4042 ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Τελειώνοντας θὰ θίξω μερικὰ φιλοσοφικὰ σημεῖα: α. Ο φιλοσοφικὸς δυϊσμὸς (καλὸ-κακό, πνεῦμα-ὕλη, ψυχὴ-σῶμα κ.λπ.) εἶναι θεμελιῶδες δόγμα τοῦ Ζωροαστρισμοῦ, καὶ ἑπομένως μπορεῖ κάλλιστα νὰ ἐλήφθη ἀπὸ ἐκεῖ, γιὰ νὰ συμπεριληφθεῖ στὸν Χριστιανισμό, καὶ ὄχι κατ ̓ ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς ̓Ωσσαίους. "Αλλωστε ἡ ἐπίσκεψις τῶν Τριῶν Μάγων στὸν νεογέννητο ̓]ησοῦ μπορεῖ νὰ ὑποκρύπτει μιὰ τέτοια ἐπίδραση. Ο δυϊσμὸς ἐμφανίζεται ἐπίσης στὴν ̓Ορφικὴ σκέψη ἀλλὰ μὲ τὴν ἐξῆς διευκρίνηση: Ο Μονισμὸς (ἢ μία ̓ Αρχἡ) εἷναι ἡ βασικὴ ̓Ορφικὴ ἀντίληψις γιὰ τὸ Σύμπαν, ἐνῶ ὁ δυϊσμὸς εἶναι μία παράγωγος καὶ ὑποκειμενικὴ κατάστασις, πρὸ τῆς ὁποίας τίθεται διαρκῶς ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὴν ἐξέλιξή του. 'Η ἀντίληψις αὐτὴ ἐκφράζεται ἀπὸ τὸν μῦθο τοῦ 'Ἡρακλέους πρὸ τῆς ̓Αρετῆς καὶ τῆς Κακίας καὶ ἐπίσης, σὲ ὑψηλότερο ἐπίπεδο, ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ Προμηθέως Δεσμώτου, τοῦ τραγικοῦ ἀνθρώπου κ.λπ. ̓Αλλὰ καὶ κατὰ τὸν νεώτερο Χριστιανισμὸ (Ορθόδοξος Θεολογία) τὸ «Κακὸ» δὲν ἔχει ἰδίαν ὕπαρξη, ἀλλὰ εἶναι μία αὐταπάτη, μία διαστροφὴ τοῦ Καλοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἡ μόνη ̓Αληθινὴ ̓Αρχή. 'Ο Χριστιανισμὸς ἐδῶ ἐμφανίζεται σὰν προέκταση τοῦ "Ελληνισμοῦ. Μήπως καὶ οἱ ̓Εσσαῖοι ὑπῆρξαν πράγματι προέκτασις τῶν Πυθαγορείων; β. 'Η ἀναμέτρησις τῶν Ὑἱῶν τοῦ Φωτὸς καὶ τῶν Υἱῶν τοῦ Σκότους, κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τῆς προηγουμένης θεωρήσεως, δὲν ἐκφράζει ἕναν ἀπόλυτο, ἀλλὰ ἕνα σχετικὸ δυϊσμὸ: Τέτοια ἀναμέτρησις δίδεται ἀπὸ τὴν "Ἑλληνικὴ Μυθολογία σὰν ὁ πόλεμος μεταξὺ Θεῶν («Υἱῶν τοῦ Φωτὸς») καὶ «Τιτάνων» («Υἱῶν τοῦ Σκότους»), οἱ ὁποῖοι, τελικῶς ἠττηθέντες, ἐδεσμεύθησαν στὸν «Τάρταρο» (δηλ. στὴν χονδροειδεστέρα ὑπάρχουσα μορφὴ ὕλης). Σὲ παλαιότερο αἰῶνα οἱ Τιτᾶνες εἶχαν πάλι ἀπειθήσει στὸν πατέρα τοὺς Οὐρανό, ἐγκλεισθεῖ στὸν Τάρταρο («πτῶσις τῶν ̓ ̓ Αρχαγγέλλων»), ἀλλ ̓ ἓν συνεχεία ἐπανεστάτησαν καὶ ὁ ἀρχηγός τους «Κρόνος» κατέλαβε τὴν ̓Αρχὴ τοῦ Κόσμου μὲ τὸν γνωστὸ τρόπο. Μήπως, λοιπόν, τὸ σχετικὸ ἐσσαϊκὸ κείμενο προφητεύει μία νέα «ἀνάσταση» (ὅπως ἄλλωστε καὶ ἡ ̓Αποκάλυψις) τῶν «Τιτάνων» μετὰ τῶν ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν τους ἀνθρώπων καὶ μία νέα «Τιτανομαχία»; γ. Οἱ συγκεντρώσεις τῶν ̓Ἑσσαίων γιὰ ὁμαδικὴ μελέτη τῶν ἱερῶν κειμένων δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸν γνωστό μας ὁμαδικὸ διαλογισμὸ καὶ ἀποδεικνύει ὅτι τὰ ἱερὰ κείμενα γενικῶς ἔχουν καὶ ἄλλο περιεχόμενο πέραν τοῦ προκύπτοντος ἀπὸ ἆπλῆ ἀνάγνωση, τὸ ὁποῖο μπορεῖ νὰ γίνει ᾱντιληπτὸ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο μόνο σὲ κατάσταση διαλογισμοῦ (νοερᾶς προσευχῆς). ὃ. Πολλὲς ὑποθέσεις ἔχουν γίνει σχετικὰ μὲ τὴν προέλευση τῆς λέξεως ̓Εσσαῖος, τῆς ὁποίας ἡ μορφή, τουλάχιστον, εἶναι Ελληνική. Ἣ φιλοσοφικώτερη ᾱποψις εἶναι ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν ρίζα Εσ- ποὺ εἶναι καὶ ἡ ρίζα τοῦ ρήματος «εἰμὶ» (π.χ.: «ἐστί»), καθὼς καὶ τῆς λέξεως «οὐσία» (γαλλιστὶ: ε5δεπςθ). Εἶναι οἱ ἔρευνῶντες τὸ «Ον», τὴν Οὐσία τοῦ Κόσμου. Τὴν ἄποψη αὐτὴ δέχεται καὶ ὁ ὑποφαινόμενος. Κλείνοντας θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι ὅλες οἱ μέχρι σήμερα ἐντοπισθεῖσες ἢ ὑπὸ ὑποψίαν πλαστογραφήσεις καὶ παρεμβάσεις σὲ ἀρχαῖα ἱστορικὰ κείμενα, ἔξαφανίσεις χειρογράφων, καύσεις βιβλιοθηκῶν κ.λπ. ἔχουν σχέση μὲ τὴν ἱστορία τῶν λαῶν τῆς ̓Ανατολικῆς Μεσογείου καὶ ἐπίκεντρο τὴν Παλαιστίνη. Μήπως, ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ ἔπανελεγχθεῖ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἡ γνησιότης (χρονολόγησις κ.λπ.) τῶν χειρογράφων τοῦ Κουμράν; Μετὰ πάσης τιμῆς Πρόδρομος Κούρτογλου Πολιτικὸς Μηχανικὸς ”Ατλαντος 4, [75 6] Π. Φάληρον «Βιογραφίες» καὶ πνευματικοὶ ἄνθρωποι ̓Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Νομίζω, πὼς τὸ βιογραφικὸ τοῦ συγ- γραφέα, στὰ βιβλία καὶ τὶς ἀνθολογίες πρέπει ν ̓ ἀλλάξει. Κάτι δὲν πάει καλά, καὶ τὸ