4086 ΚΟΝ ΟΗΕΊΙΒΤΕΝΞΟΝ: Ψη γιὰ τὴν λογοκρισία καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ τύπου. Ἔκανε περισσότερα ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἁπλὸ γεγονὸς, γιὰ νὰ ὁρίσει τὴν σημασία τῆς πρώτης Ἔπανορθώσεως. Μποροῦμε νὰ διακρίνουμε ἀκόμη μεγαλύτερη σπουδαιότητα στὶς δίκες τοῦ Σωκράτη, τοῦ ̓Ιησοῦ, τῆς ̓Ιωάννας ντ ̓ "Αρκ καὶ τοῦ Γαλιλαίου, καμμία ὅμως ἀπ ̓ αὐτὲς δὲν ἀποτελεῖ δικαστικὸ προηγούμενο. Εἶναι ζωτικῆς σημασίας λόγω τῶν ἱστοριῶν των καὶ ὄχι λόγω τῶν κανόνων καὶ τῶν δικαστικῶν προηγουμένων ποὺ δημιούργησαν. ἋΧ κ | Ο: πολιτικὲς δίκες διαφέρουν ἀπὸ τὶς συνήθεις δίκες ὡς πρὸς τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἐγείρουν. Δίκες ἐγκλημάτων χωρὶς πολιτικὸ περιεχόμενο φυσιολογικὰ ἐγείρουν δύσκολες νομικὲς ἐρωτήσεις. Ζητήματα δεούσης διαδικασίας, ἀπὸ ἀμφισβητήσεις τῆς ἐρεύνης καὶ συλλήψεως μέχρι τὸ ἂν ἡ θανατικὴ ποινὴ εἶναι μία σκληρὴ καὶ ἀσυνήθης τιμωρία, δὲν μποροῦν νὰ παραβλεφθοῦν σὰν εὔκολες περιπτώσεις. ̓Εν τούτοις, οἱ συνήθεις περιπτώσεις δὲν ἔχουν τὸ διττὸ περιεχόμενο, νομικὸ καὶ πολιτικό, ποὺ ἔχουν οἱ πολιτικὲς δίκες. ̓Ακριβέστερα, οἱ συνήθεις δίκες μέσα σὲ ἕνα συνταγματικὸ πλαίσιο χαρακτηρίζονται ἀπὸ νομικὸ περιεχόμενο μὲ ἕνα ἴχνος μόνο πολιτικοῦ περιεχομένου. ̓Αντιστρόφως, οἱ κομματικὲς δίκες ἐξελίσσονται μὲ πλήρως πολιτικὸ περιεχόμενο μὲ μία μόνον ὄψη νομιμότητος (ἂν καὶ μπορεῖ νὰ εἶναι «διογκωμένη» ἡ κατὰ γράμμα τήρήση τοῦ νόμου). ̓Εκλεκτὰ στραπάτσα (Συνταξιοδοτικἁ ἐκλεκτοῦ δημοσιογράφου καὶ μουσουργοῦ) "Αντιγράφουμε κι ἀντιτάσσουμε στὸ «ΠΟΝΤΙΚ!Ι», 30 ̓Οκτωβρίου, [987 κατὰ περικοπήν: «ΠΟΝΤΙΚΙ»: «Εἶναι ἀπὸ τὶς ἀνατριχιαστικὲς εἰδήσεις ποὺ σ ̓ ἀφήνουν ἄναυδο: Τὸ [980 τὰ ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Πολιτισμοῦ συμφώνησαν νὰ δώσουν (ἀπό |. 1.8, ὅταν συμπλήρωνε τὰ 65 χρόνια του) “τιμητικὴ σύνταξι’’ στὸ μουσουργὸ καὶ ἐκλεκτὸ δημοσιογράφο Γιῶργο Βῶκο “λόγω προσφορᾶς σημαντικῶν ὑπηρεσιῶν στὴν ̓Ελληνικὴ Μουσική”, ὅπως ἔλεγε ἐπί λέξει ἡ ἀπόφασι. ταν “" ἱσόβια μηνιαία σύνταξι” 14.040 δρχ. - τότε». Δεινίας: Τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν «' Ἑλληνικὴ μουσική» τὸ βλέπουμε στοὺς ἐκ μέσων «μαζικῆς ἐπικοινωνίας» ρινισμούς, ποθοπλαντάγματα τῆς διπλοπεννιᾶς κι ἀχβαχιακὲς γλύκες καμμιᾶς τριακοσαριᾶς «πρώτων κυριῶν» καὶ «πρώτων κυρίων»... Συνεπῶς, «τιμητικῆς συντάξεως» δικαιοῦνται μόνον σκυλάδικες (Μαρινέλες, Αλεξίου, Νταλάρηδες καὶ μανάκι-μπανάκι) . οἱ κ.κ. Βῶκοι συμβιβάζονται ἔναντι τῆς «τιμητικῆς σύνταξης»: Δὲν ἀμύνουν ἀνυποχώρητα τὴν «' Ελληνικὴ μουσική» -οὔτε τὶς «ἀρχές» ὑπὲρ τῶν ὁποίων, καὶ μὲ τὶς ὁποῖες, ὑποτίθεται, δημοσιογοαφοῦν/! Εἶναι γεγονός πώς ἡ μουσικὴ παιδεία αὐτοῦ τοῦ λαοῦ δὲν --ᾱν