4042 Τελειώνοντας θὰ θίξω μερικὰ φιλοσο- φικὰ σημεῖα: α. Ο φιλοσοφικὸς δυϊσμὸς (καλὸ-κα- κό, πνεῦμα-ὕλη, ψυχὴ-σῶμα κ.λπ.) εἶναι θεμελιῶδες δόγμα τοῦ Ζωροαστρισμοῦ, καὶ ἑπομένως μπορεῖ κάλλιστα νὰ ἐλήφθη ἀπὸ ἐκεῖ, γιὰ νὰ συμπεριληφθεῖ στὸν Χριστια- νισµό, καὶ ὄχι κατ᾽ ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς ᾿Ωσσαίους. "Αλλωστε ἡ ἐπίσκεψις τῶν Τριῶν Μάγων στὸν νεογέννητο ᾿]ησοῦ μπορεῖ νὰ ὑποκρύπτει μιὰ τέτοια ἐπίδρα- ση. Ο δυϊσμὸς ἐμφανίζεται ἐπίσης στὴν ᾿Ορφικὴ σκέψη ἀλλὰ μὲ τὴν ἐξῆς διευ- κρίνηση: Ο Μονισμὸς (ἢ µία ᾽ Αρχἡ) εἷ- ναι ἡ βασικὴ ᾿Ορφικὴ ἀντίληψις γιὰ τὸ Σύμπαν, ἐνῶ ὁ δυϊσμὸς εἶναι µία παράγω- γος καὶ ὑποκειμενικὴ κατάστασις, πρὸ τῆς ὁποίας τίθεται διαρκῶς ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὴν ἐξέλιξή του. 'Η ἀντίληψις αὐτὴ ἐκ- φράζεται ἀπὸ τὸν μῦθο τοῦ 'Ἡρακλέους πρὸ τῆς ᾿Αρετῆς καὶ τῆς Κακίας καὶ ἐπί- σης, σὲ ὑψηλότερο ἐπίπεδο, ἀπὸ τὴν ἔν- νοια τοῦ Προμηθέως Δεσμώτου, τοῦ τρα- γικοῦ ἀνθρώπου κ.λπ. ᾿Αλλὰ καὶ κατὰ τὸν νεώτερο Χριστιανισμὸ (Ορθόδοξος Θεο- λογία) τὸ «Κακὸ» δὲν ἔχει ἰδίαν ὕπαρξη, ἀλλὰ εἶναι µία αὐταπάτη, µία διαστροφὴ τοῦ Καλοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἡ μόνη ᾿Αληθινὴ ᾿Αρχή. 'Ο Χριστιανισμὸς ἐδῶ ἐμφανίζεται σὰν προέκταση τοῦ "Ελληνι- σμοῦ. Μήπως καὶ οἱ ᾿Εσσαῖοι ὑπῆρξαν πράγματι προέκτασις τῶν Πυθαγορείων; β. 'Η ἀναμέτρησις τῶν Ὑἱῶν τοῦ Φω- τὸς καὶ τῶν Υἱῶν τοῦ Σκότους, κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τῆς προηγουμένης θεωρήσεως, δὲν ἐκφράζει ἕναν ἀπόλυτο, ἀλλὰ ἕνα σχετικὸ δυϊσμὸ: Τέτοια ἀναμέτρησις δίδεται ἀπὸ τὴν "Ἑλληνικὴ Μυθολογία σὰν ὁ πόλεμος μεταξὺ Θεῶν («Υἱῶν τοῦ Φωτὸς») καὶ «Τι- τάνων» («Υἱῶν τοῦ Σκότους»), οἱ ὁποῖοι, τελικῶς ἠττηθέντες, ἐδεσμεύθησαν στὸν «Τάρταρο» (δηλ. στὴν χονδροειδεστέρα ὑ- πάρχουσα μορφὴ ὕλης). Σὲ παλαιότερο αἰῶνα οἱ Τιτᾶνες εἶχαν πάλι ἀπειθήσει στὸν πατέρα τοὺς Οὐρανό, ἐγκλεισθεῖ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ στὸν Τάρταρο («πτῶσις τῶν ᾽᾿ Αρχαγγέλ- λων»), ἀλλ᾽ ἓν συνεχεία ἐπανεστάτησαν καὶ ὁ ἀρχηγός τους «Κρόνος» κατέλαβε τὴν ᾿Αρχὴ τοῦ Κόσμου μὲ τὸν γνωστὸ τρόπο. Μήπως, λοιπόν, τὸ σχετικὸ ἐσσαϊ- κὸ κείµενο προφητεύει µία νέα «ἀνάστα- ση» (ὅπως ἄλλωστε καὶ ἡ ᾽Αποκάλυψις) τῶν «Τιτάνων» μετὰ τῶν ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν τους ἀνθρώπων καὶ µία νέα «Τιτανομαχία»; γ. Οἱ συγκεντρώσεις τῶν ᾿Ἑσσαίων γιὰ ὁμαδικὴ µελέτη τῶν ἱερῶν κειμένων δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸν γνωστό µας ὁ- μαδικὸ διαλογισμὸ καὶ ἀποδεικνύει ὅτι τὰ ἱερὰ κείµενα γενικῶς ἔχουν καὶ ἄλλο πε- ριεχόµενο πέραν τοῦ προκύπτοντος ἀπὸ ἆ- πλῆ ἀνάγνωση, τὸ ὁποῖο μπορεῖ νὰ γίνει ᾱ- ντιληπτὸ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο µόνο σὲ κατά- σταση διαλογισμοῦ (νοερᾶς προσευχῆς). ὃ. Πολλὲς ὑποθέσεις ἔχουν γίνει σχε- τικὰ μὲ τὴν προέλευση τῆς λέξεως ᾿Εσ- σαῖος, τῆς ὁποίας ἡ µορφή, τουλάχιστον, εἶναι Ελληνική. Ἣ φιλοσοφικώτερη ᾱ- ποψις εἶναι ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν ρίζα Εσ- ποὺ εἶναι καὶ ἡ ρίζα τοῦ ρήματος «εἰ- μὶ» (π.χ.: «ἐστί»), καθὼς καὶ τῆς λέξεως «οὐσία» (γαλλιστὶ: ε5δεπςθ). Εἶναι οἱ ἔρευ- νῶντες τὸ «Ον», τὴν Οὐσία τοῦ Κόσμου. Τὴν ἄποψη αὐτὴ δέχεται καὶ ὁ ὑποφαι- νόµενος. Κλείνοντας θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι ὅλες οἱ μέχρι σήµερα ἐντοπισθεῖσες ἢ ὑπὸ ὑποψίαν πλαστογραφήσεις καὶ παρεμ- βάσεις σὲ ἀρχαῖα ἱστορικὰ κείµενα, ἔξα- φανίσεις χειρογράφων, καύσεις βιβλιοθη- κῶν κ.λπ. ἔχουν σχέση μὲ τὴν ἱστορία τῶν λαῶν τῆς ᾿Ανατολικῆς Μεσογείου καὶ ἐ- πίκεντρο τὴν Παλαιστίνη. Μήπως, ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ ἔπανε- λεγχθεῖ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἡ γνησιότης (χρονολόγησις κ.λπ.) τῶν χειρογράφων τοῦ Κουμράν; Μετὰ πάσης τιμῆς Πρόδρομος Κούρτογλου Πολιτικὸς Μηχανικὸς ”Ατλαντος 4, [75 6] Π. Φάληρον «Βιογραφίες» καὶ πνευματικοὶ ἄνθρωποι ᾿Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Νομίζω, πὼς τὸ βιογραφικὸ τοῦ συγ- γραφέα, στὰ βιβλία καὶ τὶς ἀνθολογίες πρέ- πει ν᾿ ἀλλάξει. Κάτι δὲν πάει καλά, καὶ τὸ