ. 305). Νομίζω, ὅτι περιττεύει κάθε δικό µου σχόλιο. Παν. Σιαράµπαλης Σωκράτους 120, Καλλιθέα στικὰ δυναμικό, γιὰ νὰ τοὺς προσέξουν οἱ κοσµοκράτορες Ἕλληνες. Γι᾿ αὐτὸ ὁ 'Ἑ- βραῖος συγγραφέας ᾿Ιώσηπος («Κατ᾽ ᾿4- πίωνος», 213) παραπονεῖται, ὅτι καὶ ἱστορι- κοὶ ἀκόμη τοὺς ἀγνοοῦσαν καὶ ἀναφέρει τὸν “Ἱερώνυμο τὸν Καρδιανὸ (3ος π.Χ. αἰών), ὁ ὁποῖος στὸ βιβλίο του «᾿ Ιστορίαι 4ιαδόχων» οὐδαμοῦ τοὺς ἐμνημόνευσε, μο- λονότι ἔζησε κοντά τους. Δὲν διστάσανε ὅμως μερικοὶ μεταγενέ- στεροι νὰ πλαστογραφήσουν τὴν ἱστορία. ᾿Αλλὰ αὐτοὺς τοὺς ἔχουν ἐπισημάνει, ἰδίως σ᾽ ὡρισμένα βιβλία ποὺ παρουσίασαν ὡς ἔργα τοῦ ᾿Εκαταίου τοῦ ᾿Αβδηρίτη. Σχετι- κῶς ὁ καθηγητὴς τοῦ πανεπιστηµίου ᾿ Αθη- νῶν Β. Βέλλας σημειώνει ὅτι: «ταῦτα προήρ- χοντο ἐξ ᾿Ιουδαϊκῶν χειρῶν, ἔφεραν δὲ ὀνόμα- τα ξένων συγγραφέων, Ίνα εἰς τὰ ἐξιστορούμε- να προσδώσουν κῦρος μεγαλύτερον...» (Β. Βέλλας: Σχόλια εἰς Φλάβιον ᾿Ιώσηπον, σελ. 80, ὑποσ. 1). Στὸ μεταξὺ πολλοὶ ᾿ Ἑβραῖοι ἔνθουσια- σμένοι ἀπὸ τὸ μεγαλεῖο τῆς ᾿Ελληνικῆς σκέψεως ἐμπνευσθήκανε ἀπὸ τοὺς "Ἡρα- κλείτους καὶ Πλάτωνες. Συνέπεια ἦταν νὰ ἀναπτυχθεῖ τὸ πολιτιστικὸ κίνημα τῶν ᾿Ἑλληνιζόντων ᾿Ιουδαίων. Αὐτοὺς τοὺς πολεμοῦσαν ὡρισμένοι Ραββῖνοι, ἀλλὰ τοὺς ὑπεράσπιζε ἡ "Ελληνικὴ πολιτικὴ ἐξουσία. Τελικὰ οἱ Ραββῖνοι προκάλεσαν γιὰ θρησκευτικοὺς λόγους ἐπανάσταση ἐ- ναντίον τῶν "Ἑλλήνων. Τὴν ἐπανάσταση αὐτὴ, κατὰ τὴν ὁποία σημειώθηκαν ἐγκλή- µατα κατὰ τῶν ἑλληνιζόντων ᾿Ιουδαίων ἀπὸ ὁμοεθνεῖς τους ὁ ᾿Αντίοχος ὁ ᾿Επιφανής ἀναγκάσθηκε νὰ τὴν καταπνίξει στὸ αἷμα, νὰ μετατρέψει τὸν ναὸ τοῦ Σολομῶντα σὲ ναὸ τοῦ ᾿Ολυμπίου Διὸς καὶ νὰ θανατώσει