ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΔΗΣ Ὃ κ. Μ. ᾿Ανδρόνικος, οἱ «παραχωρήσεις» του καὶ τὸ ἀπαραβίαστον τοῦ «Φοινικισμοῦ)!.. «Τὸ Βῆμα) τῆς 30.4.88 ἐδημοσίευσε ἕνα ἄρθρο γιὰ τὴν «"Ελληνικὴ Γραφὴ» τοῦ καθη- γητοῦ κ. Μανώλη ᾿Ἀνδρόνικου, στὸ ὁποῖο µέσα ἀπὸ δαιδαλώδεις ὁμολογουμένῶς συλλο- γισμούς, ἐνῷ δέχεται τὴν φοινικικὴ προέλευση τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, προσθέτει τὸ κατὰ τὴ γνώμη του σημαντι κὸ γεγονὸς ὅτι στὸ θεωρούμενο κενὸ γραπτῶν ἀποδεικτι- κῶν στοιχείων μεταξὺ τῆς Μυκηναϊκῆς γραφῆς (1500 π.Χ. περίπου) καὶ τῆς εἰσηγμένης φοινικικῆς (900 π.Χ. περίπου) οἱ Ἕλληνες δὲν ἔπαψαν νὰ γνωρίζουν καὶ νὰ χρησιµο- ποιοῦν τὴ μυκηναϊκὴ γραφή. Στὸ ἄρθρο αὐτὸ πολλὰ ἀπὸ τὰ ἀναφερόμενα ἀλληλοαναιροῦ- νται τόσο, ποὺ νομίζει κανεὶς ὅτι εἶναι γραμμένο ἀπὸ κάποιον ἀδαῆ δημοσιογράφο. Λυ- ποῦμαι γιὰ τὴν ἐντύπωση. ᾿Αλλὰ θὰ τὴν ἀποδείξω, ἀμυνόμενος τῆς ἀληθείας. Καὶ παρα- καλῶ τὸν ἀναγνώστῃ νὰ εἶναι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἀπὸ τὸ ἐν πολλοῖς ἀντιφατικὸ αὐὖ- τὸ ἄρθρο μεταφέρω αὐτούσια τὴ σκέψη τοῦ ἀρθρογράφου, χωρὶς νὰ προσθέσω ἢ ν᾿ ἀφαι- ρέσω οὔτε µία κεραία. Γράφει: 1. Εἶναι βέβαιο πὼς τὰ γράμματα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου ἀποτελοῦν δάνειο ἀπὸ μιὰν ἀρχαιότερη φοινικικἡ γραφή. 2. Ἣ λέξη ἀλφάβητο εἶναι συνένωση τῆς φοινικικῆς ὀνομασίας τῶν δύο πρώτων γραμμάτων ἄλεφ καὶ µπέτ. 3 Τὰ ἑλληνικὰ φῦλα ἐθεωροῦντο ἀγράμματα, δὲν ἐγνώριζαν τὴ γραφή. 4. Στὴν Κρήτη ὑπῆρξε γραφὴ ἤδη ἀπὸ τοὺς πρώτους αἰῶνες τῆς 2ης χιλιετίας π.Χ., δηλαδὴ ἀπὸ τὸ 1900-1800 π.Χ. 5. .ἪΗ γραφὴ Γραμμικὴ Β εἶναι τοῦ τέλους τοῦ {5ου αἰ. π.Χ., δηλαδὴ τοῦ 1400. 6. 'Η μινωϊκὴ γραφὴ εἶναι «μὴ ἑλληνικὴ» γραφή. 7. Μὲ τὴν Γραμμικὴ Β γράφεται γλῶσσα ἑλληνικὴ τετρακόσια χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν ὝὍμηρο, ἀφοῦ ἡ ἀποκρυπτογράφησή της μᾶς ἔδωσε λέξεις ποὺ χρησιμοποιοῦμε καὶ σή- μερα. 8. ᾿Απὸ τὴν ἀποκρυπτογράφηση (1952) ὃς σήµερα γράφτηκαν «ἀμέτρητες» μελέτες γιὰ τὴ μυκηναϊκἡ γραφή. 9. Ἕνα πρόβλημα ἔμεινε ἀνεπηρέαστο: ᾿Αφοῦ οἱ Ἕλληνες γνώριζαν νὰ γράφουν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, γιατὶ μετὰ 400 χρόνια δανείστηκαν τὰ φοινικικὰ γράμματα; Διότι ἡ μυκηναϊκἡ γραφὴ ἦταν γραφὴ περιορισμένου κύκλου, µόνο τῶν ἀνακτόρων. Καὶ ὅταν κα- ταστράφηκαν τὰ ἀνάκτορα, χάθηκε καὶ ἡ μυκηναϊκἡὴ γραφὴ καὶ ἔπεσε «ἀγραμματωσύνη». Καὶ «ξανάμαθαν οἱ Ἕλληνες γραφὴ ἀπὸ τοὺς Φοίνικες», γνώμη «κοινὴ καὶ ὁμόφωνη» τῶν ἐπιστημόνων, πλὴν τοῦ ἐρευνητῆ τῶν Μυκηνῶν 1.Β. ΊΜαοε καὶ τοῦ κ. ᾿Ανδρόνικου, ὁ ὁ- ποῖος ἤδη ἀπὸ τὸ 1967 «ἐπεχείρησε νὰ ὑποστηρίξει πὼς οἱ "Ἕλληνες ποτὲ δὲν ξέχασαν αὐ- τὸ ποὺ μιὰ φορὰ ἔμαθαν. ᾿Αλλὰ ἔξυπνοι ὅπως ἦσαν κατανόησαν τὰ πλεονεκτήματα τῆς φοινικικῆς γραφῆς καὶ ἀντικατέστησαν τὸ ἄβολο μυκηναϊκὀ σύστημα μὲ τὸ πιὸ εὔχρηστο φοινικικό». ᾿Αποφεύγω τὶς λεπτομέρειες, σεβόμενος τὸν χῶρο τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ τὸν χρόνο τοῦ ᾱ- ναγνώστη. ᾿Αλλὰ τουλάχιστον στὰ γενικὰ τοῦ περίεργου αὐτοῦ ἄρθρου ὀφείλω νὰ δώσω μιὰν ἀπάντηση. Συνοπτικῶς οἱ παρατηρήσεις µου εἶναι: Ι. Πῶς εἶναι «βέβαιο» τὸ δάνειο, ἀφοῦ καὶ ὁ πρῶτος διδάξας, ὁ ἐν πολλοῖς ἀποφεύ- γῶν νὰ λάβει θέση 'Ἡρόδοτος, ἀμφιβάλλει («ὡς ἐμοὶ δοκέει», «ὅπως μοῦ φαίνεται») καὶ ὅ- ταν αὐτὴ τὴ στιγμὴ δονεῖται ἡ διεθνὴς γραμματολογία περὶ τοῦ ἀντιθέτου; Ὅταν τόσο