3826 χία, ἀσυδοσία, εὐθυνοφοβία κλπ.). ᾿Επειδὴ δὲ ἡγεσία διεφθαρμένη, ψευδολόγος καὶ ἁρ- πακτικὴ συνεπάγεται καὶ διασπάθισιν τοῦ δημοσίου χρήματος, δὲν εἶναι ν᾿ ἀποροῦμε, διότι οἱ ἐξουσιαστὲς οὐδένα φραγμὸ ἠθικὸ ἔχουν καθ᾽ ὅτι «πλούτου δ᾽ οὐδὲν τέρμα πε- φασμένου ἀνθρώποισι» (Θέογνις). 'Ἡ ὅλη τραγικὴ κατάστασις κάνει ἀκόμη πιὸ εὔ- στοχη τὴν παρατήρησή σας, κ. Διευθυντά, ὅτι «τὸ κοινὸ στοιχεῖο τῶν εὐπίστων καὶ τῶν ἀπατεώνων... εἶναι ἡ ἁρπακτικὴ προδιᾶ- θεση» καὶ ὅτι «λαός» καί «ἄρχοντες» εἶναι τοῦ αὐτοῦ ἀκριβῶς ἤθους. Εἶναι νὰ μὴ θυ- μηθοῦμε τὰ λόγια, βλέποντας τὴν καταστρο- φὴ γύρω µας, τοῦ ᾿Ισοκράτη, ὁ ὁποῖος ἐτό- ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ νισε πὼς «τὸ τῆς πόλεως ὅλης ἦθος ὁμοιοῦ- ται τοῖς ἄρχουσιν,». ᾿Ελπίζω, κ. Διευθυντά, νὰ μὴ σᾶς ταλαι- πώρησα πολὺ μὲ τὴν φλυαρία µου. Συνεχί- σατε τὸ ὄμορφο ἔργο σας. Τὸ σημερινὸ σκοτάδι πρέπει νὰ τὸ διαπερνᾶ ποῦ καὶ ποῦ καμμιὰ ἀχτίδα φωτός. Μετὰ τιμῆς Μιχαὴλ Δανίκας Διδάκτωρ ᾿Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, λέκτωρ-ἐ- ρευνητὴς εἰς τὸ Τεχνολογικὸ Πανεπιστήµιο τοῦ Εἰπάπονεη (ἐρευνητικὴ ὁμὰς 'Ὑψηλῶν Τάσεων). Ειπάπονεη (Ολλανδία) Γ΄ Ἢ ἀρχὴ τῆς συμπληρωματικότητας καὶ οἱ Ἕλληνες Κύριε Λάμπρου, Συγχαρητήρια διὰ τὴν ἔκδοση τοῦ όόου τεύ- χους τοῦ περιοδικοῦ σας καὶ σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν ἀποστολή του. Ως ἐκδότης τοῦ εἰδικοῦ περιοδικοῦ ΠΑΜ- ΜΕΓΑΣ, ἐπιτρέψτε µου νὰ προβῶ σὲ μερικὰ σχό- λια ἐπῖ τοῦ ἄρθρου «Αἱ συνέπειαι τῆς ἀρχῆς τῆς συμπληρωματικότητας»(συμπυκνωµένης ὁμιλίας) τοῦ ἀκαδημϊκοῦ Γεωργίου Καραγκούνη, χρήσιμα, πιστεύω, διὰ τὴν ἐνημέρωση. Τὰ σχόλια θὰ ἀνα- πτυχθοῦν πάνω στἰς προτάσεις (Δαυλὸς, σελ. 3690, 5 σειρὲς ἀπὸ τὸ τέλος της). «Η ἀρχὴ τῆς συμπληρωματικότητος δὲν εἶναι ταυτόσηµος μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ λίαν μαχητικοῦ ᾿Ηρακλείτου «τὰ πάντα ἐξ ἐναντιότητος γίγνεσθαι», διότι δὲν πρό- κειται µόνον περὶ δύο ἀντιρρόπων δυναμικῶν, ἀλλὰ διότι αὐτὰ καὶ συνυπάρχουν καὶ ἄλληλοσυ- μπληροῦνται, ὥστε ἀμφότερα νὰ εἶναι ἀναγκαῖα διὰ τὸ ὠἑλοκληρωμένον φαινόμενον» καὶ (σελ. 369, 2 σειρὲς ἀπὸ τὴν ἀρχή της): «Πόσον μεγάλη ὑπῆρξε ἡ ἔκπληξις τοῦ Βοήηγ, ὅταν κατόπιν συζη- τήσεων μὲ γνώστην τοῦ κινεζικοῦ πολιτισμοῦ, διεπίστωσεν, ὅτι ἡ ἰδέα τῆς συμπληρωματικό- τητος ἦτο γνωστή εἰς τοὺς ἀρχαίους Κινέζους φι- λοσόφους τοῦ δου π.Χ. αἰῶνος...». Ἢ ἔννοια τῆς συμπληρωματικότητας οὔτε εἷ- ναι ξένη προξ τοὺς θεμελιωτὲς τῆς τέχνης, τῆς ἐπιστήμης, καὶ τῆς φιλοσοφίας Ἕλληνες, οὔτε εἶναι ἄσχετη μὲ τὴν βαθύτερη σημασία τῆς ΄Ηρα- κλείτειας ρήσεως «τὰ πάντα ἐξ ἐναντιότητος γί- γνεσθαι», ποὺ παραθέτει ὁ ἀρθρογράφος. Δὲν ἔχει κανεὶς παρὰ νὰ κατανοήσει τὴν φυσικὴν σημασία τοῦ ἄκρου καὶ μέσου λόγου τῶν ᾿ Ελλήνων (Εὐ- κλείδης 11), ὦ Ξ 1:52 Ξ 1,6180339. τοῦ συντηρη- τοῦ τῆς Διαλεκτικῆς - κατὰ τὴν λεξαριθμικὴ θεωρία -. ἤ νὰ συλλάβει τὸ πλέον ἁπλοῦν, σαφὲς καὶ ἀκριβὲς πρότυπο μεταβολῆς τοῦ ὄντος, τὴν λογαριθμική σπεῖρα, ὅπου ἡ ἔννοια τῆς συµπλη- ρωματικότητος ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἕνα ἀπὸ τὰ λει- τουργικὰ στοιχεῖα τῆς ἐννοίας τῆς ὁμοιότητος [τὸ ὄν μεταβάλεται (αὐξάνεται ἤ ἐλαττοῦται), ἀλλὰ παραμένει πάντα ὅμοιον πρὸς τὸν ἑαυτὸ του]. Τὴν ἔννοια τῆς ὁμοιότητος διὰ τῆς σπείρας ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ παρακολουθήσει σὲ μιὰ ἀκο- λουθία γνωμώνων (ὁρίσθηκε ἀπὸ τὸν μαθηματικό "Ἡρωνα), κατὰ τὴν ὁποία οἱ κορυφὲς τῶν διαδο- χικῶν γνωμώνων ἤ τριγώνων κεῖνται στὴν αὐτὴ σπεῖρα [Γνώμων εἶναι ἕνα τρίγωνο, τὸ ὁποῖο προστιθέμενο (συμπλήρωμα θετικό) σ᾽ ἕνα ἄλλο ἤ ἀφαιρούμενο (συμπλήρωμα ἀρνητικό) ἀπὸ ἕνα ἄλλο σχηματίζει ἕνα δεύτερο τρίγωνο ὅμοιο πρὸς τὸ ἀρχικό]. "Οταν τὸ ἀρχικὸ τρίγωνο εἶναι τὸ λεγόμενο «χρυσό τρίγωνο» (γωνία 3260), τότε ἡ παραγόμενη λογαριθµικἡ σπείρα ταυτίζεται μὲ τὴν ἀντίστοιχη μαθηματική, ἐνῶ ὅταν αὐτὸ εἶναι τυχόν (ἀλλὰ ἰσοσκελές), ἡ σπείρα ταυτίζεται μὲ τὴν μαθημα- τικὴ καμπύλη στὸ ὅριο. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ὁ ἄκρος καὶ μέσος λόγος Φ ἐμφανίζεται εἴτε ἀπολύτως ἤ ἀκριβῶς (πρώτη περίπτωση) εἴτε προσεγγιστικῶς (δεύτερη περίπτωση). Ἢ ἔννοια τῆς συμπληρωματικότητας συνα- ντᾶται καὶ στὸν γενετικὸ κώδικα (τὸ γνωστὸ ΓΝΑ), ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν συμπληρωματικῶν σπειρῶν της ἤ Ἑλίκων (ὑπὸ τὴν εὐρεῖα σημασία καὶ ὄχι ὑπὸ τὴν μαθηματικὴ µορφή, καὶ αὐτὸ