Ἢ «μονομαχία» τῆς κοιλάδας ᾽᾿Ηλὰ ἐξάπλωση τοῦ "Εβραϊκοῦ Πνεύ- Η ματος ὑπῆρξε μαχραίωνη ἐπιχεί- ρηση, τῆς ὁποίας ὁ σχεδιασμός χάνεται στὰ βάθη τοῦ ἀπώτερου παρελθόντος καὶ οἱ διάφορες φάσεις της ἐξελίσσονται καὶ ὁλοχληρώνονται µέσα σὲ χρονικά διαστή- ματα ἀπροσδιόριστης διάρκειας. Σήµερα μποροῦμε νὰ δοῦμε, μὲ τὴν ἄνεση ποὺ μᾶς παρέχει ἡ προοπτικὴ τοῦ χρόνου, πῶς μία ὀλιγάνθρωπη καὶ παντελῶς βάρβαρη φυ- λὴ τῆς ἐρήμου, χωρὶς κανένα ἠθικοπνευ- ματικὸ πολιτισμὸ, κατέκτησε σὲ πρῶτο στάδιο, θρησκευτικὰ, ἄλλα, χαὶ μάλιστα πολιτισµένα, "ἔθνη μὲ τὸ ὅπλο τοῦ δόγ- ματος, ὅπλο καθαρὰ ἐβραϊκό, καθαρὰ ἐξουσιαστικὸ καὶ ἄγνωστο στὴν ὑπόλοι- πὴ ἀνθρωπότητα, καὶ πῶς ἀργότερα, ὅταν ἣ χυριαρχία τοῦ θρησκευτικοῦ δογ- ματισμοῦ ἄρχισε νὰ κλονίζεται, ἡ ἐξου- σιαστικὴ τακτικὴ καὶ στρατηγικὴ τῆς Σιών ἀνανεώθηκε καὶ ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὴν καθιέρωση τοῦ πολιτικοκοινω- νικοῦ δογματισμοῦ, δηλαδὴ τῶν νεώτε- ρων ἑβραιογενῶν ἀστοχαπιταλομαρξι- στικῶν ἀντιλήψεων, πάνω στἰς ὁποῖες στηρίζεται ἡ χατεστηµένη τάξη τοῦ χυ- δαίου οἰχονομισμοῦ καὶ τῆς χαμερποῦς Λογοκρατίας ποὺ ἰσχύει στὸν σύγχρονο κόσμο. ᾿Αλλὰ αὐτὰ ποὺ ἐμεῖς διαπιστώνουμε ἐκ τῶν ὑστέρων, δηλαδή τὴν ὑπουλό- τητα, εὐελιξία καὶ σατανικότητα τῶν μεθόδων μὲ τὶς ὁποῖες ὁ περιούσιος λα- Υός αἰχμαλωτίζει καὶ ὑποδουλώνει πνευ- ματικὰ καὶ ἰδεολογικὰ τοὺς ἀνώτερους, ὑπερέχοντες ἀντιπάλους του, οἱ πνευµα- τικοὶ καὶ πολιτικοὶ ἡγέτες τοῦ ἰουδαϊκοῦ 1. «Βασιλειῶν Α΄», χεφ. τε’, ιστ΄ καί ιζ΄. "Ἔθνους εἶχαν ἀντιληφθῆ ὅτι ἀποτελεῖ τὸν μόνο τρόπο, τὸν μοναδικὸ δρόμο ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ἀκολουθήσουν, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὴν ἀχαλίνωτη ἐξουσια- στική τους μανία. 'Ο μῦθος τοῦ Δαβίδ, τοῦ ἀντιπροσω- πευτικώτερου καὶ σημαντικώτερου ἡγέ- τη τοῦ ἰουδαϊσμοῦ, τοῦ ἱδρυτῆ τῆς Σιών σὰν πρωτεύουσας καὶ μυστικιστικοῦ συµ- βόλου τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐνέχει ὅλα τὰ στοι- χεῖα, τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζουν ἠθικὰ τὴν ἑβραϊοὴ σκέψη καὶ προσδιορίζουν τὸν τρόπο δράσεως τοῦ ἑβραϊκοῦ "Ἓθνους, ”Ας τὸν θυμηθοῦμε, ἀφοῦ ἀναφέρουμε καὶ τὰ προηγηθέντα ποὺ ἀνάγκασαν τοὺς "Ἑβραίους συνωμότες νὰ εἰσαγάγουν νέα κριτήρια γιά τὴν ἀνάδειξη τῶν ἀρχόντων τους]. Ὃ προφήτης Σαμουήλ (Ξ πολιτικός «ἐγκέφαλος» τοῦ θρησκευτικοπολιτικοῦ Κατεστημένου τοῦ ᾿Ισραήλ) ἀνακοινώ- νει στὸν βασιλιᾶ Σαούλ, τὸν ὁποῖο ὁ ἴδιος εἶχε χρίσει, ὅτι ὁ «Κύριος τῶν δυνάμεων» (Ξ ἡ ἰδέα τῆς ἑβραϊκῆς παγ- κυριαρχίας) ἐντέλλεται νὰ ἐξοντωθῆ τὸ Ἔθνος τῶν ᾽Αμαληκιτῶν, νὰ ἐξολο- θρευθῆ «χωρίς οἶκτο πᾶν ὅ,τι ἔχουν καὶ νὰ θανατωθῇ καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκα καὶ παιδὶ καὶ θηλάζον καὶ βοῦς καὶ πρόβατο καὶ κάμηλος καὶ ὄνος», διότι ὁ λαὸς αὐτὸς εἶχε ἀντισταθῆ, ὅταν οἱ ᾿]ουδαῖοι εἰσέβαλαν στά ἐδάφη του ἐπιστρέφοντας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο. 'Ο Σαούλ, πράγματι, ἐπετέθη αἰφνιδιαστικά ἐναντίον τῶν ᾿Α- μαληκιτῶν, ἐξωλόθρευσε μαχαίρας» ὅλους τοὺς ἄνδρες καὶ συνέ- «ἐν στόματι