ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ ΣΕΡΑΠΟΣ: Ἕνα γλὠσσολογικὸ παιχνίδι Μὲ βάση τὰ ὅσα ξεκίνησε καὶ ἀναπτύσσει στὶς σελίδες τοῦ «Δαυλοῦ» ὁ φίλος κ. Η.Λ. Τσατσόμοιρος «περὶ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας» καὶ μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι ἐδῶ καὶ τρεῖς χιλιάδες χρόνια δὲν σταθήκαμε ἱκανοὶ νὰ φτιάξουμε ἔστω μιὰ ἐντελῶς καινούργια λέξη, ἀποφάσισα ἐγὼ νὰ γίνω ἡ ἐρασιτέχνις «ὀνοματοθέτις» καὶ νὰ σχηματίσω μιὰ λέξη γιὰ τὴν σημερινὴ τραγικὴ ἐποχή, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ οἱ «λεξιμάστορες» τῶν «Μουσείων Λόγων» θὰ τὴν ἔφτιαχναν. "Ας δοῦμε λοιπὸν ποιό εἶναι τὸ σημαντικότερο φαινόμενο αὐτῆς τῆς ἐποχῆς, ὥστε τὸ σύμβολο-γράμμα αὐτοῦ νὰ γίνει καὶ τὸ ἀρχικὸ γράμμα τῆς νέας λέξης. «Τὸ ψάρι βρωμάει ἀπ ̓ τὴν κεφαλή», λέει ὁ λαός, ποὺ σημαίνει ὅτι ἀπ ̓ τὴν ἡγεσία τῶν λαῶν πρέπει ν ̓ ἀρχίσουμε. Ζοῦμε σὲ μία ἐποχὴ ἔντασης, ποὺ δὲν ἐπιτρέπει οὔτε καὶ σὲ ὅσους μποροῦν νὰ στέκουν ἤρεμοι καὶ νὰ ἐξετάζουν μὲ λογικη τὰ πράγματα, νὰ σταθμίξουν ὀρθὰ τὸ ἀκριβὲς βάρος τῶν πραγμάτων ποὺ συμβαίνουν γύρω τους. Ἔτσι κανένας δὲν μπορεῖ ν ̓ ἀποκτήσει ἀπὸ κάποια πηγὴ τὸ σωστὸ ἕρμα, γιὰ νὰ ἰσορροπήσει καὶ νὰ κρίνει τὰ συμβαίνοντα: μὲ συνέπεια νὰ ταλαντεύεται συνεχῶς ἀναστρέφων τὰ συμπεράσματά του. Αὐτὴ ἡ ἔλλειψη «σταθμῶν» (ζυγίσματος) προκαλεῖ τὴν ἀπόγνωση καὶ ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο σὲ σύγκρουση μὲ ὅλους καὶ μὲ ὅλα. Ζοῦμε ἑπομένως σὲ μιὰ περίοδο ἔντονων «σεισμῶν» σ ̓ ὅλες τὶς δεδομένες θέσεις καὶ ὅλες τὶς ἀξίες, Τὰ φαινόμενα αὐτά, ποὺ μᾶς παρασύρουν σὲ σύγχυση, τὰ χαρακτηρίζει ἡ παλίνδρομη κίνηση. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ θεωρῶ ὅτι πρῶτο γράμμα τῆς λέξης καὶ τελευταῖο πρέπει να εἶναι τὸ σύμβολο «Σ», σύμφωνα μὲ τὴν πρόταση τοῦ κ. Η.Λ. Τσ. ̓Επακόλουθο ἐπιτατικὸ τῆς στάσης ὅλων μας, κυβερνώντων καὶ κυβερνώμενῶν, εἶναι ἡ ἀθλιότητα τῶν κατευθύνσεων ποὺ ἀκολουθοῦμε ἀδιαμαρτύρητα. Δεύτερο, ἑπομένως καὶ τρίτο γράμμα τῆς νέας μας λέξης εἶναι δικαιωματικὰ τὸ «Ε» καὶ τὸ «Ρ» μὲ τὴν σημασία τῆς «ἔντασης» τὸ πρῶτο, μὲ συνέπεια (γράμμα «Ρ») τὴν «ροπὴ» πρὸς τὸ ἐκφυλιστικό, δηλαδή, φαινόμενο ποὺ κυριαρχεῖ καὶ ρυθμίζει τὶς σχέσεις ὅλων μας. Εἶναι, τὸ ὁμολογῶ, πολὺ δύσκολο νὰ βρῶ ποιό γράμμα πρέπει ν ̓ ἀκολουθήσει, γιατὶ εἶμαι ὑποχρεωμένη νὰ μπῶ στὸ χῶρο τῆς «Μαντικῆς» καὶ νὰ κάνω πρόβλεψη. Δέχτηκα ὅμως αὐτὴ τὴ πρόκληση καὶ προσπάθησα νὰ σκεφτῶ μὲ τὸν σύγχρονο τρόπο τῶν «μεταβλητῶν». Προβλέπω λοιπὸν τὰ «ἐσσόμενα», ὅπως τὰ λέει ὁ φίλος κ. Η.Λ. Τσ., δίνοντας σὲ καθ ̓ ἕνα ἀπ ̓ αὐτὰ καὶ ἕνα ποσοστὸ δυνατότητας νὰ παρουσιασθεῖ: 1. Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος: Τὰ ἰσχυρὰ μέσα καταστροφῆς ποὺ θ ̓ ἀπειλήσουν νικητὲς καὶ ἡττημένους ἐμποδίζουν μιὰ νέα παγκόσμια σύρραξη. Πόλεμοι ὅμως ἐν ὀνόματι δῆθεν κάποιων ἀρχῶν, στὴν οὐσία δὲ χάριν ἐξαντλήσεως τῶν πολεμικῶν ἀποθεμάτων ποὺ στηρίζουν τὰ θεμέλια τῆς σύγχρονης οἰκονομίας, θὰ συνεχιστοῦν, δίνοντας τὴν εὐκαιρία τακτοποιήσεως δῆθεν παλαιῶν λογαριασμῶν καὶ διέξοδο στὰ ἄλυτα προβλήματα ποὺ ἡ σκοπιμότητα διατηρεῖ, συντηρεῖ καὶ φροντίζει.