Οἱ Ἕλληνες καὶ ὁ ἀντισιωνισμός 0 ἀντισιωνισμὸς σὲ καμμιὰ περί- πτωση δὲν ἀποτελεῖ ἰδεολογικὴ θέση τῶν Ἑλλήνων. Γιὰ πολλοὺς λόγους: Π ρῶ τον, διότι ὁ ἀντισιωνι- σμός, καθεαυτὀν, ἀποτελεῖ κλασσικὴ περίπτωη δουματισμοῦ καὶ µισαλλο- δοξίας, ποὺ στὴν πράξη μεταφράζεται! σὲ φανατισµὀ. Λόγω τῆς ἀρνητικης ἰδεολογικῆς ἀφετηρίας. του, ἀναγκα- οτικὰἁ ὁ ἀντισιωνιστὴς «στρέφεται πρὸς τὰ ἔξω», ἡ σκέψη του καὶ η δράση του [εἷναι καπεδαφιστικές, ὄχι ἀνοικοδομητικές, ὁ σκοπὸς τους εἷ- ναι ἡ ἐξόντωση ἄλλου καὶ ὄχι ἡ ἀνύ- Ψωση καὶ θολτίωση τοῦ ἑαυτοῦ του. Ὃ ἀντισιωνιστὴς εἶναι πάντοτε ἕνας ἐξωστρεφὴς φανατικὸς -- καὶ ἡ θε- ωρητικἡὴ αὐτὴ διαπίστωση ἐπαληθεύς- ται πρακτικὰ σ᾽ ὅλες τὶς περιπτώσεις ἀντισιωνισμοῦ ποὺ ἔχουν ἐμφανισθῆ ἕως τώρα. μέσαι στὴν ἱστορία. Ἡ ἰ- δεολογικὴ ἐξωστρέφεια: τοῦ ἀντισιω- νιστῆ, ποὺ τὸν μεταθδάλλει ὑποχριεω- τικὰ σὲ ἐξουσιαστικό, δογματικό, μι- σαλλόδοξο καὶ φανατικό, τὸν καταντᾷ ἰδεολογικὸν ἀντίποδα τοῦ Ἕλλην α, δεδομένου ὅτι ἡ ἐξουσιαστικότητα, ὁ δογµατισµός, ἡ μισαλλοδοξία καὶ ὁ φανατισμὸς ἀ- ποτελοῦν πνευματικὰ καὶ πολιτικὰ φαινόμενα. ἀπολύτως ξένα πρὸς τὴν ἑλληνικὴ ἀν- τίληψη περὶ ζωῆς καὶ περὶ Κόσμου καὶ δὲν ἔχουν ἐμφανισθῆ ποτέ, οὔτε κἂν σὲ σπαργα- νώδη µορφή, στὴν πνευ- µματική, πολιτική, και θρησκευτικὴ ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐν ὅσω οἱ Ἕλληνες ἀκολουθοῦσαν δικό τους, αὐτόνομο ἰδεολογικὸ δρόµο. Δεύτερον, διότι ὁ ἀντισιω- νισμὸς ἀποπελεῖ καθαρὰ ἆμυντι- κ ὁ «φαινόμενο. Ὁ ἀντισιωνιστὴς αἱ- σεάνεται ὑποδεόστερος, κατώτερος ἃ πόναντι στὴ Σιών, δὲν’ πιστεύει στὸ ἰδεολογικὸ «ἐγὼ» του -- διότι δὲν διαθέτει δικιά του σκέψη -- δεδοµέ- νου ὅτι ὁ ἀγώνας του ἐξελίσσεται σὲ συνάρτηση πρὸς ἕνα καὶ µοναδι- κὸν ἀντίπολο, τὸν σ'ιων!σιό. ”Αλλω- στε, ὁ ἀντισκυνισμὸς χρησιμοποιεί πάντοτε τὶς ἴδιες μορφὲς πάλης μὲ τὸν σιωνισµό. Αν δὲν ὑπάρχη σιω- νισµός, ὁ ἀντισιωνιστὴς δὲν ἔχει κα- νένα λόγο νὰ ἀγωνισθη. Δὲν μάχε- ται, λοιπόν, γιὰ νὰ κατακτήση κάτι, ἀλλὰ γιὰ νὰ ὑπερασπισθήη ἀπέναν ! στὴ Σιὼν αὐτὰ ποὺ τοῦ ἀφαιρεῖ καὶ κατέχει ἡ τελευταία, καὶ γιὰ νὰ τὰ ἀνακαπαλάθη γιὰ λογαριασμό του. Αν κάποτε οἱ ἀντισιωνιστές, καθ᾽ ἑαυτούς, ἐπιθληθοῦν, εἶναι προφανὲς ὅτι θὰ παραμείνουν καὶ θὰ κινοῦνται µέσα στὸν ἰδεολογικὸ καὶ τὸν ἠθικὸ χῶρο (δηλαδὴ τὰ ἐξουσιαστικὰ δό- γµαπα) ποὺ κατέχει ὁ σιωνισμµός, δι- ότι τὸ ἰδεολογικό τους «θεληνεκές» µόνον αὐτὸ τὸν χῶρο μπορεῖ νὰ κα- λύψη, δὲν φθάνει ἔξω ἀπ᾿ αὐτόν. Τρίτον, διότι ὁ ἀντισιωνισμὸς ἰξῆᾶναι καθαρὰ σιωνιστικὸ