Ποιοί εἶναι «αὐτοί» ἐπὶ τέλους; Τί εἴμαστε «ἐμεῖς» ἐπὶ τέλους; «Δαυλὸς» πόρρω ἀπέχει τοῦ 9, νὰ ἀσχολῆται μὲ τὸν κομμα- τισμὸ καὶ τὴν τρέχουσα «πο- λιτικὴ» --κάθε ἄλλο! --- κι αὐτὸ τὸ γνωρίζουν ἄριστα οἱ ἀναγνῶστες του. Καὶ ἀποφεύγει μὲ κάθε τρόπο τὴν ἀνά- μιξή του στὸ εἶδος αὐτὸ τῆς «πολιτι- κῆς», ὄχι γιὰ κανένα ἄλλο λόγο, ἀλλὰ γιατὶ ἁπλούστατα θεωρεῖ ὅτι οἱ ἐξου- σιαστικές διαδικασίες, ποὺ σήμερα ὁ- νοµάζουµε «πολιτική», δὲν ἔχουν καμ- μιὰ σχέση μὲ τὴν ὄντως Πολιτική: εἷ- ναι ἀπατηλοὶ ἑλιγμοὶ ἐκπηγάζοντες ἀ-᾿ ποκλειστικὰ καὶ μόνον ἀπὸ τὴν δίψα γιὰ δύναμη ὡρισμένων κέντρων καὶ ὁ- μάδων, διεθνῶν καὶ ἐντοπίων, γνωστῶν ἢ μυστικῶν, ἀπολύτως ἄσχετων μὲ τὸ αἴτημα τῆς ὀρθῆς πορείας καὶ προόδου τῆς ἀνθρώπινης ὁμάδας. ᾿Αντίθετα τὸ Περιοδικὸ αὐτὸ ὑποτάσσει τὴν ἀναζή- τηση, ἔρευνα καὶ θεωρητική του σκέ- ψη στὴν ἐξέταση τῶν πραγματικῶν-οὐ- σιαστικῶν ὄψεων τοῦ γνήσιου πολιτι- κοῦ φαινομένου στὴν μὴ ἔκτροπη, μὴ διάστροφη καὶ μὴ ἐξουσιαστική του ἔκφανση. ΄Η ἔλλογη λειτουργία τῆς ὁ- µάδας εἶναι ἡ σπονδυλικὴ στήλη καὶ τὸ πενταπόσταγµα τῆς σκέψεως τοῦ «Δαυλοῦ», κι αὐτὸ ἀκριβῶς καλύπτει κατὰ βάθος ὁλόκληρη τὴν προβλημα- τική µας --- εἴτε αὐτὴ ἐκφράζεται μὲ τὴ γλῶσσα τῆς φιλοσοφίας εἴτε μὲ τὴ γλῶσσα τῆς ᾿Επιστήµης εἴτε μὲ τὴ γλῶσσα τῆς γενικῆς κριτικῆς εἴτε μὲ τὴ γλῶσσα τῆς πολιτικῆς θεωρίας εἴτε μὲ τὴ γλῶσσα τῆς λογοτεχνίας ἢ τῆς ἀλληγορίας. Καὶ δὲν εἶναι πιὰ µυστι- κό, ὅτι ὁ «Δαυλὸς» εἶναι μὲ τὴν ἔννοια αὐτὴ πολιτικὸ περιοδικό, καὶ μάλιστα τὸ --- ἃς μοῦ ἐπιτραπῆ νὰ πῶ --πιὸ πο- λιτικὸ ἔντυπο τῆς Ἑλλάδος. Δὲν ἀποτελεῖ, λοιπόν, ἐξαίρεση τὸ γεγονὸς ὅτι σήµερα ἀσχολούμεθα μ᾽ ἕ- να συμβάν, ποὺ ἐκ πρώτης ὄψεως ἴσως φανῆ ὅτι ἐντάσσεται στὴν τρέχουσα ἑ- ξουσιαστικὴ διαδικασία. Πρόκειται γιὰ τὴν παραίτηση, τὸν περασμένο μῆ- να Μάϊο. τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας κ. ᾽Αντωνίου Τρίτση καὶ τὶς συνταρα- κτικὲς πράγματι ἀποκαλύψεις ποὺ διέρρευσαν ἐξ αἰτίας τῆς παραιτήσεως αὐτῆς. Ὅπως ὁ ἴδιος ὁ παραιτηθεὶς ὑ- πουργὸς δήλωσε (βλέπετε ἐφημερίδες τῆς Ιθης Μαΐου 1988): ἡ ἀπομάκρυνσή του ὑπῆρξε ἀποτέλεσμα τῆς δράσεως «ὅλων ἐκείνων ποὺ ὑπονόμευσαν τὸ ἔρ- γο του»: «ἀπὸ νωρὶς εἶχε γίνει σαφὲς ὃ- τι ἐκινεῖτο σὲ μιὰ ναρκοθετημένη ζώ- νη»" «τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας ὑπόκειται στὴν ἀθέμιτη κηδεμόνευση διαφόρων ἐ- πιπέδων»: «μπῆκε στὸ στόχαστρο προ- σώπων καὶ παρασκηνίων». Καὶ ὅλα αὐ- τά, διότι, ὅπως ἐπὶ λέξει ὑπογράμμισε: -- Μίλησα γιὰ τὸν οἰκουμενικὸ ρόλο τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ σήµερα, κα- θὼς καὶ γιατὶ ἔθεσα τὸ ζήτημα τῆς διατήρησης τοῦ συνεκτικοῦ στοι- χείου τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ, τῆς ἑλληνι- κῆς γλώσσας, ποὺ εἶναι ὁ νοῦς καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ νέου ᾿Ελληνισμοῦ. ΧΑΑ Χ οὔ ζῆς, ποῦ ζῶ, ποῦ ζοῦμε ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦ ἄτυχου αὐτοῦ τόπου, φίλε ἀναγνώστη; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ «ἐκπαραθυρώνεται» ὁ πλέον ὑπεύθυνος ταγὸς ἑνὸς Ἔθνους - τὸν ὁποῖο, σημειωτέον, δὲν γνωρί- ζουμε προσωπικῶς ---, γιατὶ μίλησε γιὰ τὴ διατήρηση τοῦ πρώτιστου στοι- χείου ποὺ χαρακτηρίζει τὸν πολιτισμὸ ἑνὸς «Ἔθνους», στοιχείου ποὺ δὲν εἰ- ναι ἄλλο ἀπὸ τὴ γλῶσσα; Καὶ ὅταν ὁ ἴ- διος --- ὁ ἐπὶ διετίαν ὑπουργὸς Παι- δείας, ὁ ἁρμοδιώτερος ὅλων δηλαδή, κι ὄχι κάποιος ἀνεύθυνος --- τὸ καταγ- γέλλει δημοσίᾳ, πῶς παραμένουμε ὅ- λοι ἐντελῶς ἀδιάφοροι; Ποιοί εἶναι αὐτοὶ τῶν «διαφόρων ἐ- πιπέδων» ποὺ «κηδεμονεύουν ἀθέμιτα» τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας, ποιά εἶναι τὰ «πρόσωπα» ποὺ «βάζουν στὸ στόχαστρό τους» ἕναν ἀνώτατο λειτουργό, γιατὶ «ἔ- θεσε τὸ θέμα τῆς διατήρησης τοῦ συνε- κτικοῦ στοιχείου τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ, τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, ποὺ εἶναι ὁ νοῦς καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Νέου ᾿Ελληνισμοῦ», ποιοί εἶναι αὐτοὶ ποὺ δημιουργοῦν «ναρκοθετημένες ζῶνες»; Ποιοί εἶναι αὐτοί, ποὺ κρυμμένοι στὰ σκοτεινὰ «παρασκήνια διαφόρων ἐπιπέδων», θέ- τουν ὡς σκοπό τους τὴν ἐξαφάνιση τῆς “Ελληνικῆς Γλώσσας; ΄Ο «Δαυλός», πού, ὅπως ὅλοι γνω- ῥρίζουν, ἀνήγαγε τὴν Ελληνικὴ Γλῶσσα στὸ βάθρο τῆς ἱερότητας, σὲ ὑπέρατη ἀξία ἀνεκτίμητης παγκόσμιας κληρονομιᾶς, βάθρο ποὺ δικαιωματικὰ