ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

10ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1982

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 446 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
31 ἀπό 49
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Μεταξύ σοβαρού και αστείου — ΚΑΡΦΙΑΣ, ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
    ἀρχή: σελ. 446 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 10

Κείμενο φύλλου

[Σημείωση «Δ»: ̓Ο συνεργάτης τῆς στήλης « ̓Επ[καιρα καί ̓Ανεπ/καιρα» Μιχάλης Στρατάκης ἁνεχώρησε στὸ ἔξωτερικό, ὅπου θὰ παραμμείνη γιὰ ἕνα χρονικὸ διάστημα. ̓Απὸ σήμερα ἡ στήλη μετονομάζεται σέ: «Μεταξὺ Σοβαροῦ κα) ̓Αστείου» καὶ θὰ συντάσσεται ἀπὸ τὸν συνεργάτη μας ̓ΑριστοΦάνη Καρφιᾶ μέχρι τῆς παλιννοστήσεως τοῦ Μ. Στρατάκη]. σημάνω, ὅτι, ἐνῶ ὁ ἀρχηγός τῶν /Παλαιστινίων διεσώθη, ἀντιθέτως τὸν βασιλέα τῶν ̓Αμαληκιτῶν ̓Αγάγ, ὅστις εἶχεν συλληφθῆ αἰχμάλωτος, ἱδιοχείρως «ἔσφαξε Σαμουήλ ἐνώπιον Κυρίου ἐν Γαλγάγ». αὶ, ἐπειδὴ ἐνδέχεται νὰ ἀγανακτήση ιά κάποιος καλὸς Χριστιανὸς κα) νὰ μοῦ ὀντείπη, ὅτι αὐτὰ συνέβαινον τότε καὶ ὄχι σήμερον εἰς τὸν «πολιτισμένον» μας 20ον αἰῶνα, θὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὅτι βλασφημεῖ εὐθέως. Διότι ἀμφισβητεῖ ἤ καταδικάζει τοῦ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΚΑΡΦΙΑ άδε εἶπε Κύριος Σαββαώθ. Καὶ νῦν 7 ,ορεύου καὶ πατάξεις ̓Αμαλὴκ καὶ “ερὶμ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ οὗ περιποιήσῃ ἐξ αὐτοῦ καὶ ἑξολοθρεύσεις αὐτὸν καὶ ἀναθεματιεῖς αὐτὸν κα) πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ ἀποκτενεῖς ἀπὸ ἁνδρὸς καὶ ἕως γυναικὸς κα) ἀπὸ νηπίου ἔως θηλάζοντος καὶ ἁπὸ μόσχου ἔως προβάτου καὶ ἀπὸ καμήλου ἔως ὄνου...» («Βασιλειῶν Α ́», κεφ. /ε/) ̓Αναγιγνώσκων τακτικῶς τὰς γραφὰς, ὡς ἡ θρησκεία μας ἐπιτάσσει, καὶ γνωρίζων ἐπίσης, ὅτι αἱ θεϊκαὶ ἐντολαὶ πρέπει νὰ ἐκτελοῦνται ἄνευ ἀντιρρήσεως καὶ χρονοτριβῆς, μένω ἄναυδος ἁπὸ τὸ κῦμα ἀγανακτήσεως ποὺ ἐσηκώθη παγκοσμίως διὰ τὰς σφαγὰς τῶν παλα!στινίων γυναικοπαίδων εἰς τά στρατόπεδα τῆς Βηρυτοῦ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὰς διεθνεῖς μοιρολογήτρας εἰς τὸν ΟΗΕ, εἰς τὰς κυβερνήσεις, εἰς τὰ δημοσιογραφικὰ γραφεῖα, εἰς τὰς πορείας διαμαρτυρίας, καθώς καὶ πάντα καλόν Χριστιανόν ἥ ̓Εβραῖον, διατὶ ἀγανακτοῦν; Μήπως αἱ γυναῖκες, τὰ νήπια καὶ οἱ θηλάζοντες τῶν Παλαιστινίων ἧσαν διαφορετικὰ ἀπὸ τῶν ̓Αμαληκιτῶν; ̓Οφείλω μάλιστα νὰ ἔπι- θεόπνευστα κείμενα τῆς ̓ Αγίας Γραφῆς, ἐνῶ ρητῶς ἁπαγορεύεται - μὲ ποινὴν ἄφορισμοῦ - ἀλλοίωσις ἤ ἀμφισβήτησις ἔστω καὶ μιᾶς κεραίας τῶν ἱερῶν αὐτῶν κειμένων. αἱ, διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν σφαγὴν τῶν ̓Αμαληκιπῶν - μίαν ἀπὸ τὰς πολλὰς ποὺ περιγράφοντα; εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην - καὶ δι ̓ ὅσους ἐνδεχομένως δὲν τὴν ἔχουν διαβάσει σημειώνω, ὅτι αὔτη διεπράχθη ἀπὸ τὸν Βασιλέα Σαούλ τῇ προδοσίᾳ τοῦ Κιναίου (ἀρχηγοῦ ἰσχυροῦ στρατιωτικοῦ σώματος καὶ συμμάχου τῶν ̓Αμαληκιτῶν). Μάλιστα ὁ Σαούλ ἐξετέλεσε χὴν θεϊκὴν ἐντολὴν μέχρι τοῦ «θηλάζοντος». Τὰ μοσχάρια καὶ τὰ πρόβατα τὰ κράτησε
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →