ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Οὐτοπίας συνέχεια Ι. Πολλοὶ ἀναγνῶστες ἀπευθύνθηκαν τηλεφωνικῶς στὸ περιοδικὀ καὶ ζήτη- σαν νὰ δώσουμε ἕνα παράδειγµα «οὐτοπίας» γιὰ τὸν τόπο µας, ἢ ρώτησαν, ἂν νο- µίζωµε ὅτι ὑπάρχει κάποια μέθοδος γιὰ νὰ ξεκινήσουμε ἀπὸ κάπου καὶ νὰ ἐφαρ- µόσουµε στὴν πράξη κάτι τόσο δύσκολο σὰν αὐτὸ ποὺ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἐπιση- µαίνουν, π.χ. τὸ θέµα τῆς ἐγκατάλειψης τῆς ὑπαίθρου ἀπ᾿ τοὺς ἀνθρώπους της. Κατ’ ἀρχὴν δὲν μπορεῖ νὰ γίνη τίποτα, ἐὰν δέν ὑπάρξη θέληση γιὰ ν᾿ ἀντιμετώ- πιστοῦν τὰ αἴτια ποὺ προκαλοῦν τὸ φαινόμενο αὔτό. ᾿Ο τόπος µας, θὰ ἔλεγα, σὰν ἀρχὴ γιὰ κάποιο διάλογο, ἔχει ἔκταση 122.000 τετρ. χιλ. καὶ 10 ἓκ. περίπου κα- τοίκους σὲ 52 νομούς. Αὐτό, τελείως θεωρητικά, θὰ μποροῦσε νὰ σηµαίνη ὅτι κά- θε νομὸς ἔπρεπε νὰ εἶχε 199.000 κατοίκους, καὶ κάθε κάτοικος 13 στρέμματα γῆς. Αὐτὰ φυσικὰ δὲν συμβαίνουν καὶ τὸ χειρότερο δὲν μπαίνουν σὲ συξήτηση ὡς οὐ- τοπία! Μὲ τὰ δεδοµένα δὲ τὰ ὑπάρχοντα, ἐλάχιστοι νομοὶ ἔχουν τὴν ἀναλογία αὐὖ- τῶν τῶν κατοίκων, ἐὰν ληφθῆ ὑπ᾽ ὄψιν ὅτι τὰ 6/10 τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ τὰ συγκεντρώνουν δύο νομοί. 2. Ἂν ὅμως δὲν τὸ θεωρούσαμε αὐτὸ ἀνέφικτο, δηλ. οὐτοπία, καὶ ξεκινούσα- με διαλέγοντας ἕνα νομὸ ὡς πρότυπο γιὰ μελέτη ἡ ὁποία θὰ εἶχε σὰν βασικὸ στό- χο της νὰ τὸν κάνη ἀνεξάρτητο ἀπὸ κάθε κέντρο διοίκησης καὶ ἐξουσίας καὶ ἐ- ζητούσαμε ἀπ᾽ αὐτὴν (τὴ μελέτη) νὰ μᾶς κάνη προτάσεις, τί θὰ μπορούσαμε νὰ περιμένουμε σὰν ἀπάντηση; (α) Τὴν σύνθεση ἀπὸ πλευρᾶς ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ κατὰ κλάδο παραγωγῆς, ὦ- στε νὰ ἀναπτυχθῆ ὁ νομὸς σύμφωνα μὲ τὶς δυνατότητες ποὺ ἔχει τόσον ὡς ἔδα- φος (γεωργία, κτηνοτροφία, ἁλιεία) ὅσον καὶ ὡς ὑπέδαφος (μεταλλεύματα). Αὐτὴ ἡ πρώτη τοποθέτηση σὲ πρωτογενῆ παραγωγὴ θὰ μᾶς ἐπέτρεπε ἐπίσης νὰ ἔχουμε προτάσεις ἀναπτύξεως βιοτεχνιῶν καὶ βιομηχανίας γιὰ τὰ προϊόντα τῆς πρωτο- γενοῦς παραγωγῆς. ᾿Ακόμη γιὰ τὴν ἀνάπτυξη πολλῶν ἄλλων κλάδων βοηθητι- κῶν κ.λ.π., ὅπως π.χ. τοῦ ἐσωτερικοῦ τουρισμοῦ, τῶν μεταφορῶν κ.ο.κ. (β) ᾿Εκ τῶν πρώτων αὐτῶν πορισμάτων θὰ ὡδηγούμεθα στὴν ὀργάνωση τῆς παιδείας τοῦ νομοῦ μὲ ἀνάλογο τρόπο ὥστε νὰ μπορέση νὰ ἀνταποκριθῆ αὐτή, κατ᾽ ἀρχή, στὴ κάλυψη τῶν ἀναγκῶν τοῦ νομοῦ σὲ ἐκπαιδευμένα στελέχη στὰ τεχνολογικὰ ἐπιτεύγματα τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης προσαρμοσμένα ὅμως στὶς ἰδιομορφίες καὶ δυνατότητες τοῦ ἰδιαίτερου γεωφυσικοῦ χώρου τοῦ νομοῦ, π.χ. ἡ- λιακὴ ἐνέργεια, αἰολικὴ ἐνέργεια, ἠλεκτρικὴ (λίμνες, ποταμοί, κάρβουνο) καὶ βεβαίως ἀγροτικὴ παραγωγή, κτηνοτροφία, ἁλιεία κ.λπ. Τὸ πρῶτο ἑπομένως βῆ- μα ἐπιβάλλει ἡ παιδεία νὰ ἀποδοθῆ στὸ νομό, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχη καὶ τὴν εὐθύνη τῆς ἀπορροφήσεως τῶν νέων στὶς θέσεις ἐργασίας ποὺ ὁ ἀναπτυσσόμενος νομὸς θὰ δημιουργῆ. , (γ) Φροντίζοντας ὁ νομὸς τὴν πνευματικὴ ὑγεία καὶ ἀνάπτυξη τῶν νέων φρο- ντίζει ταυτοχρόνως καὶ τὴ σωματικὴ ὑγεία αὐτῶν. Εὐνόητον ἑπομένως ὅτι ὁ κλά- δος ὑγεία πρέπει νὰ γίνη ὑπόθεση τοῦ νομοῦ. (δ) ᾿Απονομὴ δικαιοσύνης. (ε) ᾿Ασφάλεια τοῦ νομοῦ ἐκ παντὸς καὶ πάσης μορφῆς ἐπιδρομέως, ὅπως τῆς