ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ ᾿Ανεπίγνωστη ἐπίθεση κατὰ τῆς ἑλληνικότητας Ἢ παμπάλαια ἐπιχείρηση δια- στρεβλώσεως καὶ ἐξαλείψεως τῶν μηνυμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος γιὰ μᾶς τοὺς αὐτό- φωτοὺυς ἔχει κι αὐτὴ μιὰ «ἷστο- ρία» μέσα στὴν ὅλη Ιστορία τοῦ Πολιτισμοῦ, ποὺ διέπεται ἀ- πὸ τὶς «ἀρχές» α) τῆς καταστο- λῆς τοῦ ἐλεύθερου Πνεύματος, β) τῆς ἐκτροπῆς τῆς Διανοήσεως ἀπὸ τὴν χωρίς περιορισμοὺς ἀ- ναζήτηση τοῦ ἀληθινοῦ, γ) τῆς ὑποταγῆς τῆς ᾿Επιστήμης στὴν ἐξουσιαστικὴ σκοπιμότητα, ὃ) τῆς ἑδραιώσεως ἑνὸς δογματικοῦ πλαισίου τῆς ἰσχύουσας τάξεως πραγμάτων καὶ ε) τῆς ἐκμηδενί- σως τῶν φωτεινῶν ἀτομικοτήτων μὲ τὴν βοήθεια τῆς ἀποχαλίνώ- σεως τῶν μαζῶν ἐν ὀνόματι τῆς «ἀρχῆς» τῆς ἰσότητας. { Ὅσοι θεωροῦν αὐθαίρετη τὴν ταξδινό- µηση αὐτὴ τῶν σκοπῶν τοῦ πα- νάρχαιου ἀνθελληνικοῦ σκοτα- δισμοῦ. ἄς λάβουν ὑπ᾽ ὄψιν τους ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἀντίληψη γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν κόσμο εἶναι ὁ (μο- ναδικὸς µέσα στήν Ιστορία) πατέρας τοῦ ἐλεύθερου Πνεύμα- τος. τῆς χωρὶς περιορισμοὺς ᾱ- ναξζητήσεως τοῦ ἀληθινοῦ, τῆς ᾱ-σκοπης καὶ ἄν-εξουσιαστικῆς ᾿Επιστήμης, τῆς ἆᾱ-δογματικῆς ζωῆς (ἀκόμη καὶ τῆς θρησκευτι- κῆς ζωῆς!) καὶ τῆς αὐτάρκειας τῆς ἀτομικότήητας µέσα στὸν µα- ζικὸ περίγυρο]. Ξέρουμε, ἐμεῖς οἱ αὐτοπαί- δευτοι. αὐτὸ ποὺ δὲν ξέρουν οἱ ᾱ- νεπίγνωστοι θῦτες καὶ τὰ θύματα τῆς ἐξ-ουσιαστικῆς ἰδεοληψίας καὶ νοοτροπίας, ὅτι ἡ ἔνταση τῶν ἐπιθέσεών τους κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος εἶναι προμήνυμα καὶ προεόρτιο τῆς ἐ- πιβολῆς τοῦ παραλόγου ἐπὶ τοῦ Λόγου, τῆς ἀνεξέλεγκτης δυνά- µεως ἐπὶ τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ᾱ- γριότητας ἐπὶ τοῦ πολιτισμοῦ. Ξέρουμε ἐπίσης, ἐμεῖς οἱ αὐτο- τελεῖς, ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα στὶς μέρες μας σύρεται πρὸς τὴν ὁ- μαδικὴ φρενίτιδα ἑνὸς μαιναδι- σμοῦ, ποὺ τείνει νὰ ξεσχίση καὶ νὰ διαμελίση ὅποιαν μεμονωμέ- νη αὐτοδύναμη ὀρφικὴ συνείδη- ση συναντᾶ στὴν μεθυσμένη τροχιὰ τῆς παρακρούσεώς τῆς. Ξέρουμε ἐν τέλει, ἐμεῖς οἱ αὐτο- παίδευτοι καὶ αὐτόφωτοι καὶ αὐ- τοτελεῖς, ὅτι ὁ Κόσμος µας μπαίνει σ᾽ ἕνα νέο Μεσαίωνα, πιὸ ζοφερό, πιὸ βάρβαρο καὶ πιὸ ἀνεζέλεγκτο ἀπὸ τοὺς παλιότερους. Αὐτὴ ἡ ἄψογη πορεία πρός τὸν Ζόφο, ποὺ τέρμα της προ- φανῶς εἶναι ὁ γκρεμὸς ὅπου πέ- φτοντας θὰ αὐτοεζαφανισθῆ τὸ εἶδος ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν πλανή- Τη µας, γιὰ μᾶς τοὺς αὐτόφωτους ὑπόκειται στὴν πρωταρχικὴ καὶ προσδιοριστικὴ προὐπόθεση τῆς στάσεως τοῦ ἀρίστου. Δὲν ὃ- πάρχει γιὰ μᾶς μᾶζα, γιατὶ ἡ μᾶ- ζα δὲν εἶναι πηγή, δὲν γεννᾶ" δὲν δημιουργεῖ ἀλήθεια, δὲν χα- ράσσει πλεύση, δὲν εἶναι εἰς θέ-