Ο ΜΑΓΟΣ φήμη προηγήθηκε τοῦ Μάγου, ὁ ἐρχομός του διαδόθηκε ὡς μεΗ-γεγονὸς καὶ τὸ πλῆθος τὸν περίμενε σὰν ἥρωα, ποὺ θὰ λυτρώσει τὸν κόσμο ἀπὸ τὸ ἄλγος καὶ τὰ δεινά. 'Ο ἀγαθὸς κατεδίκασε χωρὶς δισταγμὸ τοὺς κακοπροαίρετους, ποὺ μὲ ἀναίδεια τόλμησαν νὰ ποῦν, πὼς «ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου» εἶναι « ̓ Απεσταλμένος» τοῦ Πονηροῦ. Οἱ ἄπιστοι δὲν ἀναγνώρισαν τὴν «σφραγῖδα τῆς δωρεᾶς» τοῦ χαρισματικοῦ ἀγαθοῦ ἀνδρός, ποὺ θὰ θεραπεύσει «ἐδῶ καὶ τώρα» πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν τοῦ παραπλανημένου λαοὔ. Οἱ προφῆτες ἐλάλησαν μὲ λέξεις μαγικὲς καὶ προέβλεψαν, μὲ τὸ «κῦρος» τοῦ ἀθεμελίωτου διαλεκτικοῦ λόγου, τὴν πορεία πρὸς τὸν ἐπίγειο παράδεισο. Διαφημίστηκε ἡ ἱκανότητα καὶ ἡ γνώση τοῦ μεγάλου ἀναμορφωτῆ, πιστοποιητικὰ καὶ τίτλοι ἀπὸ περίφημα κέντρα σοφίας συνόδευσαν τὸν ἐρχομό του. Η- ὁ Μεσσίας καὶ γοήτευσε τὸν λαὸ μὲ νέους ὅρους, ποὺ συμπληρώνουν τοὺς παλαιοὺς τῆς μεγάλης ἐπανάστασης τοῦ αἰῶνα. ̓Αποκαλύφτηκε ἡ ἀνεπάρκεια τῶν σωτήρων ποὺ προηγήθηκαν, καὶ διαπιστώθηκε μὲ θλίψη ἡ ἀποτυχία τους. Ἕνας εἶναι καὶ μοναδικὸς αὐτός, ποὺ ἀναγνωρίζει τὶς θυσίες τοῦ ἄγνωστου ἀγωνιστῆ, καὶ θὰ «ὑλοποιήσει» τὰ χαμένα ὁράματα κάθε ἀδικημένου. Γι ̓ αὐτὸ ὁ ἐμπνευσμένος μεταρρυθμιστὴς μεγάλωσε τόσο πολὺ τὸ πλῆθος τῶν κοινωνικῶν τάξεων, ὥστε καὶ ὁ πιὸ ἀσήμαντος νὰ ἔχει συγκεκριμένο ταξικὸ στήριγμα γιὰ τὴν ἀνάπτυξη ἑνὸς ἀκράτητου ἀρριβισμοῦ. Ο λαϊκισμὸς παίρνει καινούργια ἀποτελεσματικἡὴ μορφή, ζωντανεύοντας τὸ ὄνειρο τῆς σίγουρης ἐπιτυχίας καὶ στοὺς πιὸ ἀνίκανους. ̓Η ἀξιοκρατικὴ ἰσοδυναμία, ποὺ διαρθρώνει τὸ κοινωνικὸ σύνολο, ἐκφυλίζεται σὲ ἀδιάκριτη ἰσοπέδωση, ἡ ὁποία ψευδεπιγράφεται «κοινωνικὴ ἀπελευθέῥρωση». Μὲ τὴν ἀντιφατικὴ διαλεκτικὴ αὐθαιρεσία ἐπιβάλλεται ὁ διχασμὸς ποὺ χωρίζει τὸν κόσμο σὲ προνομιούχους καὶ μή. ̓Αναμοχλεύονται καὶ παραποιοῦνται ἐθνικὲς συμφορές, γιὰ νὰ ἀποδοθεῖ κίβδηλη δικαιοσύνη, ποὺ ἀποπνέει ἐκδίκηση καὶ φανατισμό. ̓Ανέκφραστες ἐπιθυμίες συμπλεγματικῶν καὶ ἀνικάνων ὑποκειμένων διατυπώνονται ρητά, πέρα ἀπὸ κάθε λογική, γιατὶ ἡ ἐξουσία τοῦ Μάγου ὑπόσχεται νὰ τὶς ἱκανοποιήσει. Ὅλα εἶναι δυνατὰ στὸν παράδεισο τοῦ λαϊκισμοῦ, ὁ Θαυματοποιὸς ἔχει τὴ βούληση καὶ τὴ δύναμη νὰ κάνει κάθε ἐλπίδα πραγματικότητα. Ο. δεσμευτικὲς ἀξίες ποὺ ὁδήγησαν καὶ προστάτευσαν τὴν κοινωνία στὴν ἱστορική τῆς πορεία συκοφαντοῦνται συστηματικά, ἀδιαφορώντας γιὰ τὴ διαχρονική τοὺς ἐγκυρότητα. Τὰ λάθη, οἱ ἀποτυχίες, οἱ παρεκτροπές, ποὺ ἔγιναν στὸ παρελθόν, πρέπει νὰ μεγαλώνουν καὶ νὰ πληθαίνουν στὰ μάτια τοῦ κόσμου, γιὰ νὰ γίνουν τέρατα τῆς κόλασης, ὥστε ἡ αὐταρχικὴ ἐξουσία, ποὺ ἔχει ἀνάγκη ὁ Μάγος, νὰ