δ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Ὃ ἐρασι-τέχνης καὶ ὁ ἐπαγγελματίας Σὲ μιὰ ἐποχὴ ὅπως ἡ σημε- ρινή, ποὺ ἡ ἀνθρώπινη πνευμα- τικτ δουλεία, ἡ ἀνθρώπινη δια- γοητικὴ ἐξάρτηση, ἔχει μετα- τρέψει τὸ κέντρο τῆς λογικῆς, τὸν ἐγκέφαλο, σ᾽ ἕνα εἶδος σκωληκοειδοῦς ἀποφύσεως, ἕ- νὸς ὀργάνου δηλαδὴ ἄγνωστης χρησιμότητας, ἂν ὄχι περιττοῦ, ὁ «ἐπαγγελματίας» φαίνεται πιὸ «στέρεος», πιὸ συνεπὴς καὶ . προτιμότερος στὶς σχέσεις με- ταξὺ ἀνθρώπων ἀπὸ τὸν στερού- µενο ἀκόμη καὶ τῆς ἰδιότητας τοῦ ἐπαγγελματισμοῦ δοῦλο. Καὶ τοῦτο, γιατὶ ἴσως ὁ ἐπαγ- γελματίας ὑπόκειται σὲ μιὰ κά-᾿ ποια ἄλλου μήκους κύματος «λογικὴ» --- προσοχή: χρησι- μοποιῶ τὴ λέξη ἐντελῶς συμ- βατικά, μὲ τὴν ἔννοια τῆς «συνέ- πειας» καὶ ὄχι τοῦ καθαροῦ Λό- γου --, πρᾶγμα ποὺ τὸν καθι- στᾶ ἀνώτερο τοῦ πλέοντος μέ- σὰ στὸ ἔρεβος τοῦ παραλόγου σύγχρονο «ἄνθρωπο». ᾿Αλλὰ ὁ «ἐπαγγελματίας» εἰ- ναι ἀκριβῶς τὸ εἶδος ἐκεῖνο τοῦ ζωικοῦ βασιλείου ποὺ λειτουρ- γεῖ μὲ τὰ συνήθη καὶ κοινὰ στοὺς ἔμβιους ὀργανισμοὺς ἔν- στικτα αὐτοσυντηρήσεως, δη- λαδὴ διαθέτει τὶς δυνατότητες τῆς ἐξευρέσεως τῶν μέσων ἐπι- βιώσεως, τῆς ἀποφυγῆς τοῦ οἱ- κονομικοῦ, κρινωνικοῦ καὶ βιολογικοῦ (ἐν τέλει) κινδύνου καὶ τῆς ἱκανοποιήσεως τῆς ὁρ- μῆς ἐπιβολῆς µέσω τοῦ «ἐπογ- γελματισμοῦ» του - θέλει δη- λαδὴ καὶ μπορεῖ, μὲ δυὸ λόγια, νὰ ἐπιδιώκη καὶ νὰ ἐπιτυγχάνη ὅ,τι ἐπιδιώκει καὶ ἐπιτυγχάνει κάθε ζῶο. [Θά ἦταν ἴσως σκό- πιμο νὰ σημειώσω, ὅτι στὶς ἀ- κραῖες ἐκφάνσεις του ὁ ἐπαγ- γελματισμὸς εἶναι κατώτερος καὶ τῆς φυσικῆς ζωικῆς ὁρμῆς, ἀφοῦ ἐπιδιώκει περιττοὺς --- ἄλλα ζωικοὺς πάντοτε --- στό- χους, δηλαδὴ «μέσα ἐπιβιώ- σεως» πέραν τῶν ἀναγκαίων, ᾱ- ποφυγὴ «κινδύνων» φανταστι- κῶν καὶ «ἐπιβολὴ» ἐπίσης φα- γταστικὴ ἢ τεχνητή ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπιμείνω στὸ θέμα αὐτὸ ἐδῶ, μολονότι χαρακτηρίζει πιστὰ τὸν σημερινὸ νοσηρὸ κόσµο μας, γιατὶ ἀνάγεται στὴ σφαῖρα τῆς πανανθρώπινης τρέλλας ' τοῦ καιροῦ μας, ἐνῶ τὸ παρὸν σημείωμά μου ἀφορᾶ στὴν ἄ- ξιολόγηση κάποιων κατὰ φύσιν ἀνθρωπίνων τύπων]. Μὲ ἄλλη διατύπωση λέγω, ὅτι ἀπὸ τὸν «ἐ- παγγελματία» ὡς ὑποκείμενον σὲ μὴ χαρακτηριστικῶς ἀν- θρώπινα ἀλλὰ «κτηνώδη κίνη- τρα καὶ σκοπούς, εἶναι λογικὸ καὶ πραγματικὸ σφάλμα νὰ προσδοκᾶ κανεὶς ἐπιδόσεις καὶ ἐπιτεύγματα «ὑπέρκτηνώδη», δηλαδὴ ἀνθρώπινα, τουτέστιν ὅ- ,τι συμπεριλαμβάνεται στὴν γε- νικὴ ἔννοια τοῦ ἱστορικοῦ γί- Ίνεσθαι . - τοῦ Πολιτισμοῦ. Ὃ ἐρασι-τέχνης, τὸ ἀνθρώ- πινο δηλαδὴ ὃν ποὺ ἐπιδιώκει στόχους καὶ πραγματοποιεῖ ἔρ- γα ποὺ δὲν ὑπηρετοῦν ζωώδεις