ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
73ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1988
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η αποβλακωτική εκπαίδευση — ΓΑΖΗΣ, ΗΛΙΑΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
41 13
Ἢ ἀποβλακωτικὴ ᾿Εκπαίδευση
Κύριε Διευθυντά,
Ζοῦμε σὲ µία περίοδο, ποὺ ὅσο ποτέ
ἄλλοτε δὲν γίνεται τίποτα σωστὸ σ᾽ αὐτὸν
τὸν τόπο. Ὅπου κι ἂν κοιτάξει κανείς, θ᾽
ἀντικρύσει τὴν ἀθλιότητα σὲ ὅλο της τὸ
μεγαλεῖο.
"Αν καὶ ἡ γαστέρα τοῦ λαοῦ μας ἔχει
γεμίσει ἀπὸ καιρό (μᾶλλον ἔχει παραφου-
σκώσει), τὸ μυαλό του ὅμως φαίνεται πώς ἀ-
δράνησε, ἢ ἀπ᾿ τὸ πές, πές καὶ τὴ συνεχῆ
πλύση ἐγκεφάλου μὲ ὅλα τὰ μέσα ποὺ τοῦ
τὴν κάνουν ἔπαθε μιθριδατισμό. Αλλως
δὲν ἐξηγεῖται τὸ φαινόμενο αὐτό. Βλέπει τὰ
ὅσα ἐξοργιστικὰ γίνονται εἰς βάρος του,
τὴν γελοιοποίησή του διεθνῶς, τὸ ἀδιά-
ντροπο χονδρὸ δούλεμα ποὺ τοῦ κάνουν.
ἀλλὰ δὲν ἀντιδρᾶ, δὲν ἀγανακτεῖ καὶ οὔτε
διαμαρτύρεται. Τὰ δέχετοι ὅλα σὰν κάτι τὸ
ἀπολύτως φυσικό. ᾿Ακούει πώς λήστεψαν
τὸ διπλανό του σπίτι ἢ ὅτι δολοφόνησαν ἕ-
να του γείτονα γιὰ νὰ τοῦ πάρουν ἕνα χιλιά-
ρικο καὶ δὲν δίνει δεκαράκι. Διαρρήχνουν
καὶ τὸ δικό του σπίτι καὶ δὲν ἐξοργίζεται,
οὔτε καὶ τὸ καταγγέλλει, γιατί ξέρει πολὺ
καλὰ πώς δὲν ὑπάρχουν ἀρχές, γιὰ νὰ ἐν-
διαφερθοῦν. 'Ο χωροφύλακας ποὺ ἤτανε
ἄλλοτε ἕτοιμος νὰ τὸν προστατέψει ἀλλὰ
καὶ νὰ τὸν ἐμποδίσει νὰ ἀδικήσει, δὲν ὑ-
πάρχει σήµερα. Ο ἀριθμός τῶν ἀνδρῶν
τοῦ σώματος μπορεῖ ν᾿ αὐξήθηκε, ἀλλὰ
τοὺς πήρανε οἱ ἡγέτες του γιὰ σωμοτοφύ-
λακες, ὅσους δὲ περίσσεψαν τοὺς ἔθεσε ἐ-
κτὸς μάχης ἡ δημοκρατία γιὰ τὴν ὁποία ἀ-
γωνίστηκε «ὁ λαὸς ποὺ ἔχει καὶ κρίση καὶ
μνήμη». Γιὰ τούς πανταχόθεν κινδύνους
ποὺ τὸν ἀπειλοῦν, ἐκτὸς ἀπ᾿ τὸ γνωστό µας
τροπάριο δὲν βγάζει κανένας τοὺς ἄχνα.
Αν τολμήσει κάποιος καὶ τοῦ τὸ ἐπισημά-
νει, ξεσηκώνονται οἱ κεκράχτες τους καὶ
μὲ ὅλα τὰ μέσα τὸν κατακεραυνώνουν, τὸν
λένε συκοφάντη. καταστροφολόγο κι ἐθνι-
κιστή. Μπορεῖ ὅμως νὰ βλέπει τὰ μεγαλο-
πρεπῆ τραπεζώματα (καὶ σ᾽ αὐτὰ «σκίζου-
με» σὰν λαός), τὸ ὄργιο τῶν φεστιβάλιων,
τὶς παντοειδεῖς «ἐκπολιτιστικὲς» ἐκδηλώ-
σεις, τὰ περισπούδαστα συμπόσια, τοὺς ἀτέ-
λειωτους Σορτασμοὺς καὶ τὰ πανηγύρια
(δὲν φαντάζεται ὁ ἄμοιρος πώς αὐτὰ γίνο-
νται, γιὰ νὰ ἐνσπείρουν τὸ μῖσος καὶ τὴ δι-
χόνοια), κι ἀκόμη τὰ μεγαλεπήβολα σχέδια
ποὺ γίνονται καὶ τὰ ἔργα ποὺ θά... γίνουν,
καὶ πίστεψε πώς ἡ μακάρια αὐτὴ χώρα του
κολυμπάει σὲ πελάγη εὐτυχίας: καὶ μὲ τὸ ὄ-
ραμα αὐτὸ βυθίστηκε στὸν ὕπνο, ποὺ μοιά-
ζει μὲ λήθαργο. Δὲν βλέπει οὔτε ἀκούει οὔ-
τε καὶ θυμώνει ποτὲ καὶ γιὰ τίποτα. Μέσα
στὰ τόσα στραβὰ κι ἀνάποδα ποὺ γίνονται
γύρω μας εἶναι καὶ τὰ παρακάτω, καὶ ὁ κά-
θε λογικῶς σκεπτόμενος ἀναγνώστης ἂς
βγάλει τὰ συμπεράσματά του:
Τὴν στιγμὴ ποὺ ὅλα τὰ Τουρκόπουλα
«ἐξ ἀπαλῶν ὀνύχων», πᾶνε δὲν πᾶνε σχο-
λεῖο (μπαρντόν, μουσιοί, σκολιὸ ἤθελα νὰ
πῶ), μαθαίνουν πώς ἡ αἰτία ποὺ ἡ Τουρκία
δὲν εἶναι μεγάλη αὐτοκρατορία εἶναι οἱ
γκιαούρηδες (ἔτσι μᾶς ἔχουν βαφτίσει) καὶ
γιὰ νὰ ξαναγίνει μεγάλη, πρέπει νὰ ἐξο-
“ντωθοῦν πρῶτα αὐτοὶ καὶ νὰ σβηστεῖ ἡ
(6) Πρόκειται διὰ τὸν ὅρον Μαιοτία ΡΓΗΠΑ. ἡ Ἡ ῥιζα πιᾶ-σχετίζεται μὲ τὴν λ. μητρός. ἔνθα ἰαπ. Π]ο-ς τ
κρέας (ὕλη ζωντανή, ἄρα, ἴσως, συνειδυῖα).
(7) Βλ. Μῦθον ᾿Αφροδίτης καὶ ᾿Αδώνιδος. ᾿Ωσαύτως βλ. ᾿Εθιμικὸν Δίκαιον μητριαρχικῶν λαῶν
(νῦν ἐν ᾿Αφρικῇ, Αἰετ: σκοτεινός). ἔνθα προβάλλεται μυητικόν δράμα (ἐν θιάσῳ Σκιῶν ὡς ἀναβίωσις
ὀρφικῶν):
(α) Τάφος τοῦ Γεροβσοσιληᾶ.
(β) Γέννησις τοῦ Νέου Βασιλέως νυμφευομένου τὴν Σοφίαν (Λάΐος [Ξμαῦρος, σχ. λαγιαρνῆ. Ἴοκά-
στη. Οἰδίπους). Η κατάργησις τοῦ ἐθίμου αὐτοῦ φαίνεται εἰς τὸ ἔργον «΄ Επτὰ ἐπὶ Θήβας», ἐνῷ ἡ ὕ-
βρις διήρκεσε ἕως τῆς τρίτης γενεᾶς.
(5) Ὅγκα ᾿Αθηνᾶ ἡ στενάζουσα τῶν Βοιωτῶν.