Ποιοί εἶναι «αὐτοί» ἐπὶ τέλους; Τί εἴμαστε «ἐμεῖς» ἐπὶ τέλους; «Δαυλὸς» πόρρω ἀπέχει τοῦ του ὑπῆρξε ἀποτέλεσμα τῆς δράσεως 9, νὰ ἀσχολῆται μὲ τὸν κομμα«ὅλων ἐκείνων ποὺ ὑπονόμευσαν τὸ ἔρτισμὸ καὶ τὴν τρέχουσα «πογο του»: «ἀπὸ νωρὶς εἶχε γίνει σαφὲς ὃλιτικὴ» --κάθε ἄλλο! --- κι αὐτὸ τὸ τι ἐκινεῖτο σὲ μιὰ ναρκοθετημένη ζώγνωρίζουν ἄριστα οἱ ἀναγνῶστες του. νη»" «τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας ὑπόκειται Καὶ ἀποφεύγει μὲ κάθε τρόπο τὴν ἀνάστὴν ἀθέμιτη κηδεμόνευση διαφόρων ἐμιξή του στὸ εἶδος αὐτὸ τῆς «πολιτιπιπέδων»: «μπῆκε στὸ στόχαστρο προκῆς», ὄχι γιὰ κανένα ἄλλο λόγο, ἀλλὰ σώπων καὶ παρασκηνίων». Καὶ ὅλα αὐγιατὶ ἁπλούστατα θεωρεῖ ὅτι οἱ ἐξουτά, διότι, ὅπως ἐπὶ λέξει ὑπογράμμισε: σιαστικές διαδικασίες, ποὺ σήμερα ὁ-Μίλησα γιὰ τὸν οἰκουμενικὸ νομάζουμε «πολιτική», δὲν ἔχουν καμρόλο τοῦ ̓Ελληνισμοῦ σήμερα, καμιὰ σχέση μὲ τὴν ὄντως Πολιτική: εἷθὼς καὶ γιατὶ ἔθεσα τὸ ζήτημα τῆς ναι ἀπατηλοὶ ἑλιγμοὶ ἐκπηγάζοντες ἀ- ̓ διατήρησης τοῦ συνεκτικοῦ στοιποκλειστικὰ καὶ μόνον ἀπὸ τὴν δίψα χείου τοῦ ̓Ελληνισμοῦ, τῆς ἑλληνιγιὰ δύναμη ὡρισμένων κέντρων καὶ ὁκῆς γλώσσας, ποὺ εἶναι ὁ νοῦς καὶ μάδων, διεθνῶν καὶ ἐντοπίων, γνωστῶν τὸ πνεῦμα τοῦ νέου ̓Ελληνισμοῦ. ἢ μυστικῶν, ἀπολύτως ἄσχετων μὲ τὸ ΧΑΑ Χ αἴτημα τῆς ὀρθῆς πορείας καὶ προόδου οὔ ζῆς, ποῦ ζῶ, ποῦ ζοῦμε ὅλοι τῆς ἀνθρώπινης ὁμάδας. ̓Αντίθετα τὸ οἱ κάτοικοι τοῦ ἄτυχου αὐτοῦ Περιοδικὸ αὐτὸ ὑποτάσσει τὴν ἀναζήτηση, ἔρευνα καὶ θεωρητική του σκέτόπου, φίλε ἀναγνώστη; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ «ἐκπαραθυρώνεται» ὁ ψη στὴν ἐξέταση τῶν πραγματικῶν-οὐπλέον ὑπεύθυνος ταγὸς ἑνὸς Ἔθνους σιαστικῶν ὄψεων τοῦ γνήσιου πολιτιτὸν ὁποῖο, σημειωτέον, δὲν γνωρίκοῦ φαινομένου στὴν μὴ ἔκτροπη, μὴ διάστροφη καὶ μὴ ἐξουσιαστική του ζουμε προσωπικῶς ---, γιατὶ μίλησε γιὰ τὴ διατήρηση τοῦ πρώτιστου στοιἔκφανση. ́Η ἔλλογη λειτουργία τῆς ὁμάδας εἶναι ἡ σπονδυλικὴ στήλη καὶ χείου ποὺ χαρακτηρίζει τὸν πολιτισμὸ ἑνὸς «Ἔθνους», στοιχείου ποὺ δὲν εἰτὸ πενταπόσταγμα τῆς σκέψεως τοῦ ναι ἄλλο ἀπὸ τὴ γλῶσσα; Καὶ ὅταν ὁ ἴ«Δαυλοῦ», κι αὐτὸ ἀκριβῶς καλύπτει κατὰ βάθος ὁλόκληρη τὴν προβλημαδιος --- ὁ ἐπὶ διετίαν ὑπουργὸς Παιδείας, τική μας --- εἴτε αὐτὴ ἐκφράζεται μὲ τὴ ὁ ἁρμοδιώτερος ὅλων δηλαδή, γλῶσσα τῆς φιλοσοφίας εἴτε μὲ τὴ κι ὄχι κάποιος ἀνεύθυνος --- τὸ καταγγλῶσσα τῆς ̓Επιστήμης εἴτε μὲ τὴ γέλλει δημοσίᾳ, πῶς παραμένουμε ὅλοι ἐντελῶς ἀδιάφοροι; γλῶσσα τῆς γενικῆς κριτικῆς εἴτε μὲ τὴ γλῶσσα τῆς πολιτικῆς θεωρίας εἴτε Ποιοί εἶναι αὐτοὶ τῶν «διαφόρων ἐπιπέδων» ποὺ «κηδεμονεύουν ἀθέμιτα» μὲ τὴ γλῶσσα τῆς λογοτεχνίας ἢ τῆς ἀλληγορίας. Καὶ δὲν εἶναι πιὰ μυστιτὸ ὑπουργεῖο Παιδείας, ποιά εἶναι τὰ «πρόσωπα» ποὺ «βάζουν στὸ στόχαστρό κό, ὅτι ὁ «Δαυλὸς» εἶναι μὲ τὴν ἔννοια τους» ἕναν ἀνώτατο λειτουργό, γιατὶ «ἔαὐτὴ πολιτικὸ περιοδικό, καὶ μάλιστα θεσε τὸ θέμα τῆς διατήρησης τοῦ συνετὸ --- ἃς μοῦ ἐπιτραπῆ νὰ πῶ --πιὸ πολιτικὸ ἔντυπο τῆς Ἑλλάδος. κτικοῦ στοιχείου τοῦ ̓Ελληνισμοῦ, τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, ποὺ εἶναι ὁ νοῦς Δὲν ἀποτελεῖ, λοιπόν, ἐξαίρεση τὸ καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Νέου ̓Ελληνισμοῦ», γεγονὸς ὅτι σήμερα ἀσχολούμεθα μ ̓ ἕποιοί εἶναι αὐτοὶ ποὺ δημιουργοῦν να συμβάν, ποὺ ἐκ πρώτης ὄψεως ἴσως «ναρκοθετημένες ζῶνες»; Ποιοί εἶναι φανῆ ὅτι ἐντάσσεται στὴν τρέχουσα ἑαὐτοί, ποὺ κρυμμένοι στὰ σκοτεινὰ ξουσιαστικὴ διαδικασία. Πρόκειται «παρασκήνια διαφόρων ἐπιπέδων», θέγιὰ τὴν παραίτηση, τὸν περασμένο μῆτουν ὡς σκοπό τους τὴν ἐξαφάνιση τῆς να Μάϊο. τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας κ. “Ελληνικῆς Γλώσσας; ̓Αντωνίου Τρίτση καὶ τὶς συνταράΟ «Δαυλός», πού, ὅπως ὅλοι γνωκτικὲς πράγματι ἀποκαλύψεις ποὺ ῥρίζουν, ἀνήγαγε τὴν Ελληνικὴ διέρρευσαν ἐξ αἰτίας τῆς παραιτήσεως αὐτῆς. Ὅπως ὁ ἴδιος ὁ παραιτηθεὶς ὑΓλῶσσα στὸ βάθρο τῆς ἱερότητας, σὲ ὑπέρατη ἀξία ἀνεκτίμητης παγκόσμιας πουργὸς δήλωσε (βλέπετε ἐφημερίδες τῆς Ιθης Μαΐου 1988): ἡ ἀπομάκρυνσή κληρονομιᾶς, βάθρο ποὺ δικαιωματικὰ