Ἢ ἐφηρμοσμένη ἐπιστήμη θὰ ἐξαγνίσει τὴν ̓Εξ-ουσία ἀπὸ τὶς «ἁμαρτίες» της; ΛΑΜΠΡΟΣ ΝΤΟΚΑΣ: ΣΠΥΡΟΣ ΝΟΝΙΚΑΣ: σύλληψη τῆς δημοκρατίας ὡς Πο. εἶναι τόσο γοητευτική, ὥστε καὶ οἱ αὐταρχικότεροι ἐξουσιαστὲς προσπαθοῦν νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἐμφοροῦνται ἀπὸ βαθειὰ αἴσθηση καὶ σεβασμὸ γιὰ τὴ λαϊκὴ κυριαρχία. Δὲν δέχονται πὼς ἀποστεροῦν τὶς πολιτικὲς ἐλευθερίες ἀπὸ τὸ κοινωνικὸ σύνολο, ἀντιθέτως ἰσχυρίζονται ὅτι προστατεύουν τὰ «καλῶς ἐννοούμενα» δικαιώματα τοῦ λαοῦ. ̓Ελάχιστες εἶναι οἱ περιπτώσεις κυνικῶν ἐξουσιαστῶν ποὺ τόλμησαν νὰ διακηρύξουν δημόσια τὴν περιφρόνησή τους πρὸς τὸ ἰδεῶδες τῆς δημοκρατίας. Τὰ ἐρωτήματα ὅμως εἶναι: Φ Τί ἐννοοῦμε μὲ τὸν ὅρο δημοκρατία; 9 Καὶ ποιός εἶναι «δημοκρατικός»; ̓Επειδὴ τὸ θέμα εἶναι ἐκτεταμένο καὶ μεγάλοι στοχαστὲς τὸ μελέτησαν ἀπὸ διαφορετικὲς ἀπόψεις, εἶναι ἀδύνατο σὲ λίγες γραμμὲς ἀκόμα καὶ νὰ σκιαγραφήσουμε τὸ μεγάλο αὐτὸ πρόβλημα καὶ τὶς προτεινόμενες λύσεις του. Θὰ περιοριστοῦμε σὲ μία πολὺ σύντομη θεώρηση τῆς δημοκρατίας σὲ σχέση μὲ τὴν τεχνολογικὴ κοινῶνία, ὥστε νὰ δώσουμε μερικοὺς ἐρεθισμοὺς γιὰ περισσότερο προβληματισμό. Ἢ δημοκρατία γεννήθηκε στὴν ἀρχαία "Ελλάδα μέσα ἀπὸ θυσίες τῶν ἐξουσιαζομένων πολιτῶν, ποὺ ἀγωνίστηκαν γιὰ νὰ ἐπιβάλουν τὴ θέλησή τους στὴν πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ολιτικη στρέβλωση τῆς ἐΗ--μας ὀφείλεται ἐν πολλοῖς στὰ «νομικὰ πρόσωπα» - μιὰ ἱστορία ποὺ ἄρχισε μὲ τὴ γαλλικὴ ἐπανάσταση. Η στρέβλωση αὖτὴ στηρίχτηκε στὸ βιασμὸ τῆς γλώσσας, ἡ ὁποία ὑποχρεώθηκε νὰ ᾱνυψώσει πάνω ἀπὸ τὴν κρυστάλλινη ἔννοια τοῦ «φυσικοῦ προσώπου» τὴν πλαστογραφημένη τοῦ «νομικοῦ προσώπου» καθ ̓ ὑπαγόρευση καὶ ἐπιταγὴ τῆς ἐξουσίας. "Ἔτσι, ἐνῶ τὸ φυσικὸ πρόσωπο εἶναι μοναδικὸ καὶ ἀνεπανάληπτο, ἀνεπίδεκτο ἀγοραπωλησίας, ἐκχωρήσεως, νομῆς, κληρονομιᾶς καὶ προὐποθέτει ἐλευθερία καὶ ἀλήθεια γιὰ νὰ πορευτεῖ, τὸ πλάσμα τοῦ νομικοῦ προσώπου, ἀντιθέτως, προὐποθέτει ἀνελευθερία, ἐξ ᾱποκαλύψεως ψεῦδος, γιὰ νὰ ἀποτελέσει ἀντικείμενο συναλλαγῆς, κληρονομιᾶς, παραπλάνησης, οἰκονομισμοῦ καὶ ἐξουσίας. Ἔχουμε λοιπόν: κράτος, δήμους, κοινότητες, κρατικὲς ἐπιχειρήσεις, κρατικὰ νοσοκομμεῖα, κρατικὴ παιδεία, κρατικᾶ δικαστήρια, κρατικὀ ᾱθλητισμό, κρατικὴ θρησκεία, πρωτοβάθμιους, δευτεροβάθμιους, τριτοβάθμιους συνεταιρισμούς, ἀνώνυμες ἕταιρεῖες, ὑπερεθνικὰ νομικὰ πρόσωπα τύπου ΕΟΚ, ΚΟΜΕΚΟΝ, ΝΑΤΟ, Συμφώνου Βαρσοβίας, ΟΗΕ: Ὅλα ἐπινοήσεις τῆς ἐξουσίας, ποὺ στοχεύουν --- καὶ τὸ ἔχουν ἐπιτύχει -στὴν ὑποκατάσταση τοῦ καθαροῦ καὶ