ΣΠ. ΓΕΡ. Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ ΤΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΑ - ΔΗΛΟΩΟΤΙΚΑ (ἐπίθετα - μετοχές, ρήματα; ἐπιρρήματα) ΣΤΗ ΔΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ.- 'Ο Νικηφόρος Βρεττάκος στὸ μάρμαρο... Δεκτικὴν μέτρησης-στάθμισης εἴδαμε (4αυλὸς 763, Μάρτιος ἐ.ξ., «Τὰ οὐσιαστικὰ στὴν λογοτεχνία») τὴ «φιλοσοφικὴ θέαν» τοῦ κ. Βρεττάκου (καὶ τριῶν ἄλλων ποιητῶν) ἀδιαμφισβήτητη καὶ ἀπρόσβλητη στὴν «ἀναφορά» του, δηλαδὴ στὰ οὐσιαστικά του. Ἤδη, μετὰ τὴν ἀκαδημαϊκοποίησί του, πάλιν δεκτικὴ μέτρησης-στάθμισης βλέπουμε τὴν ἑτέραν διάστασιν τῆς ποίησης τοῦ νέου «ἀθανάτου». Ἤτοι τὸ βαθμὸν (ποὺ βλέπετε, μετρεῖτε, σταθμίζετε μόνοι) ἐπαρκείας-δεξιότητάς του εἰς συναγωγήν, συσχέτισιν, ἀποτίμησιν, ἐξεργασίαν, ΠΡΟΒΛΕΨΙΝ. Αὐτόδηλον, πὼς ἐδῶ ὁμιλοῦμε σαφῶς γιὰ ὅσα «περὶ τὴν ἀναφορά» του θέλει-δύναται (ἐπαρκεῖ) ὁ μεγάλος (ἀ λὰ ἑλληνικὰ) ποιητὴς --- γιὰ τὰ πλὴν οὐσιαστικῶν δηλαδὴ πρωτεύοντα «μέρη τοῦ λόγου», ποὺ ἐλεύθερος, χειράφετος, ἀνεπηρέαστος (οἱ μεγάλοι ἐπηρεάζουν --- δὲν ἐπηρεάζονται!) περιέκλεισε ἐπιλεκτικὰ στὸ (μετρηθὲν) ἔργο του. [Θὰ ἦταν ἀνεδαφικὸ νὰ ὑποστηριχθεῖ, πῶς τὰ ἐλάσσονα, εὐτελῆ, ταπεινὰ (Πίνακες Β ́ καὶ Γ ́) ἐπιστρατεύονται εἰς συγκρότησιν τοῦ... μείζονος ὕψιστου πολύτιμου, ἢ πὼς ἐπιλέγουμε τὰ ἀρνητικά, γιὰ νά... συστήσουμε τὸ θετικό! Καὶ θὰ ἦταν ἐμετικὸ σφόδρα, πὼς οἱ... ̓Ακαδημίες τοῦ Θεοῦ προικοδοτοῦν μέ... μεταφυσικὴν ἀξιοσύνη τὸν μέ... φυσικότατο κομπάσο μετρηθέντα ἀνάξιον λόγον οἱουδήποτε! Τονίζεται: Τόσον στὸ μελέτημά μας «Τὰ οὐσιαστικὰ στὴ λογοτεχνία» (4αυλὸς /63, Μαρτίου ἐ.ξ.), ὅσο καὶ στὸ παρόν, οἱ λέξεις τοῦ κ. Βρεττάκου ἔχουν ληφθεῖ ἀπ ̓ τὸ (συνολικῆς ἕκτασης χιλίων ἑπτακοσίων ὀγδόντα τριῶν λέξεων --πλὴν μονοσυλλάβων) σύνολον τῆς ἀνθολογηθείσης ποιήσεώς του στὴ γνωστὴν ἀνθολογία «Ἢ ἑλληνικὴ ποίηση ἀνθολογημένη», Κυψέλη, τόμος Δ ́, τῶν Αὐγέρη, Ρώτα, Σταύρου, Παπαϊωάννου. Οἱ λοιπὲς λέξεις, αὐτὲς πρὸς τὶς ὁποῖες συγκρίνονται ἐκεῖνες τοῦ κ. Βρεττάκου, ἔχουν ληφθεῖ ἀπὸ ἰσόποσην ἕκτασιν τοῦ «Σκληροῦ Λόγου» μου --- « ̓Επιστροφὴ εἰς τὴν ποίησιν», σελίδες 144, ̓ Αθῆναι 1968... Στοὺς κακολόγους ποὺ ὁμιλοῦν περί... αὐτοπροβολῆς μου, ἀπαντῶ: Οἱ μετρήσεις μου ὑπάρχουν πακέττο στὸ βιβλίο μου «41 ̓ ἀριθμῶν προοδευτικοαναλυτικὴ μέθοδος ἀποδεικτικὴ τῆς ἀπομειώσεως τῆς δημοτικῆς γλώσσας», σελίδες 152, ̓ Αθῆναι [973. ̓Ακριβῶς, ἐπειδὴ δὲν εἶμαι μικροφιλόδοξος (φανερὸ στὸ ὅτι δὲν μετέχω τῆς δῆθεν «πνευματικῆς ζωῆς», μήτε συνδικαλίζομαι, μήτε διεκδικῶ βραβεῖα, συντάξεις, θέσεις, διακρίσεις, ὑλικὰ ὀφέλη --- ἀμέσως ἢ ἐμμέσως ἐπιτυγχανόμενα...), τὸ βιβλίο μου πέρασε τελείως ἀπαρατήρητο. Ίσως ποτὲ δὲν θὰ μάθω, ἂν ἀγνοήθηκε, ἐπειδὴ δὲν εἶχε ἀξία ἢ ἐπειδὴ εἶναι ἡ μοίρα τούτης τῆς Χώρας νὰ ὁρίζει τὰ πεπρωμένα της ἡ ἀναξιότης κι ἡ ἀνεπάρκεια... Καὶ τί «αὐτοπροβολὴ» εἶν ̓ αὑτή, τόσον προθύμως διατεθειμένη νὰ «κάνει στὴν ἄκρη», ἂν καταθέσετε σεῖς τὶς δικές σας λέξεις-ἐνδείξεις --- ἐφ ̓ ὅσον, βεβαίως, ἀποτελοῦν τὸ ζητούμενον πρότυπον γιὰ τὴν τόσον ἀπελπιστικὰ βραδύνουσα γλωσσικὴν ἀνανέωσιν (ἀνασυγκρότησιν); ̓Επιμένω: εἶναι «αὐτοπροβολὴ» τὸ ὅτι γιὰ τὸ ἀναφερθὲν βιβλίο μου ἔγραψαν μόνον οἱ Μιχάλης Μερακλῆς (Πανεπιστήμιο ̓Ιωαννίνων --- Νέα Πορεία Δημοσθένης Ζαδὲς (Τριφυλιακὴ ̓Εστία) καὶ Κώστας Βαλέτας (4ἰολικὰ Γράμματα); Τὸ ὅτι οὔτε κὰν τοὺς εὐχαρίστησα --- ἀρνηθεὶς νὰ μπῶ στὸν «χορὸ τῶν φιλοφρονήσεων»; Κι ἂν τώρα, ὕστερα ἀπὸ