ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Ὃ Ἥλιος ἀνατέλλει, ἀλλὰ δὲν φάνηκε Μέσα στὸν ἀπόλυτο ζόφο ποὺ ἡ τραγικότητα τοῦ καιροῦ μὲ καταδίκασε νὰ κινοῦμαι, βλέπω παντοῦ νὰ ξεφυ- τρώνουν ἡ μιὰ μετὰ τὴν ἄλλη, μὲ τὸν ταχύτατο ρυθμὸ τῆς φυᾶς τῶν μανιτα- ριῶν μετὰ τὶς ἀλλεπάλληλες βροχὲς τοῦ φθινοπώρου, πλῆθος μικροπηγῶν φωτὸς ἀδύναμης ἀκόμη ἐντάσεως, φω- τιστικῆς δυνάμεως σχεδόν πυγολαμπί- δας. Διάσπαρτες ἀλλὰ αὐτοτελεῖς, με- μονωμένες ἀλλὰ ἐξαπλωμένες, τρεμο- σβήνουσες ἀλλὰ πυκνὲς διαχέουν μιὰ φωταύγεια καὶ μιὰ μαρμαρυγὴ στὰ ἐ- ρεβώδη πέρατα σὰν ἐκείνη τῆς φθί- νουσας ἀστροφεγγιᾶς μιᾶς ὁμιχλώδους ἀσέληνης νύκτας. Ἔτσι κι αὐτὲς οἱ μικροπηγὲς φωτός, ὅπως τὰ μανιτάρια, ἐγείρονται καὶ ἀνακύπτουν γεμᾶτες ἀ- πὸ χυμοὺς ζωῆς μέσα ἀπὸ τὴν περι- βάλλουσα γενικὴ σαπρία, καὶ ὅπως οἱ πυγολαμπίδες ἐκπέμπουν ἐπίμονα καὶ ᾱ- διάλειπτα τὴ μικρὴ ἀκτινοβολία τοὺς ἀ- πὸ τὰ βάθη κάποιας σκοτεινῆς κόγχης ἢ ζοφερῆς λόχμης ἀπὸ ζιζάνια, ποὺ τὶς περιβάλλει’ κι ἔτσι κι αὐτὲς οἱ μικρο- πηγὲς φωτὸς ὅπως τὰ μανιτάρια, ἂν ἐ- πιχειρήση κανεὶς νὰ τὶς λυώση, δὲν θὰ πετύχη τίποτ᾽ ἄλλο ἀπὸ τὴ διάχυση τῶν «σποριδίων», τὰ ὁποῖα φέρουν καὶ μὲ τὰ ὁποῖα ἀναπαράγονται, στὸ περι- βάλλον - θὰ βοηθήση δηλαδὴ χωρὶς τὴ θέλησή του στὸν πολλαπλασιασμό τους --' κι ὅπως οἱ πυγολαμπίδες, ἂν τὶς πολτοποιήση κανεὶς, φωτίζουν πε- ρισσότερο, γιατὶ οἱ φωτοπαραγωγικοὶ μηχανισμοί τους βρίσκονται µέσα σὲ κάθε κύτταρό τους, ζωντανὸ ἢ «νεκρό». Βλέπω τὴν σχεδὸν ἁδιόρατη καὶ σχεδὸν ἀνεπαίσθητη, αὐτὴ τὴ στιγµή, φωταύγεια σὰν τὸ προμήνυμα μιᾶς ρο- δοδάκτυλης αὐγῆς, ποὺ ἄρχισε νὰ ρο- δίζη ὕστερα ἀπὸ μιὰν ἀτέλειωτη, βα- σανιστική, ἐφιαλτικὴ πολυαίωνη νύ- χτα. Φυτὰ καὶ ζῶα, ὁλόκληρη ἡ Ζωή, ἀπειλήθηκαν δεινῶς, ἀπισχνάνθηκαν σκελετωδῶς, ἐψύχθησαν ριγωδῶς, τυ- φλώθηκαν ἀμβλέως, συρρικνώθηκαν πτυχωδῶς κατὰ τὴν μακραίωνη διάρ- κεια τῆς δραματικῆς αὐτῆς σκοτεινιᾶς. Σχεδὸν ἔπαψαν πιὰ νὰ εἶναι αὐτὸ ποὺ ἧ- ταν, σχεδὸν μεταλλάχθηκαν σὲ σπη- λαιόβιες ποικιλίες τοῦ ἀρχικοῦ εἴδους των, σχεδὸν ἀποκόπηκαν ἀπὸ τὴν πη- γή τῆς Ζωῆς, σχεδὸν τὸ Φῶς εἶναι γι᾿ αὐτὰ φευκτέο, ἀποτρόπαιο, ὀχλητικό, Καθὼς ἡ φωταύγεια αὐξάνει τὴν ἔντα- σή της μὲ βήματα ὅμοια μ᾽ ἐκεῖνα μιᾶς καλοκαιρινῆς ἠοῦς, πολλὰ ἀπὸ τὰ ἐθι- σμένα στὶς ζοφόφιλες καὶ νυκτόβιες συνθῆκες ζωῆς πλάσματα ἐνοχλοῦνται, παρουσιάζουν συμπτώματα ταραχῆς, ἀ- νασφάλειας, ἐπιθετικότητας. Δέρματα ὑγρά, δύσοσμα καὶ ἱοφόρα ἀποξηραί- νονται, μάτια σχεδὸν ὑποτυπώδη καὶ ἀ- τροφικὰ τυφλώνονται, δόντια καὶ κε- ντριὰ ἱοβόλα τρίζουν καὶ παραλύουν, ἔνστικτα διάστροφα, προσαρμοσμένα στὴν ἀβυσσαία διαβίωση, ἀποσυντονί- ζονται, ἀτονοῦν, στομώνουν. Μιὰ ἀτε- λέσφορη λύσσα κατατρύχει τὰ σμήνη καὶ τὶς ἀγέλες τῶν ἑρπόντων αὐτῶν νυ- κτοβίων ζώων καὶ μιὰ ἀναστάτωση ἀ- ναταράζει τὸ ριζικὸ καὶ κλαδικὸ σύ- στηµα τῶν σκιοφίλων λειψάνων τοῦ ποτὲ ἡλιοχαροῦς φυτικοῦ βασιλείου. Σαυροειδῆ τερατωδῶν διαστάσεων, ἀναμφισβήτητοι κυρίαρχοι καὶ ἐξου- σιαστὲς στὰ βασίλεια τοῦ Ζόφου, πα- ραπαίουν καὶ Κκαταπίπτουν ἐκτάδην, καθὼς οἱ πρῶτες ἀκτῖνες φωτὸς ἐπε-