ΕἸΠΛΟΙΓῊ ΕΤΠΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Α ́ ̓Αρχαία ἑλληνικὴ καὶ ξένες γλῶσσες Δημοσιεύουμε τὴν ἀκόλουθη ἐπιστολὴ τοῦ κ. Μ. Δανίκα πρὸς τὸν συνεργάτη τοῦ «Λαυλοῦ» κ. Ἠλία Τσατσόμοιρο. μαζὶ μὲ τὸ σχόλιο τοῦ κ. Η. Το.: ̓Αξιότιμε κύριε. Εἶμαι τακτικὸς ἀναγνώστης τοῦ περιοδικοῦ «Δαυλός» καὶ ἔχω συχνὰ τὴν εὐκαιρία νὰ διαβάζω τὰ κείμενά σας. Εἶναι δὲ παρήγορο τὸ ὅτι στὴν ἄστατη καὶ νεφελώδη ἐποχή μας ἄνθρωποι σὰν ἐσᾶς προσφέρουν μιά ἑρμηνεία τῶν μύθων καὶ τῆς παναρχαίας ἱστορίας μας ἐντελῶς διαφορετικῆ ἀπὸ ἐκείνη ποὺ προπαγανδίζεταισερβίρεται ἀπὸ κάθε λογῆς «ἱστορικούς» καὶ κάθε λογῆς παγκόσμιους ὀργανισμοὺς (π.γ. [ ΝΕΣΟΟ). Στὸ 66ο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» (σελ. 3734-3735) γράφετε: «γλῶσσα... εἶναι μόνο μία: ἡ ἀρχαία Ελληνική. Ὅλες οἱ ἄλλες εἶναι γεννήματα δικά της. Ξεπετάχτηκαν σὰν “κωλορρίζια ̓ ̓, ὅταν τὸ μεγάλο δένδρο ποὺ σκίαςε εὐεργετικὰ ὅλη τὴν οἰκουμένη ἔσπασε». Βρίσκω τὴν ἄποψή σας ἄκρως ἐνδιαφέρουσα. Ἐγώ, βεβαίως γνώσεις γλωσσολογίας δὲν ἔχω, ἂς μοῦ ἐπιτραπῆῇ ὅμως νὰ σχολιάσω: ὑπάρχουν στὴν ̓Ιταλία ἀρκετοὶ φιλόλογοι, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὴν λατινικὴ ὡς ἁπλῆ διάλεκτο τῆς ἑλληνικῆς (περισσότερα στοιχεῖα δὲν διαθέτω, ἡ σχετικὴ εἴδηση ὅμως μὲ ἀφορμὴ ἕνα γλωσσολογικὸ συνέδριο εἶχε δημοσιευθεῖ στὴν ἐφημερίδα τῆς Β. Ἑλλάδος «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»): ὁ Οἰκονόμος ὁ ἐξ Οἰκονόμων θεωροῦσε τὴν ρωσικὴ ὡς διάλεκτο τῆς ἑλληνικῆς λόγω τοῦ ὑπερβολικὰ μεγάλου ἀριθμοῦ ὄχι μόνο λέξεων ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρων ἐκφράσεων, ποὺ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ἐνσωματώθηκαν στὴν ρωσική. Σύμφωνα μὲ τὸν ΡΠΗΙρ ἨΗονατᾶ, ἀρθρογράφο τῶν ΤΙΜΕΣ τοῦ Λονδίνου, κριτικὸ τῆς λογοτεχνίας καὶ γλὠσσολόγο, ἀπὸ τὶς λέ- δεις τῆς ἀγγλικῆς τὶς συχνότερα χρησιμοποιούμενες, περὶ τὸ 5060 ἔχει ἑλληνικὴ ρίζα. Αὐτονόητο δηλαδὴ εἶναι τὸ ὅτι ἡ ἑλληνική, ἂν καὶ ὁμιλουμένη ἀπὸ περιορισμένο ἀριθμὸ ἀτόμων σήμερα, εἶναι γλῶσσα τεραστίας ἐπιρροῆς. Ἢ δὲ ἐπιρροή της ἐξαπλώνεται σ ̓ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη (μὲ μοναδικὴ ἴσως ἐξαίρεση τὴν κινεζικὴ γλῶσσα). Δὲν θὰ ἦταν ἴσως ἄσκοπο. ἂν κάποτε οἱ προσπάθειες τῶν εἰδικῶν μας ἐστρέφοντο σ ̓ αὐτὴ τὴν κατεύθυνση. Νομίζω δέ, πώς ὁ ΔΑΥΛΟΣ, περιοδικό ἤθους, ὕφους καὶ ποιότητος, εἶναι τὸ κατάλληλο περιοδικὸ γιὰ μιὰ τέτοιου εἴδους συζήτηση. Σὲ μιὰ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ἡ γλῶσσα μας βάλλεται ἀπὸ τοὺς κάθε εἴδους «προοδευτικούς», φοινικιστές, κήρυκες μιᾶς ἐξισώσεως πρὸς τὰ κάτω καὶ ἄλλους τινες, νομίζω πώς τὸ λιγώτερο ποὺ ἔχουν νὰ κάμουν ὅσοι (ἀκόμη) πιστεύουν στὴν αἰώνια δύναμη τοῦ ̓Ελληνικοῦ Λόγου εἶναι νὰ τονίσουν (ξανὰ καὶ ξανὰ καὶ ξανά) τὴν γονιμοποιὸ ἐπίδραση ποὺ αὐτὸς εἶχε πάνω σ ̓ ὅλους τοὺς ἄλλους λαοὺς καὶ πολιτισμούς. Συνεχίστε τὴν ὄμορφη προσπάθειά σας. Αἰσιοδοξῶ δὲ γιὰ τὴν πορεία μας ὡς ἔθνους, ἐφ ̓ ὅσον στὴν χώρα μας ὑπάρχουν ἀκόμη περιοδικὰ σὰν τὸν ΔΑΥΛΟ καὶ ἄξιοι συνεργάτες του ὡς ἐσεῖς. Μετὰ τιμῆς Μιχάλης Δανίκας Λέκτωρ- Ἐρευνητὴῆς στὸ Τεχνολογικὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Εἰπάπονεη (Τμῆμα ̓Ηλεκτρολογίας, 'Ὑψηλῶν Τάσεων)