ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

73ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1988

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 4115 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
50 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ακροβολισμοί: Πυραμίς και "Erasmus" — ΕΡΙΝΥΣ
    ἀρχή: σελ. 4115 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 73

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Πυραμὶς καὶ “Εκτασπιας”” [Μὲ ἀφορμὴ τὸ πρόγραµµα 'Ἑτασπιυς” ποὺ ἐπιδιώκει νὰ συµβάλη στὴν ἀνάπτυξη προγραμμάτων διεπιστημονικῆς συνεργασίας ἐντὸς τῶν χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος]. ] Τὸ θέμα τῆς Παιδείας κατὰ τὶς ἀπόψεις τοῦ «Δαυλοῦ» εἶναι θέμα ἀρρήκτως συνδεδεμένο μὲ τὴν πολιτικὴ σκέψη ποὺ διαμορφώνει τὸ κοινωνικὸ γίγνεσθαι, τόσο ἐντὸς τοῦ κρατικοῦ χώρου κάθε λαοῦ, ὅσο καὶ στὸν εὐρύτατο χῶρο τῆς οἱ- κουμένης. ᾿Επομένως εἶναι φανερὸ, ὅτι ἡ Παιδεία εἶναι ἐξαρτημένη ἀπ᾿ τὴν κρατικὴ διοίκηση, ποὺ σήμερα ἐκφράζει τὴν ἐξουσία --- μία ἐξουσία, ποὺ συ- ντηρεῖται δι᾽ ἑνὸς πλέγματος συνεχῶν συμβιβασμῶν καὶ συγκρούσεων τῶν δογ- μάτων ποὺ τὴν συγκροτοῦν σ᾽ ὅλα τὰ ἐπίπεδα τῆς ὀργάνωσης αὐτῆς. Σκοπὸς, κατ᾽ ἐπέκταση, αὐτῆς τῆς Παιδείας δέν μπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλος παρὰ ἡ συντήρηση τοῦ ἐκτρώματος τῆς ἐξ-ουσίας. 1 Ἂν θέλαμε νὰ ἐκφρασθοῦμε μὲ σχήματα, στὴν Παιδεία ποὺ ἔπρεπε νὰ ἐπιδι- ώκουμε ὅλοι οἱ λαοὶ θὰ ἔπρεπε νὰ δώσουμε τὴ μορφὴ Πυραμίδας. Τὶ σημαίνει ὅμως «Πυραμὶς»; Ἢ λέξη βεβαίως εἶναι σύνθετη ἀπ᾽ τὴν «πυρὰ» καὶ τὸ «ὁμοία», καὶ σημαίνει τὴν ἔχουσα τὸ οὐτὰ ἢ παραπλήσια γνωρίσματα πρὸς τὴν «πυρὰ». Ἢ φωτιά, τὸ «ἀείζωον πῦρ» κατὰ τὸν ᾿Ηράκλειτο, ἐκφράζει μεταφορικῶς τὸ συμπαντικὸ γίγνεσθαι καὶ ἐν ταυτῷ τὸ ἀδιαίρετο, ἄτμητο, τοῦ «εἶναι», αὐτῆς τῆς συνεχιζόμενης δημιουργίας. . Ἢ Πυραμὶς ἐν προκειμένω ὡς σχῆμα ὅμοιο πρὸς τὴν φωτιὰ ἐκφράζει τὸ κοι- νωνικὸ γίγνεσθαι. Ὅπως δὲ οἱ φλόγες προσδιορίζουν τὴν ἀνωτάτη αἰχμὴ τῆς κορυφῆς τῆς πυρᾶς ἀλλὰ καὶ τὶς χαμηλότερες ἐπίσης κορυφὲς µέχρι καὶ αὐτῆς τῆς βάσεως (τῆς πυρᾶς), ἔτσι καὶ ἡ πυραμὶς ἀνυψώνεται διὰ συγκλινόντων ἐπιπέ- δων σὲ μιὰ νοητὴ ἑκάστοτε κορυφή. Τὸ πρόβλημα ἑπομένως τῆς Παιδείας εἶναι ταυτόσηµο μὲ τὸ εὐρύτερο πρό- βλημα πού ἐζαρτᾶται ἀπό τὴν πολιτικὴ σκέψη, ἡ ὁποία διαμορφώνει τὴ μορφὴ τοῦ κοινωνικοῦ γίγνεσθαι. Αὐτός εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ ἡ Παιδεία ἔχει τὴν τάση νὰ ἐμφανίζει τὴν δισδιά- στατη µορφή της κάτω ἀπὸ τὸ λαϊκίστικο καὶ παραπλανητικὸ τίτλο τῆς «ἰσότη- τας στὴν Παιδεία». ΠΙ Ἔτσι τὰ συμπιεζόμενα διδακτικὰ προγράµµατα στὰ «ὅρια ἱκανότητας» τῶν ἀ- σθενεστέρων διανοητικῶς σπουδαστῶν δὲν σκοπεύουν στὴν φυσικὴ ἀνάδειξη τῶν ἱκανῶν καὶ στὸ σχηματισμὸ δι᾽ αὐτῶν τῆς διοικητικῆς Πυραμίδας, ἀλλὰ σ᾿
← καθαρισμένο κείμενο