ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΔΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 4043 πρᾶγμα πολυτραβάει. Πρέπει πιὰ νὰ σταματήσουν τὰ διάφορα μικροστολίδια, μικροκουδουνάκια ποὺ ξεκουφαίνουν σὰν τὰ μικρὰ χρέη, ὅπως τὸ ἐπίτιμος, πρόεδρος, ᾱντιπρόεδρος, διπλώματα, πολιτικὲς-κοινῶνικὲς ἀναρριχήσεις, ἱεραρχίες καὶ βραβεῖα, ποὺ ὅλα εἶναι διαβλητὰ καὶ ποὺ μπροστὰ στὸ «πνεῦμα» εἶναι παραγεμίσματα, λέπια, ἀνάξια λόγου. Εἶναι ἐπαρσικὲς ἀδυναμίες, ἐφήμερα πυροτεχνήματα χαμηλοῦ ἀνταγωνισμοῦ καὶ πιὸ πολὺ ἐμπορικοῦ λόγου. Γιατὶ σήμερα, ἐντελῶς σήμερα, δὲν εἶναι ἡ ὥρα τοῦ πανηγυριοῦ, ἡ ἀποκριάτικη ὥρα, εἶναι ἡ ὥρα τῶν δύο ἀντιμαχόμενων στρατευμάτων: τῆς πυρηνικῆς ἀπειλῆς τοῦ κτήνους, κι ἀπ ̓ τ ̓ ἄλλο ἡ ὥρα τοῦ πνεύματος, ἡ Μία, ἡ Μοναδικὴ ὥρα, τοῦ «σεμνύνομαι», τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ καθαροῦ λόγου. Εἶναι ἡ ὥρα τῆς πνευματικῆς κάθαρσης. Καὶ κάθε λεγόμενος πνευματικὸς ἄνθρωπος ἔρχεται τώρα νὰ πάρει τὸ μερίδιό του ἀπ ̓ τὸ βαρὺ πνευματικὸ χρέος του. Νὰ σταθεῖ ὄρθιος στὴν ἐποχή του. Ὃ ἐχθρὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι πρὸ τῶν πυλῶν. Η μεγαλοτεχνικὴ χτυπάει καίρια καὶ ἡ δράσις τῆς εἶναι πρὸς τὴν μεγαλύτερη καταστροφὴ καὶ ὄχι γιὰ εἰρηνικὰ μέσα. "Ολα τώρα βρίσκονται στὴν τελευταία στιγμὴ τῆς ὠδῖνος τοῦ τοκετοῦ, τοῦ ἀνθρώπου ἢ τοῦ κτήνους. Γιὰ τὴν πάλη αὐτὴ ἡ λογικὴ πρέπει ἀπὸ πρῶτα νὰ λευτερωθεῖ ἀπὸ κάθε περιττὸ καὶ τσίμπλες, νὰ τὰ πετάξει στὴν ἀκτή, κι ἀνάλαφρη καὶ λεύτερη νὰ μπεῖ στὸν μεγάλο ἀγῶνα, στὸ ὠκεάνειο ταξίδι, νὰ γίνει ἡρωική, νὰ περάσει στὸν «θαυμασμό», ν ̓ ἀνακαλύψει τὸ συνειδητὸ καὶ θεῖο στοιχεῖο, ὅπου ὑπάρχει μέσα στὸν ἄνθρωπο, ποὺ κάθε φορὰ ἔρχεται καὶ τὸν ξεπερνάει’ νὰ τὸ φέρει στὸ φῶς, νὰ τὸ κάνει κτῆμα τῆς ἀνθρωπότητας, νὰ ἀνεβάσει τὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ κατατροπώσει τὸ κτῆνος. Νὰ γίνει πάλι ὁ δελφικὸς δρομέας καὶ Αλτης, νὰ διανύσει τὸν ΕΝΑ μοναδικὸ καὶ ὡραῖο δρόμο τῆς ἁρμονίας, τοῦ κάλλους, νὰ γευτεῖ καὶ νὰ λουστεῖ στὶς ̓Αρχικὲς πηγές, στὰ πρότυπα ριζώματα τοῦ ἀρχαίου πνεύματος. Ὅμως πρέπει κ ̓ ἐμεῖς νὰ ξεπεράσουμε κάθε μικροψυχία. Κάθε ὑποτέλεια καὶ συμβιβασμὸ στὴν καταστροφὴ καὶ αὐτοκαταστροφή μας, δηλαδὴ στὸ δὲν γίνεται, δὲν ὑπάρχει καλυτέρευση γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὸν ἄνθρωπο, κι ἀπ ̓ τ ̓ ἄλλο, γίνεται καὶ εἶναι ὑπαρκτὸ γιὰ τὸ ἀπάνθρωπο καὶ τὸν θάνατο. Νὰ ὑπάρχει τόπος γιὰ τὸ καταστροφικὀὸ, τὸ παράλογο καὶ τὸν θάνατο, καὶ νὰ ὑπάρχει οὐ-τόπος γιὰ τὸ λογικό, τὴν ζωὴ καὶ τὸν ἄνθρωπο. Δηλαδὴ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ νὰ παραδεχθοῦμε λογικὲς τὶς ἀπάνθρωπες ἀνακαλύψεις ποὺ ὁδηγοῦνε στὸν θάνατο, καὶ νὰ ἀποκλεῖσουμε σὰν παράλογες τὶς ἀνακαλύψεις αὐτὲς ποὺ ὁδηγοῦνε στὴ ζωὴ καὶ τὸν ἄνθρωπο. - Καὶ αὐτὸ βέβαια εἶναι μόνο ἕνα σκεπτικό, μιὰ πλευρὰ τοῦ ὅλου ζητήματος. ̓Αλλὰ ἂς ἐπανέλθουμε στὴ βιογραφία μᾶς, στὴ βιογραφία τοῦ σημερινοῦ πνευματικοῦ ἀνθρώπου, τοῦ κάθε «σκέπτεσθαι»: ὅπου κατατρυχόμενοι καὶ τυρβάζοντες πάνὼ σὲ ἀσήμαντα καὶ φλύαρα πράγματα, δὲν ἔχουμε βιογραφία, ἀφοῦ κι αὐτὲς τὶς λίγες ἐκλάμψεις τῆς ζωῆς μὰς τὶς ἀμαυρώνουμε καὶ τὶς σκεπάζουμε μὲ ἄπειρα νέφη. Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία Μὲ πολλὴ τιμὴ Γιῶργος Κ. Παππᾶς ̓Αθήνα, 12-10-87 Περὶ τῆς ἐννοίας τοῦ Χρόνου Κύριε διευθυντά, Εἰς τὸ τεῦχος ̓Απριλίου 985 τοῦ «Δαυλοῦ» (σελ. 2039 κ.ὲξ.) ἐδημοσιεύθη βραχεῖα μὲν ἀλλ ̓ ὡραιοτάτη μελέτη «Περὶ χρόνου» τοῦ Καθηγητοῦ κ. Κωνστ. Δ. Κωνσταντινίδου, ἐν ᾖ πλεῖσται σοφαὶ καὶ σπουδαῖαι παρατηρήσεις περιέχονται, τὰς ὁποίας ἐπικροτοῦμεν ἀπολύτως. Θὰ ἐπι- σημάνωμεν ἐνταῦθα συμπληρωματικῶς ἐν πρώτοις μόνον σημεῖα τινὰ τῆς μελέτης ταύτης ἐπιδεκτικὰ κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν βελτιώσεως ἢ καὶ διορθώσεως ἀκόμη. ̓ν σελ. 2039 λέγεται. ὅτι «οὐδὲν ὑπάρχει, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο ὁ ἄνθρωπος νὰ διανοηθῇ ἐκτὸς χρόνου». ̓Αλλὰ ὁ Πλάτων, καθ ̓ ὃν «Χρόνος δ ̓ οὖν μετ ̓ οὐρα-