3758 ᾿Ὑπεραμύνομαι μόνο τῶν ἀπόψεών µου. Πάντως ἐκεῖνοι (ὁ κ. Σιμόπουλος καὶ ἡ κ. Βότση) κάτι περισσότερο ξέρουν ἀπὸ μένα ποὺ σᾶς ἀγνοοῦν συστηματικά. Τέλος γιὰ τὴν παράθεση τῶν βιογραφικῶν µας ποὺ παίρνει ὁ κ. Παναγιωτᾶτος ἀπὸ τὴν ἀνθολογία, πρέπει νὰ τονίσω πώς ὁ ΔΑΥΛΟΣ, ἔθεσε σὰν ὅρο συμμετοχῆς στὴν ἀνθολογία, νὰ ὑπάρχει βιογραφικὸ ποὺ θὰ εἶναι γραμμένο σὲ α΄ πρόσωπο. Ἔτσι καὶ ἕκαμα, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ποιητές ποὺ συμμετεῖχαν, γράφοντας μάλιστα τά ἐλάχιστα δυνατὰ στοιχεῖα ποὺ χρειάζεται ἕνα βιογραφι- κὁ-- πυξίδα, κοφτὰ καὶ σταράτα. Κι ἔρχεται τώρα ὁ κ. Παναγιωτᾶτος νὰ μοῦ προσάψει τὴν κατηγορία πὼς ΑΥΤΟβιογραφοῦμαι, ἐνῶ τὸ δικό του βιογραφικὸ τὸ ἕκανε ὁ ἀνθολόγος. Διάβασε τοὺς ὄρους συμμετοχῆς στὴν ἀνθολογία τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὁ κ. Παναγιωτᾶτος; Καὶ τοὺς κατάλαβε, Τοῦ βγῆκαν μήπως σέρτικοι Ἥ διαστρέφει ἠθελημένα τὴν ἀλήθεια; ᾿Ο τρόπος τῆς ἀντιπαράθεσης ποὺ ἐπέλεξε ὁ κ. Παναγιωτᾶτος (ποιὸς παριστάνει τὸν πιὸ σπουδαῖο ἀπὸ ποιὸν) μὲ τὴν ἐπίκληση --- παράθεση τῶν βιογραφικῶν μας, μοῦ θυμίζει κυρίαν Εὐτέρπη ἀπὸ τὴν "Ανω Βίγλα τῆς ἐπαρχίας Μαγουλινίτσας. Εἶναι βέβαια αὐτονόητο ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ πώς δὲν θὰ τὸν ἀκολουθήσω σ᾽ αὐτὸ τὸ δρόµο, γιατὶ τὸ δικὸ µου στίγμα εἶναι: Τὸν καθαρὸ τὸ λόγο νὰ φιλᾶς στὸ στόμα γιὰ νὰ γίνει σφυγμὸς, στὸ σῶμα ὅλου τοῦ κόσμου. (ΜΙΚΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ) Πράγματι, κ. Παναγιωτᾶτο. ᾿Ἐμένα μ᾽ ἐνδιαφέρει µόνο ἡ λογοτεχνία. Καὶ ἄν συμβαίνει καμμιά φορὰ νὰ ἐπεκτείνομαι καὶ στὴν πέρα τῆς λογοτεχνίας δηµοσιό- τητα, νὰ εἰστε βέβαιος... πώς θὰ ζητῶ ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἔγκρισίν σας.... Σᾶς εὔχομαι διαρκῆ ἐνασχόλησιν μὲ τοὺς ὀρθολογισμοὺς καὶ τίς δανεικὲς ἐπιστημοσύνες. Τώρα, βέβαιος πιά πώς θὰ σᾶς δώσω τὴ σημασία ποὺ ἀξίζετε, μὴ ἀσχολούμενος παραπέρα μαζί σας, μπορεῖτε τώρα ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, ν᾽ ἀφήσετε ἐλεύθερο τὸν καταρράκτη τῶν ὕβρεων καὶ τῆς ἐμπάθειάς σας νὰ ἐκτονωθεῖ, καὶ νὰ σᾶς ἀπογυμνώσει ἀπὸ κάθε πρόσχημα. Εὐχαριστῶ γιὰ τὴ φιλοξενία Φαίδωνας Θεοφίλου Ὃ κ. Σπ. Γ.Γ. Παναγιωτᾶτος ὑπ᾽ ὄψιν τοῦ ὁποίου θέσαµε τὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ κ. Φ.Θ., ἔγραψε τὰ ἑξῆς: ᾿Αξιότιμε κύριε Θεοφίλου, Θεωρῶν ὅτι ὁ «ἀγαπητὸς κ. Λάμπρου» ἔχει σοβαρότερες ἀσχολίες ἀπ᾽ τὸ νὰ μᾶς κάνει τὸν ταχυδρόµο, σᾶς ἀπαντῶ ἀπ᾽ εὐθείας: Πέσατε σὲ εὔθραυστον ἱστὸν ἀγαθῆς ἀράχνης, εἰδικὴ κατασκευὴ νὰ κρατάει µόνον ὅ,τι μπορεῖ νὰ σωθεῖ --- γκουτµπάγια κι ἀντία, κ. Θεοφίλου: σεῖς, οὔτε κὰν πέφτοντας σὲ παγίδα, «νικήσατε τοὺς νικηµένους, τοὺς ἐκμηδενίσατε, δὲν χωρεῖ πιὰ διορθωμή.» (Οἱ στίχοι τοῦ Π. Θ444ΣΣΙΝΟΥ) Μὲ πολλὴ τιμὴ Σπ. Γ.Γ. Παναγιωτᾶτος Σχέση Λογικῆς, Διαλεκτικῆς καὶ Μαθηματικῶν ᾿Απὸ τὸν φιλόλογο κ. Κωνσταντῖνο Μπουζέα πήραμε καὶ δημοσιεύουμε τὴν ἀκόλουθη ἐπιστολή: Κύριε διευθυντά, Ὃ κ. ᾿Ασημάκης Φωτηλᾶς, τέως ὑπουργός, µέσω τοῦ ΔΑΥΛΟΥ (τ.ό5) ἑξαπέλυσε ἐναντίον µου τοὺς νομικούς του κεραυνούς, γιατὶ φιλόλο- γος ὧν εἰσῆλθα ὡς βέβηλος στὸ ἱερὸ τέμενος τῶν Μαθηματικῶν, ὅλως ἀνεπίτρεπτο, ἐπιτρεπτὸ ὅ- µως καὶ μάλιστα θεμιτὸ νὰ εἰσβάλει ὁ μαθηματι- κός στὸ χῶρο τῆς φιλοσοφίας καὶ μάλιστα τῆς Λογικῆς, ποὺ εἶναι ὁ ἀναπαλλοτρίωτος τοῦ φιλοσοφικοῦ στοχασμοῦ. Μὲ ἱερὴ ἀγανάκτηση γιὰ τὴ βεβήλωση αὐτὴ χαρακτήρισε τὸ ἐγχείρη- μὰ µου ὡς «αὐθαδῶς αὐτάρεσκον» καὶ ὡς «προσπάθεια ἐπιδείξεως γνώσεων ἀπὸ ἐγκυκλο- παιδικὰ λεξικὰ ἤ τὸ πολὺ ἀπὸ συγγράμματα ἀποσπασματικῶς φυλλομετρηθέντα καὶ προδήλως κακοχωνεµένα», χωρίς, ἐννοεῖται, κατὰ στοι- χειώδη δεοντολογία, ν᾿ ἀποδείξει τὸν αὐθαίρετο αὐτὸν ἰσχυρισμὸ. ᾽Εν συνεχεία ἀποφαίνεται,