ΣΠΙΥΡΟΣ ΤΕΡΑΣΙΜΟΣ Τ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ Ἱεροτελεστία καὶ ξεσυνέρισµα ἡ τέχνη! Οἱ πόρτες τῆς ᾿ Ακαδημίας δὲν νοοῦνται ἀνοικτὲς στὸν ἐπαγγελματισμό, στοὺς ἐπαγγελματίες -- ἀδιαφόρως τοῦ τὶ ἐπιτυγχάνουν κατά τὴν ἄσκησι τοῦ ἐπαγγέλματός τους: ἂν ντὲ καὶ καλὰ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ µισθο- δοτεῖ (!) τοὺς ἐπιτυχημένους ἐπαγγελματίες, ἂς γίνονται «σὲρ», ὄχι... ἀκαδη- μαϊκοί! Σὲ χώρα μὲ ἀνύπαρκτη (οὔτε κὰν ἐμβρυώδη!) ἐπιστημονικὴν ἔρευνα [ἐννοῶ ἀνέμπνευστη, ἐπαγγελματική, ἀθερμουργόν - - ποῦ νά μιλήσουμε γιά τὴν λυτρωτική!..] καὶ λογοτεχνίαν ἐξαπατητική, ἀδιάβαστη, ἀδιαβαστική. τὶ «τιμᾶ» ἡ ἀκαδημαϊκοποίησης; Ποιά παρασχεθεῖσα ὑπηρεσίαν ἀνταμείβει; Ρίτσος -- Βρεττάκος: ποίησις κοινή. ἄδεια, σκιώδης -- ἀποστομωτικά ὁ,τιειναιϊκή... Ἢ ἀκαδημαϊκοποίησις τοῦ κ. Βρεττάκου καὶ ἡ ἐν ὄψει τοιαύτη τοῦ κ. Ρίτσου εὑρίσκουν τὸν γράφοντα ἐναντίον. "Οτι ἡ ᾿Ακαδημία δὲν ἔχει λόγον ὑπάρξεως, ἂν ἦθος, πολιτεία καὶ πνευματικὸ προϊὸν (τὰ τρία μαζὶ) τοῦ διαπιστευµένου. ἢ ἐπίδοξου, μέλους της λογοτέχνου δὲν συνιστοῦν Φυλῆς πρότυπον. -- Αλλ᾽ αὐτὰ ποὺ ἀπαιτεῖς ἀπ᾿ τὸν λογοτέχνη. τὰ διαθέτουν οἱ λοιποὶ ἀκαδημαϊκοί, -- Κῶρος δικός µας, ἀντικείμενον τῆς δικῆς µας ἔρευνας, εἶναι ἡ λογοτεχνία! "Οτι, ἐφ᾽ ὅσον δι᾽ αὐτῆς ἀσκεῖται ἐξουσιασμός, διεκδίκησις τοῦ περισσοῦ, µόνον στὴν εὐρύτητα τῶν δικῶν της πλαισίων δηµοσιότητος καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐκτάδην ἀποβλάκωσις τοῦ λαοῦ, ὁ εὐνουχισμόςτου- ἡ ἐν σειρᾶ παραγωγὴ μουνούχων, χαντούμηδων. [ Ως λογοτεχνία στὴν ἐπαχθέστατη, χυδαιότατη, εὐτελέσταση µορφή της δέον νὰ θεωρεῖται καὶ ἡ δημοσιογραφία] (1). Ὄχι λοιπὸν οἱ ἀκαδημαϊκοὶ ἐν γένει ἀλλ᾽ ἡ δημαγωγός - διαστροφεὺς σὲ μεῖζον εὖρος λογοτεχνία παραπλανεῖ - ἐξαπατεῖ - ἀποχαυνώνει. Αὐτὰ σημαίνουν πώς σὲ ἄλλες συνθῆκες οὔτε ἡ λογοτεχνία θὰ μᾶς ἀπασχολοῦσε ἰδιαίτερα... Θὰ μιλούσαμε ἴσως γι᾿ αὐτὴν μόνο στὰ πλαίσια καθολικότητας τοῦ ἐξουσιαστικοῦ φαινομένου, δηλονότι τοῦ φαινομένου κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἄνθρωπος-ἄτομο φέρεται νὰ διεκδικεῖ ὅλο τὸ χῶρο γιὰ ὅλο τὸ χρόνο, τὸ πᾶν γιὰ πάντα - τὸ νὰ περικλείσει αὐτός, τὸ ἄτομο, τὴ Φύσι!... - Μὰ σοβαρὰ ἰσχυρίζεσαι ὅτι ὁ φουκαρᾶς, ἄνεργος, τρισάθλιος, ἐνδεὴς διεκδικεῖ τὸ πᾶν γιὰ πάντα: Νὰ περικλείσει τὴ Φύσι; --- Σοβαρά. Τί ἄλλο, ἀφοῦ (ἔξω ἀπὸ συνθῆκες «φιλότιμου») τυχόν ἐλεύθερος νὰ ἐπιλέξει μεταξύ ἑκατὸ ἢ διακοσίων... τρισεκατομμυρίων δολλαρίων, θ᾽ ἀπορρίψει τὰ... πρῶτα; Εχετε ξαναϊδεῖ «φουκαρᾶ» νὰ βρίσκει...λίγα τὰ ἑκατό τρισεκατομμύρια δολλάρια (100.000. 000.000.000): Μιλᾶμε λοιπὸν γιὰ πρόσωπα ποὺ μᾶς εἶναι οἰκεῖα" ποὺ τὸ πνευματικό τους προϊὸν (2) καὶ ἡ πολιτεία τοὺς (3) ἐπιτρέπουν τὴν ἐπὶ τοῦ ἤθους τους τέκµαρσιν -- ὥστε. εἰς ἐνδοψίαν ἀλάνθαστη, νὰ διαγινώσκουµε: |) Πὼς ὁ ἑλληνικὸς λαὸς «ὁδηγεῖταυ ἀπ᾿ τὴ δῆθεν «πνευματικὴν ἡγεσία» του (ἐδῶ τὸν κ. Ρίτσο καὶ µαζί του ὅλο τὸν λογοτεχνικό, φιλολογικό, ἀκαδημαϊκὸ κι ἐκπαιδευτικὸ κόσμον τῆς Χώρας. ἐφ᾽ ὅσον τὸν ἐγκρίνει - ἀποδέχεται!):