Προτεραιότητα ἐνδιαφερόντῶώγ... Καταστρέφεται ἀρχαιοελληνικὸς οἰκισμὸς τοῦ 3000 π.Χ. μὲ ἔγκριση τοῦ κρά- τους. --- ᾿Ανακαλύπτονται ἀρχαιοξλληνικὰ κείµενα στὴν Αἴγυπτο, καὶ στὴν “Ελ- λάδα ἀδιαφοροῦν. -- Στὴν Ρωσία ἀναγγέλλεται ἡ ἀποκρυπτογράφηση τοῦ Δίσκου τῆς Φαιστοῦ, καὶ στὴν "Ελλάδα οὐδεὶς νοιάζεται. -- Ὃ ἱερὸς χῶρος τῶν Δελ- φῶν χορτάριασε ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψη, ποὺ προκαλεῖ τὰ εἰρωνικὰ σχόλια τῶν ξέ- νων κ.τ.λ. Καὶ ὁ ᾿Ανδρόνικος ἐνδιαφέρεται νὰ προβάλη τοὺς Φοίνικες; Αχ αχ Ὃ καθηγητής κ. Μανώλης ᾿ Ανδρόνικος σὲ ἄρθρο ποὺ ἐδημοσίευσε στὸ «Βῆ- μα» (30 ᾿Απρ. 966) ὑπεστήριξε τὸν Φοινικισμό, γράφοντας ὅτι οἱ Ἕλληνες δα- νεισθήκανε τὸ ᾿Αλφάβητο ἀπὸ τοὺς Φοίνικες. 'Η ἄποψη αὐτὴ διατυπώθηκε ἀπὸ τὸν κ. ᾿Ανδρόνικο κατὰ τὸν γνωστὸ φοινικικὸ τρόπο. Δηλαδή: α) Οὐδὲν ἐπιχείρημα ἢ στοιχεῖο ἀναφέρθηκε. ᾿Απλῶς εἰπώθηκε μιὰ ἀστήρι- κτη γνώμη. β) ᾿Αποσιωπήθηκαν, σκόπιμα βέβαια, οἱ ἐπιστήμονες ποὺ ἀπέδειξαν τὴν ᾿Ελληνικότητα τοῦ ᾿Αλφαβήτου µας. Καὶ γ) Δὲν μνημονεύθηκε ἡ Ελληνικη ἄποψη, προφανῶς γιὰ νὰ νομίζουν οἱ μὴ εἰδικοί, ὅτι ἡ µόνη ἄποψη ποὺ ὑπάρχει εἶναι ἡ φοινικική. Παρὰ ταῦτα δὲν εἶναι πρόθεσή µας νὰ ἀμφισβητήσουμε τὴν καλοπιστία τοῦ κ. ᾿Ανδρόνικου. Θὰ τοῦ θέσουµε ὅμως τὸ παρακάτω ἐρώτημα, στὸ ὁποῖο, πι- στεύουµε, χάριν τῆς ἀντικειμενικότητος, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαντήση: Οἱ Ἕλληνες ᾿Ακαδημαϊκοὶ ᾿Απ. ᾿Αρβανιτόπουλος («᾿Επιγραφική»), Παν, Καββαδίας («Προϊστορικὴ ᾿Αρχαιολογία»), Σπ. Μαρινᾶτος («᾿Αρχαῖος Κρητικὸς Πολιτισμὀς») καὶ πλῆθος ἄλλων στὰ συγγράµµατά των ἀπέδειξαν μὲ ἀκλόνητα ἱστορικά, ἀρχαιολογικὰ καὶ γλωσσολογικὰ στοιχεῖα ὅτι «τὸ ᾿Αλφάβητον ἐπε- νόησαν καὶ ἐφήρμοσαν οἱ ᾿Αρχαΐοι Ἕλληνες». Βάσει ποίων στοιχείων ὁ κ. ᾿Αν- δρόνικος διαφωνεῖ μὲ τοὺς παραπάνω ἐπιστήμονες; Μὲ ἄλλα λόγια θέλουμε μιὰ καθαρὴ ἀπάντηση ἀπὸ τὸν κ. ᾿Ανδρόνικο: πιστεύει ὅτι οἱ ᾿ Ακαδημαϊκοὶ καθη- γητές, ὅπως ὁ ᾿"Αγγλος Α. Ἔβανς («Μινωϊκὴ γραφή»), ὁ Γάλλος Ρ. Ντυσσὼ («Προελληνικοὶ πολιτισμοί»), ὁ Γερμανὸς 6. Μπὶρτ («Μ. ᾿Αλέξανδρος καὶ Πα- γκόσµιος ᾿Ελληνισμὸς») καὶ πλῆθος ἄλλων ἔχουν ἄδικο, ποὺ ὑποστηρίζουν τὴν "Ελληνική προέλευση τοῦ ᾿Αλφαβήτου µας; Προλέγουμε, καὶ εἴθε νὰ διαψευσθοῦμµε, ὅτι ὁ κ. ᾿Ανδρόνικος δὲν θὰ ἁπαντή- ση. Εὔκολα συμπεραίνουμε ὅτι ὁ κ. ᾿Ανδρόνικος προσέφερε στοὺς Φοινικιστὲς τὴν ὑπηρεσία νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ ὄνομά του. Αὔριο λοιπὸν θὰ δῆτε τὸν τάδε ἢ τὸν δεῖνα Φοινικιστὴ νὰ ἐπικαλῆται τὸν κ. ᾿Ανδρόνικο καὶ νὰ παραπέµπη σ᾽ αὐ- τόν. Θά γράφη, ὅτι τὸ ἀλφάβητο τὸ βρῆκαν οἱ Φοίνικες, ὅπως ἄλλως τε τὸ ἰ- σχυρίσθηκε κι᾿ ὁ καθηγητὴς ᾿Ανδρόνικος. ᾽᾿Εμεῖς ὅμως ξέρουμε τὴν ἀλήθεια. Ὃ κ. ᾿Ανδρόνικος ὑπέγραψε ἕνα ἄρθρο ἀντεπιστημονικό, ἀφοῦ δὲν εἶχε οὔτε στοιχεῖα οὔτε ἐπιχειρήματα. Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτὴ παρατηρῶ καὶ τὰ ἀκόλουθα: 1) Καταστρέφεται ἀρχαιοελληνικὸς οἰκισμὸς τοῦ 3000 π.Χ. στὸν ᾽᾿Αστακὸ Αἰτωλοακαρνανίας. Τὸ “Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ ἐνέκρινε τὴν κατάχωσή του στὸ τσιμέντο, γιὰ νὰ γίνη «διαλυτήριο πλοίων» (« Ελ. Τύπος», 15.5.88). Οἱ κάτοικοι