ΕΠΙΔΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Φοινικισμός: εὔστοχος χαρακτηρισμὸς ἢ στάση ζωῆς; [Πήραμε ταχυδρομικῶς καὶ δημοσιεύουμε τὸ ἀκόλουθο κείμενο]: Εἶναι πράγματι δύσκολο νὰ σκεφθῇ Οἱ ὅροι «φοινικισμὸς» καὶ «φοινικιστὲς» (ἡ πατρότης τῶν ὁποίων ἀνήκει κανείς, ποῦ ἄραγε νἄχῃ τὶς ρίζες τῆς μιὰ στὸν διευθυντὴ τοῦ «ΔΑΥΛΟΥ») εἶναι πλέτέτοια ἀντίληψη (ἂς τὴν χαρακτηρίσω ὡς ον γνωστοὶ στοὺς ἀναγνῶστες τοῦ «ΔΑΥπερίεργη τουλάχιστον). ̓Αδιαφορία γιὰ ΛΟΥ» (καὶ ἴσως ὄχι μόνον σ ̓ αὐτούς). “Ἢ τὴν ἐπιστημονικὴ ἀλήθεια καὶ ἔρευνα; ἄμέχρι τώρα ἐπιστημονικὴ διαμάχη ἔχει Ύνοια τῆς ἐπιστημονικῆς ἀλήθειας καὶ τῶν ἐπιστημονικῶν δεδομένων; Προσκόλληση φωτίσει ἀρκετὲς πτυχὲς τοῦ μεγάλου ζητήσὲ κάποια «σχολὴ» ἢ «ρεῦμα»; Θέλω νὰ ματος τῆς Ἑλληνικῆς ἢ Φφοινικικῆς καταπιστεύω τὸ τρίτο, Μήπως ὅμως καὶ αὐτὴ ἡ γωγῆς τοῦ ἀλφαβήτου. Η ἄποψή μου εἷπροσκόλληση στὴν ὅποια «σχολή», «αὐναι, πὼς ὣς τώρα οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν θεντία», στὸ ὅποιο «ρεῦμα», μήπως αὐτὴ ἡ Ἑλληνικὴ καταγωγὴ τοῦ ἀλφαβήτου ἔχουν προσκόλληση δὲν εἶναι καὶ πάλι μιὰ κατ ̓ παρουσιάσει πειστικὰ ἐπιχειρήματα πρὸς ἐξοχὴν ἀνελληνικὴ στάση, ὅπως εὔστοχα θεμελίωση τῆς ἀπόψεώς των, ἐν ἀντιθέσει σημείωσε κάπου καὶ ὁ κ. Δ.Ι. Λάμπρου: πρὸς τοὺς φοινικιστές, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε Αὐτὴ ἡ προσκόλληση δὲν σημαίνει καὶ προσεπάθησαν νὰ ἀποδώσουν στὴν ἄλλη τὸν περιορισμὸ τῶν πνευματικῶν ὀριζόπλευρὰ «ἐθνικιστικὰ κίνητρα», ἄλλοτε ἐντιων τοῦ ἐπιστήμονα; δὲν σημαίνει πεξετόξευσαν ὕβρεις («ἐθνοκάπηλοι», «εὐτράριορισμὸ τοῦ κριτικοῦ του πνεύματος; δὲν πελοι», ἀκόμη καὶ «ρατσιστές»/) καὶ ἄλλοσημαίνει περιορισμὸ τῆς ἴδιας του τῆς τε ἀπεσιώπησαν ἢ καὶ παρεποίησαν ἀκόμη ἐλευθερίας; καὶ «δικές» τους πηγὲς («ΔΑΥΛΟΣ», τεύχη ̓Ἐὰν δέ, οἱ ρίζες μιᾶς τέτοιας ἀντιλή68-69 καὶ 70). Ψεως δὲν μποροῦν νὰ βρεθοῦν στὰ ὅσα ἀΠέρα ἀπὸ τὴν ὑπόθεση τοῦ ἀλφαβήτου, ναφέραμε πιὸ πάνω, τότε ποῦ εἶναι δυνακαλὸ θὰ ἦταν νὰ ἐρευνήσουμε τὸ θέμα πιὸ τὸν νά ἀναζητηθοῦν; Μήπως οἱ αἰτίες πρέπολύ: εἶναι ἄραγε ὁ «φοινικισμὸς» καὶ οἱ πει ν ̓ ἀναζητηθοῦν σ ̓ ἕνα (κακῶς ἐννοού«φοινικιστὲς» ἁπλῶς ἐπιτυχημένοι χαραμενο) διεθνισμὸ ἢ σ ̓ ἕνα (ἐπίσης κακῶς κτηρισμοὶ πρὸς περιγραφὴ τοῦ ἤθους καὶ ἐννοούμενο) κοσμοπολιτισμό, σύμφωνα μὲ ὕφους τῆς ἄλλης πλευρᾶς ἢ μήπως οἱ λέτὶς ἐπιταγὲς τῶν ὁποίων, ἐνῶ μποροῦμε νὰ ξεις αὐτὲς ἐκφράζουν ἐπίσης μιὰ γενικώτερη στάση μερίδος τῶν πνευματικῶν ἀνθαυμάζουμε τὰ ἔργα τὰ πολιτιστικὰ ἄλλων λαῶν, δὲν ἔχουμε τὸ δικαίωμα ν ̓ ἀρθρώθρώπων, ἡ ὁποία ζῇ καὶ κινεῖται στὴν νουμε λέξη γιὰ τὴν δική μας μοναδικὴ καὶ σύγχρονη "Ἑλλάδα: σημαίνει ὁ φοινικιτεραστία συμβολὴ στὴν παγκόσμια ὑπόσμὸς ἁπλῶς τὴν ἐπιμονὴ στὴν ἄποψη ὅτι θεση τοῦ πολιτισμοῦ ἀπὸ φόβο, νὰ μὴ φατὸ ἀλφάβητο προῆλθε ἀπὸ τοὺς Φοίνικες νοῦμε «ἐθνικιστὲς» ἢ «σωβινιστές»"" 2: ἢ ἀποτελεῖ μιὰ γενικώτερη θεώρηση -ἑρΤὸ θέμα βέβαια δὲν θὰ ἦτο τόσο μεγάμηνεία τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας καὶ τῶν ἐλης, τόσο ζωτικῆς σημασίας ἐὰν ἐπρόκειπιτευγμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ; εἶναι, μ ̓ ἄλλα λόγια, ὁ φοινικισμὸς μιὰ το γιὰ τοὺς ἐπιστήμονες καὶ πνευματικοὺς ἀνθρώπους ἑνὸς οἱουδήποτε ἄλλου λαοῦ. γενικώτερη θεώρηση-ξρμηνεία ἡ ὁποία ̓Αλλά φρονῶ πὼς οἱ Ἕλληνες δὲν εἶναι σημαίνει τὴν ἀποσιώπηση (ἢ παράβλεψη) τυχαῖος λαός. “Η ἑλληνικότητα ἔχει ἐπητῶν ἱστορικῶν ἀληθειῶν καὶ τὴν ἐλαχιστοποίηση τῆς πολιτιστικῆς προσφορᾶς ρεάσει καὶ συνεχίζει νὰ ἐπηρεάζει ὅλες τὶς τῆς "Ἑλλάδος στὴν οἰκουμένη; Πολὺ φοπτυχὲς τοῦ παγκοσμίου πολιτισμοῦ. Φυσιβοῦμαι πώς, ναί. κά, βέβαια, ἀνάλογο εἶναι καὶ τὸ φορτίο