ΣΠΙΥΡΟΣ ΤΕΡΑΣΙΜΟΣ Τ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ Ἱεροτελεστία καὶ ξεσυνέρισμα ἡ τέχνη! Οἱ πόρτες τῆς ̓ Ακαδημίας δὲν νοοῦνται ἀνοικτὲς στὸν ἐπαγγελματισμό, στοὺς ἐπαγγελματίες -- ἀδιαφόρως τοῦ τὶ ἐπιτυγχάνουν κατά τὴν ἄσκησι τοῦ ἐπαγγέλματός τους: ἂν ντὲ καὶ καλὰ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ μισθοδοτεῖ (!) τοὺς ἐπιτυχημένους ἐπαγγελματίες, ἂς γίνονται «σὲρ», ὄχι... ἀκαδημαϊκοί! Σὲ χώρα μὲ ἀνύπαρκτη (οὔτε κὰν ἐμβρυώδη!) ἐπιστημονικὴν ἔρευνα [ἐννοῶ ἀνέμπνευστη, ἐπαγγελματική, ἀθερμουργόν ποῦ νά μιλήσουμε γιά τὴν λυτρωτική!..] καὶ λογοτεχνίαν ἐξαπατητική, ἀδιάβαστη, ἀδιαβαστική. τὶ «τιμᾶ» ἡ ἀκαδημαϊκοποίησης; Ποιά παρασχεθεῖσα ὑπηρεσίαν ἀνταμείβει; Ρίτσος -- Βρεττάκος: ποίησις κοινή. ἄδεια, σκιώδης -- ἀποστομωτικά ὁ,τιειναιϊκή... Ἢ ἀκαδημαϊκοποίησις τοῦ κ. Βρεττάκου καὶ ἡ ἐν ὄψει τοιαύτη τοῦ κ. Ρίτσου εὑρίσκουν τὸν γράφοντα ἐναντίον. "Οτι ἡ ̓Ακαδημία δὲν ἔχει λόγον ὑπάρξεως, ἂν ἦθος, πολιτεία καὶ πνευματικὸ προϊὸν (τὰ τρία μαζὶ) τοῦ διαπιστευμένου. ἢ ἐπίδοξου, μέλους της λογοτέχνου δὲν συνιστοῦν Φυλῆς πρότυπον. -- Αλλ ̓ αὐτὰ ποὺ ἀπαιτεῖς ἀπ ̓ τὸν λογοτέχνη. τὰ διαθέτουν οἱ λοιποὶ ἀκαδημαϊκοί, -- Κῶρος δικός μας, ἀντικείμενον τῆς δικῆς μας ἔρευνας, εἶναι ἡ λογοτεχνία! "Οτι, ἐφ ̓ ὅσον δι ̓ αὐτῆς ἀσκεῖται ἐξουσιασμός, διεκδίκησις τοῦ περισσοῦ, μόνον στὴν εὐρύτητα τῶν δικῶν της πλαισίων δημοσιότητος καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐκτάδην ἀποβλάκωσις τοῦ λαοῦ, ὁ εὐνουχισμόςτου- ἡ ἐν σειρᾶ παραγωγὴ μουνούχων, χαντούμηδων. [ Ως λογοτεχνία στὴν ἐπαχθέστατη, χυδαιότατη, εὐτελέσταση μορφή της δέον νὰ θεωρεῖται καὶ ἡ δημοσιογραφία] (1). Ὄχι λοιπὸν οἱ ἀκαδημαϊκοὶ ἐν γένει ἀλλ ̓ ἡ δημαγωγός - διαστροφεὺς σὲ μεῖζον εὖρος λογοτεχνία παραπλανεῖ - ἐξαπατεῖ - ἀποχαυνώνει. Αὐτὰ σημαίνουν πώς σὲ ἄλλες συνθῆκες οὔτε ἡ λογοτεχνία θὰ μᾶς ἀπασχολοῦσε ἰδιαίτερα... Θὰ μιλούσαμε ἴσως γι ̓ αὐτὴν μόνο στὰ πλαίσια καθολικότητας τοῦ ἐξουσιαστικοῦ φαινομένου, δηλονότι τοῦ φαινομένου κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἄνθρωπος-ἄτομο φέρεται νὰ διεκδικεῖ ὅλο τὸ χῶρο γιὰ ὅλο τὸ χρόνο, τὸ πᾶν γιὰ πάντα τὸ νὰ περικλείσει αὐτός, τὸ ἄτομο, τὴ Φύσι!... - Μὰ σοβαρὰ ἰσχυρίζεσαι ὅτι ὁ φουκαρᾶς, ἄνεργος, τρισάθλιος, ἐνδεὴς διεκδικεῖ τὸ πᾶν γιὰ πάντα: Νὰ περικλείσει τὴ Φύσι; --- Σοβαρά. Τί ἄλλο, ἀφοῦ (ἔξω ἀπὸ συνθῆκες «φιλότιμου») τυχόν ἐλεύθερος νὰ ἐπιλέξει μεταξύ ἑκατὸ ἢ διακοσίων... τρισεκατομμυρίων δολλαρίων, θ ̓ ἀπορρίψει τὰ... πρῶτα; Εχετε ξαναϊδεῖ «φουκαρᾶ» νὰ βρίσκει...λίγα τὰ ἑκατό τρισεκατομμύρια δολλάρια (100.000. 000.000.000): Μιλᾶμε λοιπὸν γιὰ πρόσωπα ποὺ μᾶς εἶναι οἰκεῖα" ποὺ τὸ πνευματικό τους προϊὸν (2) καὶ ἡ πολιτεία τοὺς (3) ἐπιτρέπουν τὴν ἐπὶ τοῦ ἤθους τους τέκμαρσιν -- ὥστε. εἰς ἐνδοψίαν ἀλάνθαστη, νὰ διαγινώσκουμε: |) Πὼς ὁ ἑλληνικὸς λαὸς «ὁδηγεῖταυ ἀπ ̓ τὴ δῆθεν «πνευματικὴν ἡγεσία» του (ἐδῶ τὸν κ. Ρίτσο καὶ μαζί του ὅλο τὸν λογοτεχνικό, φιλολογικό, ἀκαδημαϊκὸ κι ἐκπαιδευτικὸ κόσμον τῆς Χώρας. ἐφ ̓ ὅσον τὸν ἐγκρίνει - ἀποδέχεται!):