3758 ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ̓Ὑπεραμύνομαι μόνο τῶν ἀπόψεών μου. Πάντως ἐκεῖνοι (ὁ κ. Σιμόπουλος καὶ ἡ κ. Βότση) κάτι περισσότερο ξέρουν ἀπὸ μένα ποὺ σᾶς ἀγνοοῦν συστηματικά. Τέλος γιὰ τὴν παράθεση τῶν βιογραφικῶν μας ποὺ παίρνει ὁ κ. Παναγιωτᾶτος ἀπὸ τὴν ἀνθολογία, πρέπει νὰ τονίσω πώς ὁ ΔΑΥΛΟΣ, ἔθεσε σὰν ὅρο συμμετοχῆς στὴν ἀνθολογία, νὰ ὑπάρχει βιογραφικὸ ποὺ θὰ εἶναι γραμμένο σὲ α ́ πρόσωπο. Ἔτσι καὶ ἕκαμα, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ποιητές ποὺ συμμετεῖχαν, γράφοντας μάλιστα τά ἐλάχιστα δυνατὰ στοιχεῖα ποὺ χρειάζεται ἕνα βιογραφικὁ-πυξίδα, κοφτὰ καὶ σταράτα. Κι ἔρχεται τώρα ὁ κ. Παναγιωτᾶτος νὰ μοῦ προσάψει τὴν κατηγορία πὼς ΑΥΤΟβιογραφοῦμαι, ἐνῶ τὸ δικό του βιογραφικὸ τὸ ἕκανε ὁ ἀνθολόγος. Διάβασε τοὺς ὄρους συμμετοχῆς στὴν ἀνθολογία τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὁ κ. Παναγιωτᾶτος; Καὶ τοὺς κατάλαβε, Τοῦ βγῆκαν μήπως σέρτικοι Ἥ διαστρέφει ἠθελημένα τὴν ἀλήθεια; ̓Ο τρόπος τῆς ἀντιπαράθεσης ποὺ ἐπέλεξε ὁ κ. Παναγιωτᾶτος (ποιὸς παριστάνει τὸν πιὸ σπουδαῖο ἀπὸ ποιὸν) μὲ τὴν ἐπίκληση --- παράθεση τῶν βιογραφικῶν μας, μοῦ θυμίζει κυρίαν Εὐτέρπη ἀπὸ τὴν "Ανω Βίγλα τῆς ἐπαρχίας Μαγουλινίτσας. Εἶναι βέβαια αὐτονόητο Ὃ κ. Φ.Θ., ἔγραψε τὰ ἑξῆς: πώς δὲν θὰ τὸν ἀκολουθήσω σ ̓ αὐτὸ τὸ δρόμο, γιατὶ τὸ δικὸ μου στίγμα εἶναι: Τὸν καθαρὸ τὸ λόγο νὰ φιλᾶς στὸ στόμα γιὰ νὰ γίνει σφυγμὸς, στὸ σῶμα ὅλου τοῦ κόσμου. (ΜΙΚΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ) Πράγματι, κ. Παναγιωτᾶτο. ̓Ἐμένα μ ̓ ἐνδιαφέρει μόνο ἡ λογοτεχνία. Καὶ ἄν συμβαίνει καμμιά φορὰ νὰ ἐπεκτείνομαι καὶ στὴν πέρα τῆς λογοτεχνίας δημοσιότητα, νὰ εἰστε βέβαιος... πώς θὰ ζητῶ ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἔγκρισίν σας.... Σᾶς εὔχομαι διαρκῆ ἐνασχόλησιν μὲ τοὺς ὀρθολογισμοὺς καὶ τίς δανεικὲς ἐπιστημοσύνες. Τώρα, βέβαιος πιά πώς θὰ σᾶς δώσω τὴ σημασία ποὺ ἀξίζετε, μὴ ἀσχολούμενος παραπέρα μαζί σας, μπορεῖτε τώρα ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, ν ̓ ἀφήσετε ἐλεύθερο τὸν καταρράκτη τῶν ὕβρεων καὶ τῆς ἐμπάθειάς σας νὰ ἐκτονωθεῖ, καὶ νὰ σᾶς ἀπογυμνώσει ἀπὸ κάθε πρόσχημα. Εὐχαριστῶ γιὰ τὴ φιλοξενία Φαίδωνας Θεοφίλου κ. Σπ. Γ.Γ. Παναγιωτᾶτος ὑπ ̓ ὄψιν τοῦ ὁποίου θέσαμε τὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ ̓Αξιότιμε κύριε Θεοφίλου, Θεωρῶν ὅτι ὁ «ἀγαπητὸς κ. Λάμπρου» ἔχει σοβαρότερες ἀσχολίες ἀπ ̓ τὸ νὰ μᾶς κάνει τὸν ταχυδρόμο, σᾶς ἀπαντῶ ἀπ ̓ εὐθείας: Πέσατε σὲ εὔθραυστον ἱστὸν ἀγαθῆς ἀράχνης, εἰδικὴ κατασκευὴ νὰ κρατάει μόνον ὅ,τι μπορεῖ νὰ σωθεῖ --- γκουτμπάγια κι ἀντία, κ. Θεοφίλου: σεῖς, οὔτε κὰν πέφτοντας σὲ παγίδα, «νικήσατε τοὺς νικημένους, τοὺς ἐκμηδενίσατε, δὲν χωρεῖ πιὰ διορθωμή.» (Οἱ στίχοι τοῦ Π. Θ444ΣΣΙΝΟΥ) Μὲ πολλὴ τιμὴ Σπ. Γ.Γ. Παναγιωτᾶτος Σχέση Λογικῆς, Διαλεκτικῆς καὶ Μαθηματικῶν ̓Απὸ τὸν φιλόλογο κ. Κωνσταντῖνο Μπουζέα πήραμε καὶ δημοσιεύουμε τὴν ἀκόλουθη ἐπιστολή: Κύριε διευθυντά, Ὃ κ. ̓Ασημάκης Φωτηλᾶς, τέως ὑπουργός, μέσω τοῦ ΔΑΥΛΟΥ (τ.ό5) ἑξαπέλυσε ἐναντίον μου τοὺς νομικούς του κεραυνούς, γιατὶ φιλόλογος ὧν εἰσῆλθα ὡς βέβηλος στὸ ἱερὸ τέμενος τῶν Μαθηματικῶν, ὅλως ἀνεπίτρεπτο, ἐπιτρεπτὸ ὅμως καὶ μάλιστα θεμιτὸ νὰ εἰσβάλει ὁ μαθηματικός στὸ χῶρο τῆς φιλοσοφίας καὶ μάλιστα τῆς Λογικῆς, ποὺ εἶναι ὁ ἀναπαλλοτρίωτος τοῦ φιλοσοφικοῦ στοχασμοῦ. Μὲ ἱερὴ ἀγανάκτηση γιὰ τὴ βεβήλωση αὐτὴ χαρακτήρισε τὸ ἐγχείρημὰ μου ὡς «αὐθαδῶς αὐτάρεσκον» καὶ ὡς «προσπάθεια ἐπιδείξεως γνώσεων ἀπὸ ἐγκυκλοπαιδικὰ λεξικὰ ἤ τὸ πολὺ ἀπὸ συγγράμματα ἀποσπασματικῶς φυλλομετρηθέντα καὶ προδήλως κακοχωνεμένα», χωρίς, ἐννοεῖται, κατὰ στοιχειώδη δεοντολογία, ν ̓ ἀποδείξει τὸν αὐθαίρετο αὐτὸν ἰσχυρισμὸ. ̓Εν συνεχεία ἀποφαίνεται,