4596 τοῦ ἐπέτρεπαν νὰ λέει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ λέ- µε ὁ συγγραφεύς, ἡ συγγραφεύς, ἀλλὰ ὁ συγγραφέας καὶ ἡ συγγράφισσα. Αν εἶναι δυνατόν. Ἢ ἀποκρυπτογράφηση ᾿Αξιότιμε, Κύριε Λάμπρου, Εἰς τό ἔγκριτον µηνιαίας ἐκδόσεως Πε- ριοδικόν σας «ΔΑΥΛΟΣ», ἀριθμὸς τεύχους 78 (τόμος Ζ΄) ᾿Ιούνιος 1988 δημοσιεύσατε ὑπὸ τὰ ἀρχικὰ Κ.Π. τὸ «Προτεραιότητα ἐνδιαφερόντώων...», ἀπευθυνόμενονς εἰς τὸν Κωθηγητήν κ. Μανώλη ᾿Ανδρόνικον: εἰς τὴν ὃ 3 γράφετε: «Δημοσιεύθηκε καὶ στὴν “Ελλάδα ἡ εἴδηση ὅτι ὁ Ρῶσος Βλ. Μιχαή- λωφ μπόρεσε νὰ διαβάση τὸν Δίσκο τῆς Φαιστοῦ {...)». Σᾶς πληροφορῦ ὅτι ὁ ᾿Ἑκδοτικὸς Οἱ- κος «Φμυρνιωτάκη», Σόλωνος 86, ἔχει κυ- κλοφορήσει τὸ ἔργον «ΗΠ ἀποκρυπτογρά- φηση τοῦ Δίσκου τῆς Φαιστοῦ» τοῦ (θανό- ντος ἀπὸ τὴν ἐπάρατον ἀσθένεια εἰς νεαρὰν ἡλικίαν καὶ ἐγκαταλείψαντος σύζυγον καὶ Ὃ τρομακτικὸς κίνδυνος ᾿Αξιότιµε κ. διευθυντά, ᾿Εδιάβασα μὲ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον τὸ ἄρθρο τοῦ Μετεώρου «Ὁ τρομακτικὸς ἐ- φιάλτης τῆς ἀγλωσσίας - ἀλογίας» (τεῦχος 77, σσ. 4382-4383). Τὸ φαινόμενο τῆς ᾱ- γλωσσίας δὲν εἶναι ἀποκλειστικὰ ἕλληνι- κό, ὅπως σωστὰ γράφει ὁ Μετέωρος. Μιὰ µελέτη δημοσιευθεῖσα στὴν «Εφημερίδα τῆς Γενεύης) ἀπὸ τὸν Λουί Βινιτζέρ, δη- μοσιευθεῖσα μάλιστα πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, περιεῖχε μερικὰ στοιχεῖα συγκλονιστικά: οἱ ᾽Αμερικανοὶ ἀποδεδειγμένα ἐπικοινῶ- νοῦν ὅλο καὶ ὀλιγώτερο στὴν γλῶσσα τους καὶ ἕνα σημαντικὸ ποσοστὸ δὲν ἤξερε νὰ μετρᾶ σωστά ὡς τὸ εἴκοσι. Σύµφωνα μὲ ἐ- πίσηµες ἀμερικανικὲς πηγές, κατέληγε ἡ µελέτη, περὶ τὸ 2060 τοῦ ἀμερικανικοῦ πληθυσμοῦ εἶναι οὐσιαστικὰ ἀγράμματοι (ἡ ἐν λόγω µελέτη ἐδημοσιεύθη στὶς 26 καὶ 27 Ιουνίου 1980). ᾿Εξ ἴσου περιορισμένη εἶναι ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὸν περίγυρό του. ΕΙΠΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Μετά τιμῆς "Ελένη Θεολογίδου-Βελισσάρη Μακεδονίας 27 ᾿Αθήνα τοῦ Δίσκου τῆς Φαιστοῦ τέκνα ἄρρενα) Θεοδώρου ᾿Αξιώτου, ἀπο- φοίτου τῆς Σ.Σ. Εὐελπίδων, τῆς ᾿ Ανωτέρας Σχολῆς Πολέμου καὶ Στρ. Σχολῶν ”Αμερι- κῆς, Γερμανίας, Γαλλίας μὲ πλουσίαν συγ- γραφικὴν παραγωγικἠν ἐργασίαν. Εἶναι ἀπορίας δὲ ἄξιον, πῶς δὲν ἀπέ- κτησε ἔστω καὶ μετὰ θάνατον τὸν τίτλον τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ, διότι ρίχνει νέο φῶς στὰ μυστήρια τῶν Πυραμίδων καὶ τῶν Μεγαλι- θικῶν ἔργων, ποὺ ἦταν ὠργανωμένα σὲ ἕνα Ἑλληνικὸ παγκόσμιο γεωδαιτικὸ σύστημα. Μὲ ἄπειρη ἐκτίμησιν Πίνδαρος Χρ. Γκίλλας Ταξίαρχος (Τ/68) ἐ.ἀ. Ζωγράφου - ᾿Αθῆναι τῆς ἀγλωσσίας-ἀλογίας Κατὰ συνέπεια ἡ κριτική του ἱκανότητα εἶναι ἐξαιρετικὰ περιορισμένη καί εἶναι μοιραῖο νὰ καθίσταται ἕρμαιο τῶν διαφό- ρὼν «σκεπτομένων» ἐπιτηδείων, τῶν οἶων- δήποτε ἐκκολαπτομένων δικτατορίσκων καῖ τῶν κάθε λογῆς ἀρτηριοσκληρωτικῶν «ἰδεολόγων». Τὸ ἄρθρο θίγει πολὺ σύντομα, εἶν᾽ ἀλή- θεια, καὶ τὴν σχέση τῆς σημερινῆς ἀ- γλωσσίας μὲ τὸν τεχνολογικὸ πολιτισμό. Εἶναι ἡ τεχνολογία (ποὺ ἔχει εἰσδύσει σὲ πάµπολλους τομεῖς τῆς ζωῆς µας) αἰτία, κατὰ ἕνα σημαντικὸ ποσοστό; Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ εἶναι πολύπλοκο καὶ δὲν ἐπιδέχεται μιὰ ἁπλῆ καταφατικὴ ἢ ἀρνητικὴ ἀπάντη- ση. Τὸ θέμα τοῦτο (καθὼς καὶ τὸ εὐρύτερο θέμα τῆς ἐπιρροῆς τῆς τεχνολογίας καὶ δὴ τῶν ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν στὴν ζωὴ τοῦ μέσου ἀνθρώπου) ἔχουν ἀπασχολήσει ἐ- πιφανεστάτους ἐπιστήμονες, ὅπως τὸν Χέρμπερτ Σάιμον, τὸν Γιόζεφ Βάϊζεμπά-