Προτεραιότητα ἐνδιαφερόντῶώγ... Καταστρέφεται ἀρχαιοελληνικὸς οἰκισμὸς τοῦ 3000 π.Χ. μὲ ἔγκριση τοῦ κράτους. --- ̓Ανακαλύπτονται ἀρχαιοξλληνικὰ κείμενα στὴν Αἴγυπτο, καὶ στὴν “Ελλάδα ἀδιαφοροῦν. -- Στὴν Ρωσία ἀναγγέλλεται ἡ ἀποκρυπτογράφηση τοῦ Δίσκου τῆς Φαιστοῦ, καὶ στὴν "Ελλάδα οὐδεὶς νοιάζεται. -- Ὃ ἱερὸς χῶρος τῶν Δελφῶν χορτάριασε ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψη, ποὺ προκαλεῖ τὰ εἰρωνικὰ σχόλια τῶν ξένων κ.τ.λ. Καὶ ὁ ̓Ανδρόνικος ἐνδιαφέρεται νὰ προβάλη τοὺς Φοίνικες; Αχ αχ Ὃ καθηγητής κ. Μανώλης ̓ Ανδρόνικος σὲ ἄρθρο ποὺ ἐδημοσίευσε στὸ «Βῆμα» (30 ̓Απρ. 966) ὑπεστήριξε τὸν Φοινικισμό, γράφοντας ὅτι οἱ Ἕλληνες δανεισθήκανε τὸ ̓Αλφάβητο ἀπὸ τοὺς Φοίνικες. 'Η ἄποψη αὐτὴ διατυπώθηκε ἀπὸ τὸν κ. ̓Ανδρόνικο κατὰ τὸν γνωστὸ φοινικικὸ τρόπο. Δηλαδή: α) Οὐδὲν ἐπιχείρημα ἢ στοιχεῖο ἀναφέρθηκε. ̓Απλῶς εἰπώθηκε μιὰ ἀστήρικτη γνώμη. β) ̓Αποσιωπήθηκαν, σκόπιμα βέβαια, οἱ ἐπιστήμονες ποὺ ἀπέδειξαν τὴν ̓Ελληνικότητα τοῦ ̓Αλφαβήτου μας. Καὶ γ) Δὲν μνημονεύθηκε ἡ Ελληνικη ἄποψη, προφανῶς γιὰ νὰ νομίζουν οἱ μὴ εἰδικοί, ὅτι ἡ μόνη ἄποψη ποὺ ὑπάρχει εἶναι ἡ φοινικική. Παρὰ ταῦτα δὲν εἶναι πρόθεσή μας νὰ ἀμφισβητήσουμε τὴν καλοπιστία τοῦ κ. ̓Ανδρόνικου. Θὰ τοῦ θέσουμε ὅμως τὸ παρακάτω ἐρώτημα, στὸ ὁποῖο, πιστεύουμε, χάριν τῆς ἀντικειμενικότητος, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαντήση: Οἱ Ἕλληνες ̓Ακαδημαϊκοὶ ̓Απ. ̓Αρβανιτόπουλος (« ̓Επιγραφική»), Παν, Καββαδίας («Προϊστορικὴ ̓Αρχαιολογία»), Σπ. Μαρινᾶτος (« ̓Αρχαῖος Κρητικὸς Πολιτισμὀς») καὶ πλῆθος ἄλλων στὰ συγγράμματά των ἀπέδειξαν μὲ ἀκλόνητα ἱστορικά, ἀρχαιολογικὰ καὶ γλωσσολογικὰ στοιχεῖα ὅτι «τὸ ̓Αλφάβητον ἐπενόησαν καὶ ἐφήρμοσαν οἱ ̓Αρχαΐοι Ἕλληνες». Βάσει ποίων στοιχείων ὁ κ. ̓Ανδρόνικος διαφωνεῖ μὲ τοὺς παραπάνω ἐπιστήμονες; Μὲ ἄλλα λόγια θέλουμε μιὰ καθαρὴ ἀπάντηση ἀπὸ τὸν κ. ̓Ανδρόνικο: πιστεύει ὅτι οἱ ̓ Ακαδημαϊκοὶ καθηγητές, ὅπως ὁ ̓"Αγγλος Α. Ἔβανς («Μινωϊκὴ γραφή»), ὁ Γάλλος Ρ. Ντυσσὼ («Προελληνικοὶ πολιτισμοί»), ὁ Γερμανὸς 6. Μπὶρτ («Μ. ̓Αλέξανδρος καὶ Παγκόσμιος ̓Ελληνισμὸς») καὶ πλῆθος ἄλλων ἔχουν ἄδικο, ποὺ ὑποστηρίζουν τὴν "Ελληνική προέλευση τοῦ ̓Αλφαβήτου μας; Προλέγουμε, καὶ εἴθε νὰ διαψευσθοῦμμε, ὅτι ὁ κ. ̓Ανδρόνικος δὲν θὰ ἁπαντήση. Εὔκολα συμπεραίνουμε ὅτι ὁ κ. ̓Ανδρόνικος προσέφερε στοὺς Φοινικιστὲς τὴν ὑπηρεσία νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ ὄνομά του. Αὔριο λοιπὸν θὰ δῆτε τὸν τάδε ἢ τὸν δεῖνα Φοινικιστὴ νὰ ἐπικαλῆται τὸν κ. ̓Ανδρόνικο καὶ νὰ παραπέμπη σ ̓ αὐτόν. Θά γράφη, ὅτι τὸ ἀλφάβητο τὸ βρῆκαν οἱ Φοίνικες, ὅπως ἄλλως τε τὸ ἰσχυρίσθηκε κι ̓ ὁ καθηγητὴς ̓Ανδρόνικος. ̓ ̓Εμεῖς ὅμως ξέρουμε τὴν ἀλήθεια. Ὃ κ. ̓Ανδρόνικος ὑπέγραψε ἕνα ἄρθρο ἀντεπιστημονικό, ἀφοῦ δὲν εἶχε οὔτε στοιχεῖα οὔτε ἐπιχειρήματα. Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτὴ παρατηρῶ καὶ τὰ ἀκόλουθα: 1) Καταστρέφεται ἀρχαιοελληνικὸς οἰκισμὸς τοῦ 3000 π.Χ. στὸν ̓ ̓Αστακὸ Αἰτωλοακαρνανίας. Τὸ “Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ ἐνέκρινε τὴν κατάχωσή του στὸ τσιμέντο, γιὰ νὰ γίνη «διαλυτήριο πλοίων» (« Ελ. Τύπος», 15.5.88). Οἱ κάτοικοι