4188 ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Φτει-σκάβοντας εὑρέθησαν, ὅτι ἦσαν τὰ αἴτια τῆς δυσκολίας κατὰ τὴν ἀπαγγελίαν τοῦ στίχου, τὸ διατί, ὅμως, μάντεως δεῖται! Καθώς ἐσημείωσα καὶ ἀνωτέρω, διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν δεκατεσσάρων στίχων τοῦ σονέττου ἀφιερώθησαν δύο διδακτικαὶ ὡραι, καὶ τοῦτο μὲ ἔκπληξιν τὸ ἐπεσήμανεν ὁ κ. Γεν. ̓Επιθεωρητής κατὰ τὴν ἔπακολουθήσασαν παιδαγωγικἠν συνεδρίασιν τοῦ συλλόγου τῶν καθηγητῶν... -- Μήπως ἐλέχθη τίποτε, ποὺ δὲν ἧτο σχετικὸν μὲ τὸ ποίημα, ἠρώτησα τότε καὶ ἐγὼ τὸν ἐκπλαγέντα προϊστάμενον. --- Ὄχι, βεβαίως, ἀπήντησεν, ἀλλὰ τόσος χρόνος διὰ τὴν διδασκαλίαν δέκα τεσσάρων στίχων! ”Ας ἀφήσωμεν, ὅμως, τὸν ἀνώτερον ἐκεῖνον ἐκπαιδευτικὸν εἰς τὴν πλάνην του καὶ ἄς ἐντρυφήσωμεν εἰς τὰ ἀποκαλυπτικά, τῶ ὄντι, κείμενα τοῦ συνεργάτου σας, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε μὲ τὴν ἀκάματον ἐἔπιμονὴν καὶ τὴν ὀξύνοιαν, ποὺ τὸν διακρίνει, νὰ ἐγκύψη εἰς τὰ μύχια τοῦ ἕλληνος λόγου, διὰ νὰ μᾶς ἀποκαλύψη τὸν θαυμάσιον πλοῦτον τῶν ἐννοιῶν, ποὺ ὑποκρύπτεται κάτω ᾱπὸ τὰ ἱερὰ καὶ μαγικὰ αὐτὰ σύμβολα τοῦ ἀλφαβήτου, τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου.. Μετὰ τιμῆς Φώτης Σ. Μπουζάνης Φιλόλογος-Γυμνασιάρχης Βήρη ̓Αττικῆς Ἢ ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ ἡ ἑλληνικὴ πεζογραφία νησή τους, εἴτε διὰ τῆς ἕδρας τους, εἴτε μὲ ̓Αγαπητέ μου Κε Λάμπρου, κάτι πεντάλεπτα διὰ τῆς τηλεοράσεως Θέλω νὰ σᾶς συγχαρῶ γιὰ τὸ τεῦχος 72 κ.λπ., κ.λπ. Αὐτό, ἀγαπητέ μου φίλε, λέγετὸ ἀφιερωμένο στὴν ἑλληνικὴ γραφὴ -ται σαφῶς γλωσσικὸς φασισμός, γλωσσι«Κώδικας Σημασιῶν...» -- γιὰ τὶς τόσο κὸς ὁλοκληρωτισμός. πρωτότυπες καὶ ἐνδιαφέρουσες ἀπόψεις. 'Ἡ πεζογραφία μας τελεῖ ὑπὸ τὴν τυΜὲ τὴν εὐκαιρία αὐτὴ θὰ μοῦ ἐπιτρέψεραννίαν αὐτοῦ τοῦ φασισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁτε δύο λόγια γιὰ τὸ μελέτημα στὸ ἴδιο τεῦλοκληρωτισμοῦ, ἀπό μειονεξία τῶν συγχος ὑπὸ τὸν τίτλο «Η ἑλληνικὴ γλῶσσα γραφέων μας μήπως τοὺς ποῦν τὸ ἕνα καὶ καὶ ἡ ἑλληνικὴ ποίηση» μὲ ὑπογραφὴ τὰ τὸ ἄλλο οἱ διάφοροι κατασκευαστὲς ποικίἀρχικὰ Δ.Ι.Λ., προφανῶς τοῦ ὀνόματός λων γλωσσῶν καὶ δὲν «ἀντλοῦν τὸ ποιητισας. Συμφωνῶ, λοιπόν, ἀπολύτως μὲ τὶς κὀ τους (πεζογραφικό τους) λεξιλόγιο ἀπὸ παρατηρήσεις σας καὶ θὰ εὐχόμουν νὰ συτὸ σύνολο τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας...». Ἔνέβαινε τὸ ἴδιο καὶ στὴν πεζογραφία μας, τσι ὅμως εἶναι δοῦλοι μιᾶς ἀντιδημιουργιἀλλὰ ὅμως δὲν συμβαίνει. Καὶ ὁμιλῶ, φυκῆς, μιᾶς ἐγκληματικῆς νοοτροπίας, ποὺ σικά, γιὰ τοὺς σύγχρονους πεζογράφους βλάπτει ἀπερίγραπτα τὴν λογοτεχνία μας. μας, χωρὶς νὰ ἀποκλείω καὶ τοὺς παλαιούς, ̓Αλλὰ ἀφοῦ ἔμαθαν τὸν τσοπάνη νὰ λέγει πλὴν ἐλαχίστων. «τῆς κυβέρνησης», ἐνῷ ἐκεῖνος ἔλεγε, πολὺ Δυστυχῶς ἐβγάλαμε τὸν χωροφύλακα ἆσωστά, «τ ́ς κυβερνήσιους», δηλ. τῆς κυπὸ τὴν καθαρεύουσα καὶ τὸν στήσαμε στὴν βερνήσεως, τί περιμένετε; Καὶ μᾶς κάνουν δημοτική, ὅπως κακῶς, κάκιστα λέγουν καὶ τὸν φιλόλαο ἀπὸ πάνω. ̓Η γλῶσσα ὅτὴν νεοελληνική. Καὶ τὸ χειρότερο: στερήμως, πιστεύω, ὅτι δὲν ἐπιβάλλεται οὔτε μὲ σαμε τὴ ζωὴ ἀπὸ τὰ ἀπαράγραπτα ἱστορικά νόμους, οὔτε μὲ προφῆτες καὶ θὰ γυρίσει της δικαιώματα νὰ πλάθει καὶ νὰ διαμορνὰ τοὺς βγάλει τὰ μάτια. φώνει αὐτὴ καὶ κανένας ἄλλος τὴ γλῶσσα. ̓Αντ ̓ αὐτοῦ ὅμως τί γίνεται; Διάφοροι Με ὑκτιμησὴ «γλωσσοπλάστες» κατασκευάζουν ὁ καθέΚώστας Σαρδελῆς νας καὶ μιὰ γλῶσσα καὶ διὰ τῆς βίας θέλουν νὰ τὴν ἐπιβάλουν εἴτε μὲ τὴν κυβέῤΕλ. Βενιζέλου 15, Κ. Πεύκη