3985 ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ νός, πρώην θαυμαστὴς τῶν πολιτισμῶν τῆς ”Απω ̓Ανατολῆς καὶ νῦν μουσουλμάνος, ὁ ὁποῖος ἀποφανθεὶς πὼς “1 Ὀοσίαεηί εδ ἀπ 8οοίᾶεπι”’ δὲν παρέλειψε νὰ ἐπιτεθῆ μὲ βιαιότητα κατὰ τοῦ ἕλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ὡς γεννήτορος τοῦ ἀποτυχημένου (κατὰ τὴν γνώμη τοῦ Οάαταιπάγ), δυτικοῦ πολιτισμοῦ. ́Ο ΜΙοϊαεΙ Ἠ)οοά, διανοούμενος καὶ παρουσιαστἠὴς τῆς ἐπιτυχημένης τηλεοπτικῆς σειρᾶς τοῦ ΒΒΟ “"ΤΠε Ττοίαπ αγ’, σὲ συνέντευξή του στὸ ΒΒΟ δήλωσε ἀνερυθρίαστα πὼς ἡ κοινοβουλευτικἡ δημοκρατία στὴν χώρα του δὲν ὀφείλει τόσα στὶς ἑλληνικὲς ἀξίες ὅσο στὶς ἀγγλοσαξονικὲς ρίζες της! “Ὁ Κορετ δογυίοη, καθηγητὴς τῆς αἰσθητικῆς στὸ ΒΙΤΚΡεΕΚ (ο/ιερε, Ὀπίνειςιιν οἱ Ιαοπάοη, σὲ ἄρθρο του στοὺς ΤΙΜΕΣ τοῦ Λονδίνου (7/6/83) ὑποστήριζε πὼς οἱ σύγχρονοι Βρετανοὶ εἶναι οἱ γνήσιοι κληρονόμοι τοῦ κλασσικοῦ πολιτισμοῦ. Γνωστὸς βέβαια καὶ ὁ «Πατίες Μοοπε, τῆς Παί]γ Τειερταρῃ, ὁποῖος ἔγραψε σὲ ἄρθρο του ὅτι: "ΤΗΕ Ογεεκς 8τε ἃ πδίίοη ἢ ἃ 4ἄεθηςεα ου γε” Ἱ Ἢ ἀφελλήνιση τῆς γλώσσας καὶ οἱ ἁρμόδιοι Κύριε Διευθυντά, Μὲ τὴν ἐπιστολήν μου συγχαίρω ἐσᾶς, ὅσο καὶ τούς ἀξιότιμους κυρίους ἔρευνητὰς ποὺ μίλησαν στὴν δημοσία ἐκδήλωσιν μὲ θέμα: « καταγωγὴ τοῦ "Ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου». Μέσα σ ̓ αὐτὴ τὴν ἐξαχρείωση ποὺ ζοῦμε σήμερα, εἶναι παρήγορο ποὺ βλέπουμε ἀνθρώπους νὰ ὑψώνουν ἀπὸ κάποιο βῆμα τὴν φωνή τους γιὰ κάτι ποὺ οἱ ὑπεύθυνοι ὄχι μόνον τηροῦν σιγὴν ἱχθύος, ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε εὐκαιρία τὸ καταπολεμοῦν. ̓ΕἘκτὸς ὅμως ἀπ ̓ ́ τὴν «καταγωγὴ τοῦ ἀλφαβήτου» δεινοπαθεῖ καὶ ἡ καθαυτοῦ πατρική μας γλῶσσα ἀπ ̓ τὶς ἔξωθεν εἰσβάλλουσες παλαιόθεν ἀλλὰ καὶ σήμερον ξένες λέξεις, κι ἀκόμη περισσότερο ἀπ ̓ τὴ βάναυση κακοποίηση ἀπ ̓ τοὺς ὁμιλοῦντας αὐτήν. Βλέπουμε κι ἀκοῦμε μαργαριτάρια ἀπ ̓ ὅλα τὰ μέσα ἐνημερώσεως, ποὺ σοῦὔρχεται νὰ κτυπήσεις τὸ κεφάλι σου στὸν τοῖχο. Ἢ γλῶσσα μας δὲν κακοποιεῖται τόσο ἀπ ̓ τοὺς ἁπλοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ ἀπὸ ἐπίσημα χείλη. Καὶ διερωτᾶται κανείς: ποῦ πᾶμε; Θὰ ἤθελα ἐδῶ ν ̓ ἀναφερθ ἐν ὀλίγοις στὶς ἀλβανοϊταλολατινοσλαυοτουρκικὲς κακόηχες λέξεις, ποὺ τίς χρησιμοποιοῦμε στὸν καθημερινό μας διάλογο, ἐνῶ ὑπάρχουν οἱ καλόηχες καὶ πασίγνωστες ̓Ἐλληνικές, π.χ. ζαρζαβατικα-κηπευτικᾶ, μπαντζανάκης-σύγαμπρος, μπαντζάκι-σκέλος κ.ο.κ. Μὲ αὐτὸ τὸ θέμα μοῦ εἶχε φιλοξενήσει καὶ παλαιότερα ὁ «ΔΑΥΛΟΣ» ἐπιστολή μου, ποὺ ἔλεγα πὼς ἀπ ̓ τὴν ἐξε- ρεύνηση ποὺ εἶχα κάνει στὸ λεξιλόγιό μας, εἶχα ξεχωρίσει περὶ τὶς 680 τέτοιες λέξεις. Φυσικὰ ὑπάρχουν καὶ χιλιάδες ἄλλες, ἀλλὰ αὐτὲς ἔχουν ἀφομοιωθεῖ καὶ δὲν ὑπάρχουν καὶ οἱ ἀντίστοιχες "Ελληνικές. Τὶς λέξεις αὐτὲς τὶς ἔκανα πίνακα καὶ μαζὶ μὲ ὑπόμνημά μου τὰ ὑπέβαλα στὸ ἁρμόδιο τμῆμα τῆς ̓Ακαδημίας. 'Ο ἁρμόδιος καθηγητὴς (δὲν ἀναφέρω τὸ ὄνομά του), ποὺ εἶχε παρακληθεῖ ἀπ ̓ τὸν ἀείμνηστο Ν. Λοῦρο, γιὰ νὰ δείξει ἐνδιαφέρον, φάνηκε νὰ συμφωνεῖ μαζί μου, ἀλλὰ τὸ νὰ εἰσηγηθεῖ κάτι τέτοιο, μοῦ εἶπε, θὰ εἶναι ἀντιδημοκρατικό. Δηλαδὴ κατὰ τὸν σοφὸ καθηγητή. οἱ λέξεις ντουβάρι, μπαλκόνι εἷναι δημοκρατικές, ἐνῶ οἱ τοῖχος, ἐξώστης ἀντιδημοκρατικές. Μοῦ συνέστησε ὅμως ν ̓ ἀποταθῶ στὸν "Ὑπουργὸ Παιδείας, λὲς καὶ ζητοῦσα καμμιὰ θέση. Προσπάθησα μὲ αἴτημά μου νὰ πλησιάσω τὸν τότε “Υπουργό, ἀλλὰ κατέστη ἀδύνατο, καὶ δὲν τὸν ἀδικῶ, διότι ἄλλοι εἶναι ἁρμόδιοι γιὰ τέτοια θέματα. ̓Αναγκάστηκα νὰ τὰ ὑποβάλω ξανὰ στὴν ̓Ακαδημία καὶ σὲ δύο γνωστοὺς ἀπ ̓ τὴν τηλεόραση γλωσσολόγους Καθηγητάς. Στὸ ὑπόμνημά μου τοὺς ἐξηγοῦσα πῶς μπορεῖ νὰ ἐφαρμοστεῖ ἡ πρόταση χωρὶς μεγάλες διαδικασίες, καὶ τοὺς παρακαλοῦσα νὰ τὴν προωθήσουν ἁρμοδίως. Τὶ ἔγινε; τὰ «ἔπνιξαν» κυριολεκτικά.,. Καὶ ξέρετε γιατί; Διότι δὲν δέχονται νὰ ἔχει γνώμη ἄλλος μέσα στὰ ἆμπελοχώραφά τους. Τελευταίως τὰ ὑπέβαλα στὸ 'Ὑπουργεῖο Παιδείας, γιὰ νὰ τὰ θάψει κι αὐτὸ μὲ τὴ σειρά του. Καὶ διερωτῶμαι