ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΔΗΣ Ὃ κ. Μ. ̓Ανδρόνικος, οἱ «παραχωρήσεις» του καὶ τὸ ἀπαραβίαστον τοῦ «Φοινικισμοῦ)!.. «Τὸ Βῆμα) τῆς 30.4.88 ἐδημοσίευσε ἕνα ἄρθρο γιὰ τὴν «"Ελληνικὴ Γραφὴ» τοῦ καθηγητοῦ κ. Μανώλη ̓Ἀνδρόνικου, στὸ ὁποῖο μέσα ἀπὸ δαιδαλώδεις ὁμολογουμένῶς συλλογισμούς, ἐνῷ δέχεται τὴν φοινικικὴ προέλευση τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, προσθέτει τὸ κατὰ τὴ γνώμη του σημαντι κὸ γεγονὸς ὅτι στὸ θεωρούμενο κενὸ γραπτῶν ἀποδεικτικῶν στοιχείων μεταξὺ τῆς Μυκηναϊκῆς γραφῆς (1500 π.Χ. περίπου) καὶ τῆς εἰσηγμένης φοινικικῆς (900 π.Χ. περίπου) οἱ Ἕλληνες δὲν ἔπαψαν νὰ γνωρίζουν καὶ νὰ χρησιμοποιοῦν τὴ μυκηναϊκὴ γραφή. Στὸ ἄρθρο αὐτὸ πολλὰ ἀπὸ τὰ ἀναφερόμενα ἀλληλοαναιροῦνται τόσο, ποὺ νομίζει κανεὶς ὅτι εἶναι γραμμένο ἀπὸ κάποιον ἀδαῆ δημοσιογράφο. Λυποῦμαι γιὰ τὴν ἐντύπωση. ̓Αλλὰ θὰ τὴν ἀποδείξω, ἀμυνόμενος τῆς ἀληθείας. Καὶ παρακαλῶ τὸν ἀναγνώστῃ νὰ εἶναι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἀπὸ τὸ ἐν πολλοῖς ἀντιφατικὸ αὐὖτὸ ἄρθρο μεταφέρω αὐτούσια τὴ σκέψη τοῦ ἀρθρογράφου, χωρὶς νὰ προσθέσω ἢ ν ̓ ἀφαιρέσω οὔτε μία κεραία. Γράφει: 1. Εἶναι βέβαιο πὼς τὰ γράμματα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου ἀποτελοῦν δάνειο ἀπὸ μιὰν ἀρχαιότερη φοινικικἡ γραφή. 2. Ἣ λέξη ἀλφάβητο εἶναι συνένωση τῆς φοινικικῆς ὀνομασίας τῶν δύο πρώτων γραμμάτων ἄλεφ καὶ μπέτ. 3 Τὰ ἑλληνικὰ φῦλα ἐθεωροῦντο ἀγράμματα, δὲν ἐγνώριζαν τὴ γραφή. 4. Στὴν Κρήτη ὑπῆρξε γραφὴ ἤδη ἀπὸ τοὺς πρώτους αἰῶνες τῆς 2ης χιλιετίας π.Χ., δηλαδὴ ἀπὸ τὸ 1900-1800 π.Χ. 5. .ἪΗ γραφὴ Γραμμικὴ Β εἶναι τοῦ τέλους τοῦ {5ου αἰ. π.Χ., δηλαδὴ τοῦ 1400. 6. 'Η μινωϊκὴ γραφὴ εἶναι «μὴ ἑλληνικὴ» γραφή. 7. Μὲ τὴν Γραμμικὴ Β γράφεται γλῶσσα ἑλληνικὴ τετρακόσια χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν ὝὍμηρο, ἀφοῦ ἡ ἀποκρυπτογράφησή της μᾶς ἔδωσε λέξεις ποὺ χρησιμοποιοῦμε καὶ σήμερα. 8. ̓Απὸ τὴν ἀποκρυπτογράφηση (1952) ὃς σήμερα γράφτηκαν «ἀμέτρητες» μελέτες γιὰ τὴ μυκηναϊκἡ γραφή. 9. Ἕνα πρόβλημα ἔμεινε ἀνεπηρέαστο: ̓Αφοῦ οἱ Ἕλληνες γνώριζαν νὰ γράφουν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, γιατὶ μετὰ 400 χρόνια δανείστηκαν τὰ φοινικικὰ γράμματα; Διότι ἡ μυκηναϊκἡ γραφὴ ἦταν γραφὴ περιορισμένου κύκλου, μόνο τῶν ἀνακτόρων. Καὶ ὅταν καταστράφηκαν τὰ ἀνάκτορα, χάθηκε καὶ ἡ μυκηναϊκἡὴ γραφὴ καὶ ἔπεσε «ἀγραμματωσύνη». Καὶ «ξανάμαθαν οἱ Ἕλληνες γραφὴ ἀπὸ τοὺς Φοίνικες», γνώμη «κοινὴ καὶ ὁμόφωνη» τῶν ἐπιστημόνων, πλὴν τοῦ ἐρευνητῆ τῶν Μυκηνῶν 1.Β. ΊΜαοε καὶ τοῦ κ. ̓Ανδρόνικου, ὁ ὁποῖος ἤδη ἀπὸ τὸ 1967 «ἐπεχείρησε νὰ ὑποστηρίξει πὼς οἱ "Ἕλληνες ποτὲ δὲν ξέχασαν αὐτὸ ποὺ μιὰ φορὰ ἔμαθαν. ̓Αλλὰ ἔξυπνοι ὅπως ἦσαν κατανόησαν τὰ πλεονεκτήματα τῆς φοινικικῆς γραφῆς καὶ ἀντικατέστησαν τὸ ἄβολο μυκηναϊκὀ σύστημα μὲ τὸ πιὸ εὔχρηστο φοινικικό». ̓Αποφεύγω τὶς λεπτομέρειες, σεβόμενος τὸν χῶρο τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ τὸν χρόνο τοῦ ᾱναγνώστη. ̓Αλλὰ τουλάχιστον στὰ γενικὰ τοῦ περίεργου αὐτοῦ ἄρθρου ὀφείλω νὰ δώσω μιὰν ἀπάντηση. Συνοπτικῶς οἱ παρατηρήσεις μου εἶναι: Ι. Πῶς εἶναι «βέβαιο» τὸ δάνειο, ἀφοῦ καὶ ὁ πρῶτος διδάξας, ὁ ἐν πολλοῖς ἀποφεύγῶν νὰ λάβει θέση 'Ἡρόδοτος, ἀμφιβάλλει («ὡς ἐμοὶ δοκέει», «ὅπως μοῦ φαίνεται») καὶ ὅταν αὐτὴ τὴ στιγμὴ δονεῖται ἡ διεθνὴς γραμματολογία περὶ τοῦ ἀντιθέτου; Ὅταν τόσο