ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ ̓Ανεπίγνωστη ἐπίθεση κατὰ τῆς ἑλληνικότητας Ἢ παμπάλαια ἐπιχείρηση διαστρεβλώσεως καὶ ἐξαλείψεως τῶν μηνυμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος γιὰ μᾶς τοὺς αὐτόφωτοὺυς ἔχει κι αὐτὴ μιὰ «ἷστορία» μέσα στὴν ὅλη Ιστορία τοῦ Πολιτισμοῦ, ποὺ διέπεται ἀπὸ τὶς «ἀρχές» α) τῆς καταστολῆς τοῦ ἐλεύθερου Πνεύματος, β) τῆς ἐκτροπῆς τῆς Διανοήσεως ἀπὸ τὴν χωρίς περιορισμοὺς ἀναζήτηση τοῦ ἀληθινοῦ, γ) τῆς ὑποταγῆς τῆς ̓Επιστήμης στὴν ἐξουσιαστικὴ σκοπιμότητα, ὃ) τῆς ἑδραιώσεως ἑνὸς δογματικοῦ πλαισίου τῆς ἰσχύουσας τάξεως πραγμάτων καὶ ε) τῆς ἐκμηδενίσως τῶν φωτεινῶν ἀτομικοτήτων μὲ τὴν βοήθεια τῆς ἀποχαλίνώσεως τῶν μαζῶν ἐν ὀνόματι τῆς «ἀρχῆς» τῆς ἰσότητας. { Ὅσοι θεωροῦν αὐθαίρετη τὴν ταξδινόμηση αὐτὴ τῶν σκοπῶν τοῦ πανάρχαιου ἀνθελληνικοῦ σκοταδισμοῦ. ἄς λάβουν ὑπ ̓ ὄψιν τους ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἀντίληψη γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν κόσμο εἶναι ὁ (μοναδικὸς μέσα στήν Ιστορία) πατέρας τοῦ ἐλεύθερου Πνεύματος. τῆς χωρὶς περιορισμοὺς ᾱναξζητήσεως τοῦ ἀληθινοῦ, τῆς ᾱ-σκοπης καὶ ἄν-εξουσιαστικῆς ̓Επιστήμης, τῆς ἆᾱ-δογματικῆς ζωῆς (ἀκόμη καὶ τῆς θρησκευτικῆς ζωῆς!) καὶ τῆς αὐτάρκειας τῆς ἀτομικότήητας μέσα στὸν μαζικὸ περίγυρο]. Ξέρουμε, ἐμεῖς οἱ αὐτοπαίδευτοι. αὐτὸ ποὺ δὲν ξέρουν οἱ ᾱ- νεπίγνωστοι θῦτες καὶ τὰ θύματα τῆς ἐξ-ουσιαστικῆς ἰδεοληψίας καὶ νοοτροπίας, ὅτι ἡ ἔνταση τῶν ἐπιθέσεών τους κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος εἶναι προμήνυμα καὶ προεόρτιο τῆς ἐπιβολῆς τοῦ παραλόγου ἐπὶ τοῦ Λόγου, τῆς ἀνεξέλεγκτης δυνάμεως ἐπὶ τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ᾱγριότητας ἐπὶ τοῦ πολιτισμοῦ. Ξέρουμε ἐπίσης, ἐμεῖς οἱ αὐτοτελεῖς, ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα στὶς μέρες μας σύρεται πρὸς τὴν ὁμαδικὴ φρενίτιδα ἑνὸς μαιναδισμοῦ, ποὺ τείνει νὰ ξεσχίση καὶ νὰ διαμελίση ὅποιαν μεμονωμένη αὐτοδύναμη ὀρφικὴ συνείδηση συναντᾶ στὴν μεθυσμένη τροχιὰ τῆς παρακρούσεώς τῆς. Ξέρουμε ἐν τέλει, ἐμεῖς οἱ αὐτοπαίδευτοι καὶ αὐτόφωτοι καὶ αὐτοτελεῖς, ὅτι ὁ Κόσμος μας μπαίνει σ ̓ ἕνα νέο Μεσαίωνα, πιὸ ζοφερό, πιὸ βάρβαρο καὶ πιὸ ἀνεζέλεγκτο ἀπὸ τοὺς παλιότερους. Αὐτὴ ἡ ἄψογη πορεία πρός τὸν Ζόφο, ποὺ τέρμα της προφανῶς εἶναι ὁ γκρεμὸς ὅπου πέφτοντας θὰ αὐτοεζαφανισθῆ τὸ εἶδος ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν πλανήΤη μας, γιὰ μᾶς τοὺς αὐτόφωτους ὑπόκειται στὴν πρωταρχικὴ καὶ προσδιοριστικὴ προὐπόθεση τῆς στάσεως τοῦ ἀρίστου. Δὲν ὃπάρχει γιὰ μᾶς μᾶζα, γιατὶ ἡ μᾶζα δὲν εἶναι πηγή, δὲν γεννᾶ" δὲν δημιουργεῖ ἀλήθεια, δὲν χαράσσει πλεύση, δὲν εἶναι εἰς θέ-