ΔΕΙΝΙΑΣ ΕΚΡΗΤΓΝΥΟΜΕΝΟΣ [Παρ”’ ὅλο ποὺ ὁ «Δαυλός» βρέθηκε νὰ ματώνει σὲ πολλὰ μέτωπα, δὲν μπορεῖ ν ̓ ἀδιαφορήσει γιὰ τὴν τρομακτικὴν ἐξάπλωση παραισθησιογόνωνναρκωτικῶν οὐσιῶν στὴ χώρα μας. ̓Εδῶ ὁ ἀναγνώστης ἔχει πρὸ ὀφθαλμῶν ἕνα αὐστηρὰ ὁριοθετημένο κείμενο, μιὰν εἰς βάθος ἀνατομίαν τοῦ καταλύτου ποὺ ἀποσυνθέτει τὴν ἑλληνική «σύσταση» σὰν σύνολο ἀρχῶν. ̓Αρχῶν σὲ ἀχρησία μέν, μὰ ποὺ ἡ πάλαι φὠτεινότητά τους τὶς διατηρεῖ ἰδανικὴ καταφυγἠν καὶ προσιτότητα. Κανεὶς δὲν κλαίει ἐδῶ. Κανεὶς δὲν φεύγει τὴν εὐθύνη, νίπτει τὰ χέρια του! Ἢ Κυδαθηναίων Εἰκοσιεννιά, ἀπὸ χρόνια δίνοντας τὰ μέτρα κάμψης τῆς φυλετικῆς μας ὁρμῆς, θεωρεῖ εὐθύνη τὸ ὅτι λίαν ἐσχάτως ἀνώτατο πνευματικὸ ἵδρυμα τῆς χώρας περιορίσθηκε σὲ κάποιο ψέλλισμα περὶ ύπογεννητικότητος τῆς ράτσας. ̓Αλλ ̓ αὐτὸ ήταν ὅλο: οὔτε γι ̓ ἀστεῖο μιά, ἀκροθιγὴς ἔστω, ἀναφορὰ στὶς αἰτίες τοῦ φαινομένου... ]. Ἢ “Ελλάδα τῆς ἠἡρωίνης... Ποτὲ πρόνοια, πρόβλεψις, νουθέτηῃσις, ἔγκαιρη νομοθέτησις. Πάντα ἐκ τῶν ὑστέρων, πάντα καταστολή, πάντα ρομαντικές, βαυκαλιστικὲς (οὔτε κὰν ἐμβαλωματικές) « ̓Ιθάκες»... Ὅλα στραβά, ἀντίζερβα, ἀνάποδα σὲ τούτη τὴ χώρα (τὸ Κάτω Βόλτα): Νὰ φθάνουν σὲ τοῦτο τὸ λόγον ἐκεῖνοι ποὺ δὲν τὸν χρειάζονται -- οἱ σοφοί, προμηθεϊκοί, βαθυστόχαστοι, ἐπαΐοντες... Νὰ ἐγκύπτουν σ ̓ αὐτὲς τὶς σελίδες ὅσοι δὲν τὶς ἔχουν ἀνάγκη!.. -- Κι αὐτοί ποὺ τὶς ἔχουν; - Γι ̓ αὐτούς, ἡ μακάρια τούτη πατρίδα χρυσοπληρώνει τὸ λόγον τοῦ κ. Βρεττάκου (διακόσιες χιλιάδες τὸ μῆνα!), σίγουρη πώς αὐτὸς θὰ τούς διδάξει, προστατεύσει, ὑπερασπισθεῖ ἀπ ̓ τὸν ὀλέθριον ἑαυτό τους! Πώς θὰ τοὺς διαφεντέψει, προκαλύψει καὶ προφυλάξει ἀπ ̓ τοὺς ὀλέθριους γεννήτορες, ἀπ ̓ τὶς ὀλέθριες δομὲς μιᾶς κοινωνίας πού θέλει νὰ σαπίζει --- ἀπ ̓ τὴν κατάρα καὶ καταισχύνη τῆς ἡρωίνης! Δὲν ὁμιλοῦμε ἐδῶ ἐπιπόλαια, ἀνεύθυνα, κακολογοῦντες: Καταγγέλλουμε πράγματα χειροπιαστὰ --- παραλλήλως ἐκθέτοντες τὸ δικό μας λόγον, τὸ πῶς ἐμεῖς ἀμύνουμε τοῦτο τὸ «ἀχαμνὸ νιᾶτο» πού χάνεται, σβήνει, φθείρεται ἀδικώντας τὸν ἑαυτό του, προδομένο ἀπ ̓ τοὺς πάντες καὶ προδίδον τοὺς πάντες... - Δεῖγμα! Δῶσε μας ἕνα δεῖγμα τοῦ λόγου ποὺ καταγγέλλεις! -- Ὄχι ἕνα. Δυό! "Οχι χθεσινὸ λόγον. Σημερινόν, δῆτε τον: