4086 ΚΟΝ ΟΗΕΊΙΒΤΕΝΞΟΝ: Ψη γιὰ τὴν λογοκρισία καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ τύπου. Ἔκανε περισσότερα ἀπὸ ὁ- ποιοδήποτε ἄλλο ἁπλὸ γεγονὸς, γιὰ νὰ ὁρίσει τὴν σημασία τῆς πρώτης Ἔπα- νορθώσεως. Μποροῦμε νὰ διακρίνουμε ἀκόμη μεγαλύτερη σπουδαιότητα στὶς δίκες τοῦ Σωκράτη, τοῦ ᾿Ιησοῦ, τῆς ᾿Ιωάννας ντ᾽ "Αρκ καὶ τοῦ Γαλιλαίου, καμ- µία ὅμως ἀπ᾿ αὐτὲς δὲν ἀποτελεῖ δικαστικὸ προηγούμενο. Εἶναι ζωτικῆς σημα- σίας λόγω τῶν ἱστοριῶν των καὶ ὄχι λόγω τῶν κανόνων καὶ τῶν δικαστικῶν προηγουμένων ποὺ δημιούργησαν. ἋΧ κ ποὺ ἐγείρουν. Δίκες ἐγκλημάτων χωρὶς πολιτικὸ περιεχόμενο φυσιολογι- κὰ ἐγείρουν δύσκολες νομικὲς ἐρωτήσεις. Ζητήματα δεούσης διαδικα- σίας, ἀπὸ ἀμφισβητήσεις τῆς ἐρεύνης καὶ συλλήψεως μέχρι τὸ ἂν ἡ θανατικὴ ποινὴ εἶναι μία σκληρὴ καὶ ἀσυνήθης τιμωρία, δὲν μποροῦν νὰ παραβλεφθοῦν σὰν εὔκολες περιπτώσεις. ᾽Εν τούτοις, οἱ συνήθεις περιπτώσεις δὲν ἔχουν τὸ διττὸ περιεχόμενο, νομικὸ καὶ πολιτικό, ποὺ ἔχουν οἱ πολιτικὲς δίκες. ᾿Ακριβέ- στερα, οἱ συνήθεις δίκες μέσα σὲ ἕνα συνταγματικὸ πλαίσιο χαρακτηρίζονται ἀ- πὸ νομικὸ περιεχόμενο μὲ ἕνα ἴχνος μόνο πολιτικοῦ περιεχομένου. ᾿Αντιστρό- φως, οἱ κομματικὲς δίκες ἐξελίσσονται μὲ πλήρως πολιτικὸ περιεχόµενο μὲ μία µόνον ὄψη νοµιµότητος (ἂν καὶ μπορεῖ νὰ εἶναι «διογκωμένη» ἡ κατὰ γράμμα τή- ρήση τοῦ νόµου). | Ο: πολιτικὲς δίκες διαφέρουν ἀπὸ τὶς συνήθεις δίκες ὡς πρὸς τὰ ἐρωτήματα ᾿Εκλεκτὰ στραπάτσα (Συνταξιοδοτικἁ ἐκλεκτοῦ δημοσιογράφου καὶ μουσουργοῦ) "Αντιγράφουμε κι ἀντιτάσσουμε στὸ «ΠΟΝΤΙΚ!Ι», 30 ᾿Οκτωβρίου, [987 κα- τὰ περικοπήν: «ΠΟΝΤΙΚΙ»: «Εἶναι ἀπὸ τὶς ἀνατριχιαστικὲς εἰδήσεις ποὺ σ᾽ ἀφήνουν ἄναυδο: Τὸ [980 τὰ ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Πολιτισμοῦ συμφώνησαν νὰ δώσουν (ἀπό |. 1.8, ὅ- ταν συμπλήρωνε τὰ 65 χρόνια του) “τιμητικὴ σύνταξι’’ στὸ μουσουργὸ καὶ ἐ- κλεκτὸ δημοσιογράφο Γιῶργο Βῶκο “λόγω προσφορᾶς σημαντικῶν ὑπηρε- σιῶν στὴν ᾿Ελληνικὴ Μουσική”, ὅπως ἔλεγε ἐπί λέξει ἡ ἀπόφασι. ταν “" ἱσόβια μηνιαία σύνταξι” 14.040 δρχ. - τότε». Δεινίας: Τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν «' Ἑλληνικὴ μουσική» τὸ βλέπουμε στοὺς ἐκ µέσων «μαζικῆς ἐπικοινωνίας» ρινισµούς, ποθοπλαντάγµατα τῆς διπλοπεννιᾶς κι ἀχ- βαχιακὲς γλύκες καμμιᾶς τριακοσαριᾶς «πρώτων κυριῶν» καὶ «πρώτων κυρί- ων»... Συνεπῶς, «τιμητικῆς συντάξεως» δικαιοῦνται µόνον σκυλάδικες (Μαρινέ- λες, Αλεξίου, Νταλάρηδες καὶ µανάκι-μπανάκι) . οἱ κ.κ. Βῶκοι συμβιβάζο- νται ἔναντι τῆς «τιμητικῆς σύνταξης»: Δὲν ἀμύνουν ἀνυποχώρητα τὴν «' Ελλη- νικὴ μουσική» -οὔτε τὶς «ἀρχές» ὑπὲρ τῶν ὁποίων, καὶ μὲ τὶς ὁποῖες, ὑποτίθε- ται, δημοσιογοαφοῦν/! Εἶναι γεγονός πώς ἡ μουσικὴ παιδεία αὐτοῦ τοῦ λαοῦ δὲν --ᾱν