ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΑΝΑΣ Ἢ ἀλληγορία τῆς ἢ τῶν ̓Αργοναυτικῶν ̓Εκστρατειῶν Τὸ παρὸν ἄρθρον ἀποτελεῖ συνέχεια τοῦ πονήματός μας ποὺ ἐδημοσιεύθη στὸ τεῦχος 74 τοῦ Φεβρουαρίου [988 καὶ διὰ πρώτην ἴσως φορὰν πραγματεύεται τὴν ̓Αργοναυτικὴν ἐκστρατείαν ὡς ἱστορικὸν γεγονὸς καὶ ὑπὸ νέον πρῖσμα, βάσει στοιχείων ἁδιασείστων, ἐπιβεβαιουμένων καθημερινῶς ἐπιστημονικῶς ἐκ τῶν πορισμάτων τῆς ἀρχαιολογίας, παλαιοντολογίας, γεωλογίας, γλωσσολογίας, τῶν λεγομένων γλωσσικῶν μνημείων καὶ τῶν πετρογλύφων (σκαλισμάτων ἐπὶ βράχων) ἁπανταχοῦ τῆς ὑδρογείου σφαίρας. Ὃ "Ατλας ὑπῆρξεν ὁ ἐπιστημονικῶς θεμελιώσας τὴν ( ̓Αστρολογίαν) ̓Αστρονομίαν, μαθητὴν ἔχων τὸν ̓Ἡρακλέα, ποὺ κατὰ τὸν Διόδωρον Σικελιώτην (βιβλ. [Νν 27,5 «παραπλησίως δὲ καὶ τοῦ ' ̓Ηρακλέους ἐξενέγκαντος εἰς τοὺς “Ελληνας τὸν σφαιρικὸν λόγον, δόξης μεγάλης τυχεῖν, ὡς διαδεδεγμένος τὸν ̓Ατλαντικὸν κόσμον αἰνιττομένων τῶν ἀνθρώπων τὸ γεγονός», ποὺ σημαίνει: Καθ ̓ ὅμοιον τρόπον καὶ τοῦ 'Ἡρακλέους διδάξαντος εἰς τοὺς Ἓλληνας τὸν σφαιρικὸν λόγον καὶ τυχόντος μεγάλης δόξης, ὡς διαδεχθεὶς τὸν ̓ Ατλαντικὸν κόσμον, καθὼς ὑπαινίσσονται τὸ γεγονὸς τοῦτο οἱ ἄνθρωποι. ̓Εδῶ ὅμως ἔχομε μίαν συγκλονιστικὴν μαρτυρίαν, τὸ πρῶτον ἀξιολογουμένην, δηλαδή ὅτι τὸν σφαιρικὸν λόγον, ἀπωλεσθεῖσαν γνῶσιν τῶν ̓Ατλαντίων ἐκ τοῦ "Ατλαντος, ἐξέφρασε ὁ "Ηρακλῆς εἰς τοὺς ἛἝλληνας ὡς διάδοχος τούτων καὶ δι ̓ αὐτὸ ἔτυχε μεγάλης δόξης. ̓ Αποτέλεσμα φυσικὸν αὐτῆς τῆς γνώσεως τῆς σφαιρικότητος τῶν οὐρανίων σωμάτων καὶ τῆς γῆς ὑπὸ τῶν "Ἑλλήνων ὑπῆρξαν οἱ περὶ τὴν γῆν πλόες αὐτῶν, ποὺ τὰ ἴχνη των ἀνεξίτηλα σώζονται μέχρι σήμερον, ὅπως ἡ λέξις λάντ-]απᾶ καὶ τὰ παράγωγά της, μεταξὺ τῶν ὁποίων Οτεεη-ἰθπά (Γροιλανδία) ἀπὸ τὸ "Ὑγρήν-Λάντ, ποὺ τὴν πρόφεραν Γκρὴν καὶ ἐκ τῆς ὑγρασίας καταφύτου, κατήντησεν τὸ γκρήνΞ πράσινον. Προϊστορικὴ ἑλληνικὴ ἀποικία στὴ Γροιλανδία ἡ Θούλη (Θόλος τῆς γῆς ἐσήμαινεν: πρὸς ὕπαρξιν θόλου ἀπαιτεῖται σφαίρα). Περαιτέρω ὁ Διόδωρος Σικελιώτης (βιβλ. ΙΝ 41-2) λέγει: « ̓Ιάσονα καθελκύσαντα τὸ σκάφος... ἐκλέξας τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀριστεῖς, ὥστε σὺν αὐτῷ τοὺς ἅπαντας εἶναι πεντήκοντα τέσσαρας, τούτων ὑπάρχειν ἐνδοξοτάτους Κάστορα καὶ Πολυδεύκην, ἔτι δ ̓ ̓Ηρακλέα καὶ Τελαμῶνα, πρὸς δὲ τούτοις ̓Ορφέα καὶ τὴν Σχοινέως ̓Αταλάντην, ἔτι δὲ τοὺς Θεσπίου παῖδας ...τὴν δὲ ναῦν ̓Αργὼ προσαγορευθῆναι κατά τινας τῶν μυθογράφων ἀπὸ τοῦ τὸ σκάφος ἀρχιτεκτονήσαντος Ἄργου καὶ συμπλεύσαντος ἕνεκα τοῦ θεραπεύειν ἀεὶ τὰ πονοῦντα μέρη τῆς νεώς, ὡς ἕνιοι λέγουσι ἀπὸ τῆς περὶ τὸ τάχος ὑπερβολῆς..» (ἀργὸς Ξ ταχύς), ποὺ ἑρμηνεύεται: 'Ο ̓Ιάσων ἀφοῦ καθείλκυσε τὸ σκάφος... ἐξέλεξε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἐκ τῶν ἀρίστων, ὥστε μὲ αὐτὸν ὅλοι νὰ εἶναι 54, μεταξὺ τούτων δὲ νὰ συμμετέχουν οἱ ἐνδοξότατοι Κάστωρ καὶ Πολυδεύκης, ἀκόμη δὲ ὁ ̓Ηρακλῆς καὶ ὁ Τελαμών, ἐκτὸς τούτων δὲ ὁ ̓Ορφεὺς καὶ ἡ ̓Αταλάντη κόρη τοῦ Σχοινέως, προσέτι δὲ οἱ παῖδες τοῦ Θεσπίου... τὸ δὲ πλοῖον τὸ ὠνόμασε ̓Αργώ, ἀπὸ τὸν ναυπηγήσαντα τὸ σκάφος Αργον σύμφωνα μὲ τὴν γνώμην μερικῶν ἐκ τῶν κα-