Ἐπιστημονισμός -ἀκαδημα]σμὸς: τό ἄδοξο τέλος της Ἐπιστήμης ἁ ἦταν δίκαιο νὰ μὴ θεωρήσουν θιγοµένους τοὺς ἑαυτούς τους οἱ ἐπιστήμονες ἀπὸ μερικὲς παρα- τηρήσεις ποὺ θ᾽ ἀναπτύξω στὸ συνο- πτικὸ αὐτὸ ἄρθρο γύρω ἀπὸ τὸν τρόπο λειτουργίας τῆς ἐπιστήμης Υε- νικά, γιατὶ ἡ κριτική µου δὲν ἀφορᾷ τοὺς ἴδιους, σὰν ἄτομα καὶ σὰν σύ- νολο, ἀλλὰ τὴν κατεστηµένη ἐπιστη- µονικὴἡ τάξη ἀξιῶν ᾿ καὶ πραγμάτων ποὺ ἰσχύει στὴν ἐποχή µας. Αὐτὴ ἡ τάξη πραγμάτων εἶναι «πνεῦμα» καὶ νοοτροπία, μέθοδοι καὶ σκοποί, ἰσχύ- ὧν τρόπος ἀντιλήψεως περὶ ἀλήθει- ας, εἶναι ὁ σύγχρονος ἀκαδημαῖ- σμὸς -- ἐπιστημονισμός, θῦμα τοῦ ὁ- ποίου δὲν εἶναι μόνον ἡ ἀλήθεια, ἀλλὰ καὶ ιοἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐ- πιστήµης, οἱ λειτουργοί της. Ὀνομάζω ἐπιστημονισμὸ -- ἀκα- δημαϊσμὸ τὸ καθεστὼς τῶν ἀξιῶν ποὺ διέπουν τὴ σύγχρονη ἐπιστήμη σὰν: λειτούργημα καὶ σὰν δέον. Ὅ- λοι γνωρίζουμε, ὅτι ἐπιστήμη ἀνε- ξάρτητη, ἀπαλλαγμένη ἀπὸ οἱαδήπο- τε σκοπιμότητα ἀκτὸς τοῦ σκοποῦ ἐκείνου ποὺ ἀπὸ τὴ φύση του ἀπο- τελεῖ τό ἐπιστημονικὸ ἀν- τικείμενο -“-- καὶ ἀντικείμενο τῆς ἐπιστήμης δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι παρὰ μόνον ἡ ἀλήθεια, ἀποκλειομέ- νου παντὸς ἄλλου -- δὲν ὑπάρχει σήµερα. Ἢ νόθευση τοῦ ἰδανικοῦ τῆς ἀλήθειας, σὰν μοναδικοῦ! σκοποῦ της ἐπιστημονικῆς ὄρευνας καὶ ζωῆς, ἀ- ποδξικνύεται ἀπὸ τὶς συγκεκριμένες διαστρεθλωτικὲς καὶ νοσηρὲς μορ- φὲς ποὺ παίρνει στὴν ἐπιστημονικὴ δεοντολογία καὶ πράξη ἡ ἁπώλεια τῆς ἐπιστημονικῆς ἀνεξαρτησίας. Προσδιοριστικὸ ἐκφυλιστικὸ σύμ- πτωµα τοῦ ἐπιστημονισμοῦ -- ἀκα- δημαϊσμοῦ εἶναι τὸ φαινόμενο τῆς συνδέσ-ως, συγχύσεως καὶ ἀλληλε- ξαρτήσεως δύο πραγμάτων, ἀπὸ τὴ φύση τους ξένων μεταξύ τους καὶ ἀσυμθίθαστων: τῆς ἐπιστή µης καὶ τῆς ἐξουσίας. Καμμιὰ δυνατότητα, κανένας τρόπος δὲν νορῖται, ποὺ νὰ ἐπιτρέπη τὴν συ- νύπαρξη αὐτῶν τῶν τόσο ἀνόμοιων, Τοῦ ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΙΚΑΙΟΥ τόσο διαφορετικῶν μορφῶν σκέψεως καὶ ζωῆς. ᾿Αν κορυφαῖο χαρακτηρι- στικὀ, εἰδοποιὸ καὶ ἀπολύτως ἀπα- ραίτητο, τῆς πρώτης εἶναι τὸ δίπτυ- χο ἐλευθερία -- ἀλήθεια, τὸ εἰδοποιὸ καὶ ἀπολύτως ἀπαραίτητο γνώρισμα τῆς δεύτερης εἶναι τὸ ἐκ διαμέτρου ἀνπίθετο: τὸ ζεῦγμα δύναμη -- δό- γμα. Δὲν νοεῖται γτιραγματικὴ ἐπιστή- μη ἐξαρτημένη ἀπὸ τὴ σκοπιμότητα τοῦ ἐξουσιάζειν, δηλαδὴ τοῦ δουλοῦν καὶ δουλοῦσθαι, ἐφ᾽ ὅσον ἀπόλυτη προὐπόθεση τῆς ἐπιστημονικῆς ἀλή- θειας εἶναι ἡ ἐλευθερία, ἡ ἔλλειψη δηλ. πάσης ὑποκειμενικης καὶ ἀντι- κειµενικῆς ἀ(ἐξουσιαστικῆα) δου- λείας. Ἡ µετόπτωση τῆς ἐπιστήμης σὲ θεοαπαινίδα τῆς ἐξουσίας ἐκφράζε- ται κυρίως μὲ τὴν εἰσαγωγὴ στὸ χῶ- ρο τοῦ ἐπιστημονικοῦ δέοντος τῆς