ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 4459 τῶν Δαναῶν εἰσέβαλεν μεταφερόμενος ἐπὶ «νεφῶν μελανῶν»' καὶ καταστάντων διδασκάλων τῆς παναρχαίας Κελτολιγουριανῆς φυλῆς. Η περιγραφὴ «νεφῶν μελανῶν» ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς ἀλληγορικὴν ἀπόδοσιν τῆς ὑπερβατῆς προελεύσεώς των. Τὸ μαῦρο σημαίνει τὴν ἀνάμιξίν τῶν μὲ τὴν γῆν, ἐνῶ ὡς χρῶμα ἀποδίδον σκοτείνιασμα ἀποδίδεται ὡς αἰφνιδία ἐπιρροὴ τοῦ νοητικοῦ ἢ ἀσυνήθης συγκίνησις. Εἶναι χαρακτηριστικὸν τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τό νησιωτικὸν Κελτικὸν λεξιλόγιον ὑπάρχουν λέξεις ἐκ τῆς ῥίζης ἀ4η- (κύρια ὀνόματα, τοπωνύμια): Ὠιπο[, Εἶοπ [24π4, Γ)οπ8ἱα, [2] η15, ]1)οηδΡΠία σχετ. μὲ τὴν ̓Ιαπετικὴν (Μεσογειακὴν) ῥίζαν ὡς (Πιπαετ, ἄοπηεῖ, ἰ8Γ8Πυ. Βλ. καὶ ΝΝεΙΞ ἢ (ᾶπ - (8η8 Ξ πῦρ (ἀρσ. λ.), {8ΠΙΟ (ῥημ.). ἡ δὲ δανός ἐκ τοῦ δαξεινός Ξ 58ηοἵμς, ἀπεξηραμένος, σχετ. ἡ λ. δαυλὸς («8πείυς Ξ ὁ διελθὼν 5Βποίίοπεπι). “Ἕτεραι λέξεις: Ο/αἱπ, Ἰοάᾶεη, τείνω, τιτάν, (οΠᾶΓε, γαλατικἡ λ. τεπ[ ἤτοι τρυφερός, (8Παός, Τῆνα (Πίνδαρος) Ξ Ζῆνα κιἄ. ' ̓Ωσαύτως παρατηροῦμεν συγγενεῖς ῥίζας ἐπὶ βραχογραφιῶν ̓Ιβήρων τῆς "Ἱσπανίας, ἔνθα ᾱναφέρονται δείγματα κρητικῶν ἀλφαβήτων. Εὐρυτάτη μελέτη διενεργεῖται ἐπὶ τῆς "Ἑβραϊκῆς Βίβλου, καίτοι αὕτη διάκειται οὐδόλως εὐμενῶς ὑπὲρ τῶν ἐπὶ γῆς ἐμφανισθέντων θεῶν, οἵτινες εἰς ἐπιμιξίαν μετὰ τῶν θυγατέρων ̓Ατλάντων (τῶν παρ ̓ ἡμῖν γνωστῶν ὡς Νυμφῶν τῆς "Ἑλληνίδος ποτε Μεσογείου) ἐγέννησαν τὸ "Ἡρωϊκὸν γένος, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῆς «Θεογονίας» ἐδραστηριοποιήθη καὶ ἐμεγαλούργησεν ἕως τῆς ἐποχῆς τοῦ ὁλοκαυτώματος τῶν ἀδελφῶν Τρώων. Καίτοι οἱ θεοὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὰ κυριώτερα μέρη τῆς ̓δρογείου, ὅπου ἄφησαν δείγματα πολιτισμοῦ τὰ διάφορα μεγαλιθικὰ μνημεῖα, ἐπιβεβαιοῦται τὸ γεγονὸς ὅτι κατέστησαν διδάσκαλοι τῶν γηΐνων διὰ τοῦ Προμηθεϊκοῦ Κύκλου, μεταβαλόντες τὸν γήϊνον Ηοπιο εἰς Μαπηιις (ΗοΠΊΟ ῥ8ΡΙεηΦ)’ καὶ συνεπῶς πείθει ἡμᾶς ὅτι ὑπῆρξαν οἱ πρῶτοι “Ἱεροφάνται ἢ Βερες ΦάοτοΓμΠΙ, καθὼς καὶ οἱ βασιλεῖς τῶν πρώτων κοινωνιῶν. 'Η ἐνδιάμεσος γεννηθεῖσα ἐξ αὐτῶν ̓ Ἑλληνὶς φυλὴ τῶν 'Ἡρώων (φυλὴ Μαηπις), θέλει συνεχίσει τὸ ἔργον των, οὖσα πιστὴ εἰς τὰς ἀποκαλύψεις τῶν μυστηρίων τῶν θεῶν. Ἔκ τῶν ἀνωτέρω τυγχάνει κατάδηλον, ὅτι ἡ ̓Ελληνὶς φυλὴ προὐπάρχει τοῦ Μεσογειακοῦ ̓Ατλαντικοῦ γεωγραφικοῦ τῆς χώρου. Η ὑπερβατικότης αὐτὴ ἴσως δὲν θέλει θεωρηθῇ αὐθαίρετος, ἂν λάβωμεν ὑπ ̓ ὅψει μας τὸν στίχον [186 τῶν « ̓ Αργοναυτικῶν» τῶν ̓Ορφικῶν κειμένων, ὅπου, ἐνῷ κατά τινα στιγμὴν τό πλοῖον « ̓Αργὼν» (ἀργὸς Ξ ταχύς, σχετ. ἀργυρὸς Ξ λάμπων, ἐνῷ τὸ νῦν ἀργὸς Ξ σιγανὸς ἐκ τοῦ ἄεργος) διασχίζει τὰ νερὰ τοῦ Εὐξείνου, κατὰ τὴν ἐπιστροφήν, μετ ̓ οὐ πολύ, εὑρίσκεται εἰς τὸν ἀέρα ὑπεράνω τοῦ ̓Ατλαντικοῦ πλησίον τῆς νήσου ̓Ϊερνῖδος, προφανῶς, ̓ ̓Ιρλανδίας. “Ἕν τῶν μυστηρίων (τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ διὰ βίου ἀπασχόλησιν) εἶναι καὶ ἡ γλῶσσα ἡμῶν, ἐν ἡ περιλαμβάνεται πᾶσα ἐννοιολογικὴ λεπτομέρεια ἐκ τοῦ παρελθόντος τῶν κόσμων (οὐχὶ μόνον τῆς Γῆς) ἀναμεταδιδομένη μέσῳ τῶν πανσέπτων μυστηρίων τῆς ̓ Ελληνικῆς ̓Αρχαιότητος, ἥτις καὶ ἀποκλειστικῶς κατέχει τὴν ἱστορικήν, γνωσιολογικὴν παγκοσμιότητα πολὺ πρὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἐξωχρονικοῦ χάους. Φιλικώτατα Δρ. Κίμων ̓Ηλιόπουλος Νέα Σμύρνη «Δούρειος ἵππος» ἐναντίον τῆς γλώσσας: Κύριε διευθυντά, Δὲν εἶχε στεγνώσει ἡ μελάνη τῆς ἐπιστολῆς μου τῆς 30.3.88 («Δαυλός», τ. 77), ὅταν ἐδιάβασα στὸ βιβλίο τῆς “Ἱστορίας τῆς Δ ́ Δημοτικοῦ τῆς ἐγγονῆς μου, ὅτι οἱ Ἕλληνες πῆραν τὸ ἀλφάβητό τους ἀπὸ τοὺς Φοίνικες. Ἴσως νὰ μὴν πιστεύετε ἕνα τόσον ἀνθελληνικὸ καὶ ἀντιεπιστημονικὸ τερατούργημα. Γι ̓ αὐτὸ σᾶς στέλνω φῶτοτυπία τῆς σχετικῆς σελίδος. Δὲν εἶναι μόνο