4188 Φτει-σκάβοντας εὑρέθησαν, ὅτι ἦσαν τὰ αἴ- τια τῆς δυσκολίας κατὰ τὴν ἀπαγγελίαν τοῦ στίχου, τὸ διατί, ὅμως, μάντεως δεῖται! Καθώς ἐσημείωσα καὶ ἀνωτέρω, διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν δεκατεσσάρων στίχων τοῦ σονέττου ἀφιερώθησαν δύο διδακτικαὶ ὡραι, καὶ τοῦτο μὲ ἔκπληξιν τὸ ἐπεσήμανεν ὁ κ. Γεν. ᾿Επιθεωρητής κατὰ τὴν ἔπακο- λουθήσασαν παιδαγωγικἠν συνεδρίασιν τοῦ συλλόγου τῶν καθηγητῶν... -- Μήπως ἐλέχθη τίποτε, ποὺ δὲν ἧτο σχετικὸν μὲ τὸ ποίημα, ἠρώτησα τότε καὶ ἐ- γὼ τὸν ἐκπλαγέντα προϊστάμενον. --- Ὄχι, βεβαίως, ἀπήντησεν, ἀλλὰ τό- σος χρόνος διὰ τὴν διδασκαλίαν δέκα τεσ- σάρων στίχων! ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ”Ας ἀφήσωμεν, ὅμως, τὸν ἀνώτερον ἐ- κεῖνον ἐκπαιδευτικὸν εἰς τὴν πλάνην του καὶ ἄς ἐντρυφήσωμεν εἰς τὰ ἀποκαλυπτικά, τῶ ὄντι, κείµενα τοῦ συνεργάτου σας, ὁ ὁ- ποῖος κατώρθωσε μὲ τὴν ἀκάματον ἐἔπιμο- νὴν καὶ τὴν ὀξύνοιαν, ποὺ τὸν διακρίνει, νὰ ἐγκύψη εἰς τὰ μύχια τοῦ ἕλληνος λόγου, διὰ νὰ μᾶς ἀποκαλύψη τὸν θαυμάσιον πλοῦ- τον τῶν ἐννοιῶν, ποὺ ὑποκρύπτεται κάτω ᾱ- πὸ τὰ ἱερὰ καὶ μαγικὰ αὐτὰ σύμβολα τοῦ ἀλφαβήτου, τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβή- του.. Μετὰ τιμῆς Φώτης Σ. Μπουζάνης Φιλόλογος-Γυμνασιάρχης Βήρη ᾿Αττικῆς Ἢ ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ ἡ ἑλληνικὴ πεζογραφία ᾿Αγαπητέ μου Κε Λάμπρου, Θέλω νὰ σᾶς συγχαρῶ γιὰ τὸ τεῦχος 72 τὸ ἀφιερωμένο στὴν ἑλληνικὴ γραφὴ -- «Κώδικας Σημασιῶν...» -- γιὰ τὶς τόσο πρωτότυπες καὶ ἐνδιαφέρουσες ἀπόψεις. Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτὴ θὰ μοῦ ἐπιτρέψε- τε δύο λόγια γιὰ τὸ μελέτημα στὸ ἴδιο τεῦ- χος ὑπὸ τὸν τίτλο «Η ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ ἡ ἑλληνικὴ ποίηση» μὲ ὑπογραφὴ τὰ ἀρχικὰ Δ.Ι.Λ., προφανῶς τοῦ ὀνόματός σας. Συμφωνῶ, λοιπόν, ἀπολύτως μὲ τὶς παρατηρήσεις σας καὶ θὰ εὐχόμουν νὰ συ- νέβαινε τὸ ἴδιο καὶ στὴν πεζογραφία µας, ἀλλὰ ὅμως δὲν συμβαίνει. Καὶ ὁμιλῶ, φυ- σικά, γιὰ τοὺς σύγχρονους πεζογράφους μας, χωρὶς νὰ ἀποκλείω καὶ τοὺς παλαιούς, πλὴν ἐλαχίστων. Δυστυχῶς ἐβγάλαμε τὸν χωροφύλακα ἆ- πὸ τὴν καθαρεύουσα καὶ τὸν στήσαμε στὴν δηµοτική, ὅπως κακῶς, κάκιστα λέγουν τὴν νεοελληνική. Καὶ τὸ χειρότερο: στερή- σαμε τὴ ζωὴ ἀπὸ τὰ ἀπαράγραπτα ἱστορικά της δικαιώµατα νὰ πλάθει καὶ νὰ διαµορ- φώνει αὐτὴ καὶ κανένας ἄλλος τὴ γλῶσσα. ᾿Αντ᾽ αὐτοῦ ὅμως τί γίνεται; Διάφοροι «γλωσσοπλάστες» κατασκευάζουν ὁ καθέ- νας καὶ μιὰ γλῶσσα καὶ διὰ τῆς βίας θέ- λουν νὰ τὴν ἐπιβάλουν εἴτε μὲ τὴν κυβέρ- νησή τους, εἴτε διὰ τῆς ἕδρας τους, εἴτε μὲ κάτι πεντάλεπτα διὰ τῆς τηλεοράσεως κ.λπ., κ.λπ. Αὐτό, ἀγαπητέ µου φίλε, λέγε- ται σαφῶς γλωσσικὸς φασισμός, γλωσσι- κὸς ὁλοκληρωτισμός. 'Ἡ πεζογραφία µας τελεῖ ὑπὸ τὴν τυ- ραννίαν αὐτοῦ τοῦ φασισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁ- λοκληρωτισμοῦ, ἀπό µειονεξία τῶν συγ- γραφέων µας μήπως τοὺς ποῦν τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο οἱ διάφοροι κατασκευαστὲς ποικί- λων γλωσσῶν καὶ δὲν «ἀντλοῦν τὸ ποιητι- κὀ τους (πεζογραφικό τους) λεξιλόγιο ἀπὸ τὸ σύνολο τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας...». Ἔ- τσι ὅμως εἶναι δοῦλοι μιᾶς ἀντιδημιουργι- κῆς, μιᾶς ἐγκληματικῆς νοοτροπίας, ποὺ βλάπτει ἀπερίγραπτα τὴν λογοτεχνία µας. ᾿Αλλὰ ἀφοῦ ἔμαθαν τὸν τσοπάνη νὰ λέγει «τῆς κυβέρνησης», ἐνῷ ἐκεῖνος ἔλεγε, πολὺ σωστά, «τ΄ς κυβερνήσιους», δηλ. τῆς κυ- βερνήσεως, τί περιμένετε; Καὶ μᾶς κάνουν καὶ τὸν φιλόλαο ἀπὸ πάνω. ᾿Η γλῶσσα ὅ- µως, πιστεύω, ὅτι δὲν ἐπιβάλλεται οὔτε μὲ νόμους, οὔτε μὲ προφῆτες καὶ θὰ γυρίσει νὰ τοὺς βγάλει τὰ μάτια. Με ὑκτιμησὴ Κώστας Σαρδελῆς ᾿Ελ. Βενιζέλου 15, Κ. Πεύκη