ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΔΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ουµμ, τὸν Τζών Μακάρθυ καὶ ἄλλους. Καὶ ἄν ἀκόμη παραδεχθοῦμε ὅτι ἡ ἐποχή µας εἶναι ἡ ἐποχή τοῦ «ἀναλφαβητισμοῦ τῆς πληροφορικῆςο) κατὰ τὴν προσφυεστάτη ἔκφραση τοῦ καθηγητοῦ τῆς πληροφορι- κῆς στὸ Τεχνολογικὸ ᾿Ινστιτοῦτο τῆς Μασσαχουσέτης (ΜΙΤ. Γιόζεφ Βάϊζεμπά- ουμ, εἶναι αὐτὸ ἀρκετὸ ὥστε νὰ ἀποφανθοῦ- με ὅτι ἡ τεχνολογία συμβάλλει τὰ μέγιστα στὴν παγκόσμια ἀγλωσσία; Πιστεύω πώς ἡ τεχνολογία δὲν εἶναι οὔ- τε εὐλογία οὔτε κατάρα. ᾿Αναπτύσσεται καὶ ἀλλάσσει μαζὶ μὲ τὴν κοινωνία. Τὰ ἀ- ποτελέσματά της καὶ ἡ ἐπίδρασή τῆς ἐξαρ- τῶνται σέ τελευταία ἀνάλυση ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους, ἀπὸ τὴν ἱεράρχηση τῶν ἀξιῶν μας, ἀπὸ τὴν βαθύτερη παιδεία μας. Χαί- ρομαι δὲ ἰδιαίτερα, ὅταν ὁ Μετέωρος γρά- φει πώς: «᾿ΗἾ ἀγλωσσία ...εἶναι κατάσταση Μία πρόταση γιὰ τὸ Κύριε διευθυντά, ᾿Ενῷ ὁ «Δαυλὸς» διεξάγει ἕνα ἐπικὸν ἐ- θνικὸν ἀγῶνα, λίαν ἐπιστημονικὸν καὶ γό- νιμον, διὰ τὴν καταγωγὴν τοῦ ᾿ Ελληνικοῦ ᾿Αλφαβήτου, σκόπιμον εἶναι νὰ ἀσχολη- θῶμεν, δι᾽ ὀλίγων, μὲ μίαν μικρὰν βελτίω- σιν τοῦ σημερινοῦ τοιούτου. Παρ᾽ ὅλον ὅτι ἡ γλῶσσα μας -. τὸ πο- λυτιμότερον δημιούργημα τοῦ γηίνου πο- λιτισμοῦ -- καταστρέφεται, μὲ ἐπιβληθεί- σὰς καταστροφάς τὸν μαλλιαρισμόν, τὸν βανδαλισμὸν τοῦ Συντακτικοῦ καὶ τῆς Γραμματικῆς, τό μονοτονικόν, τὴν «ἁπλο- ποίησιν» τῆς ὀρθῆς γραφῆς κ.ἄ., καὶ μὲ ἀ- ναμενομένας καταστροφὰς τὴν φωνητικὴν «ὀρθογραφίαν», τὸν ἐκλατινισμὸν κ.λπ., καλὸν εἶναι ἡμεῖς οἱ ὀλίγοι, ὡς οἱ τελευ- ταῖοι τῶν Μοϊκανῶν, νὰ ἀσχολούμεθα μὲ ὢ- φελίµους, ἀλλὰ καὶ λογικάς, ἐξελίξεις της. Μία ἐξ αὐτῶν ἀφορᾶ εἰς τὸ ἀλφάβητόν µας, περὶ τῆς ὁποίας ἀσχολούμεθα κατωτέρω: Ὡς γνωστόν, τὸ ἀλφάβητόν µας περι- λαμβάνει 24 γράμματα, ἤτοι 7 φωνήεντα, 8 ἡμίφωνα καὶ 9 σύμφωνα. Περαιτέρω ὑπάρ- χουν καὶ αἱ 8 δίφθογγοι, σχηματιζόµεναι κατὰ ζεύγη φωνηέντων, μὲ χρησιµοποίησιν 4597 ποὺ μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθεῖ μόνο μ᾽ ἕνα τρόπο: τὴ Γλῶσσα, τὸν Λόγο». Τὴν Παι- δεία, μ᾽ ἄλλα λόγια. Τὴν Παιδεία ἐκείνη, ἡ ὁποία μᾶς καθιστᾶ ὄχι ἁπλῶς ἱκανοὺς νὰ ἐ- πικοινωνοῦμε, νὰ προσεγγίζουμε τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ κατανοοῦμε τὸν κοινωνικό μας περίγυρο, ἀλλὰ καὶ ἡ ὁποία ταὐτόχρονα μᾶς ἐπιτρέπει τὴν ἀναζήτηση μιᾶς πορείας πρὸς τὴν αὐτεπίγνωση. ᾿Αλλ᾽ ἐπί τοῦ τελευταίου τούτου θέματος τῆς Παιδείας ἐλπίζω νὰ ἐπανέλθω μέσα ἀπὸ τὶς στῆλες τοῦ ἐκλεκτοῦ σας περιοδικοῦ. Μετὰ τιμῆς Μιχαὴλ Δανίκας Λέκτωρ στὸ Τεχνολογικὸ Πανεπιστήµιο τοῦ Εἰπάπονεη ( Ἐρευνητικὴ ᾿ Ομὰς 'Ὑψηλῶν Τάσεων) Εἰηάπονεη - - Ολλανδία σύγχρονο ᾿Αλφάβητο ὅλων τούτων πλὴν τοῦ ω. ᾿Εκ τῶν 8 δι- φθόγγων, ὅμως, μόνον 3, αυ, ευ, ηυ, ἀκούο- νται μὲ δύο φθόγγους (ὁ πρῶτος φθόγγος των ἀκούεται ὡς τὸ ἀποτελοῦν τοῦτον φω- νῆεν, ὁ δὲ δεύτερος, γραφόμενος διὰ τοῦ υ, προφέρεται ὁτὲ μὲν ὡς β καὶ ὁτέ ὡς φ). Αἱ ἄλλαι 2 δίφθογγοι, ει, οἱ, υι, ἀκούονται µό- νον μὲ ἕνα φθόγγον, τὸν τοῦ δευτέρου των γράμματος, πλὴν τοῦ υι, ὅπου τὸ ὁμόηχον υ εἶναι περιττὸν νὰ ἀκουσθῆ (ἑπομένως, οὐ- χὶ ὀρθῶς λέγονται δί- φθογγοι). Η ἑβδόμη δίφθογγος, αι, ἀκούεται ὡς ε, τὸ ὁποῖον οὐ- δεμίαν φωνητικήν σχέσιν ἔχει μὲ τὰ δύο γράμματα τῆς διφθόγγου ταύτης, μονο- φθόγγως ὅμως προφερομένης καί αὐτῆς. Πάντως, ἅπασαι αἱ ὡς ἄνω 7 δίφθογγοι ἀ- κούονται μὲ γνωστάς προφοράς γραμμάτων τοῦ ᾿Ελληνικοῦ ᾿Αλφαβήτου. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τήν τελευταίαν δί- φθογγον, τὸ ου, περὶ τῆς ὁποίας γίνεται ἡ παροῦσα πρότασις. Αὕτη οὐδεμίαν φωνη- τικὴν σχέσιν ἔχει μὲ τὰ συνθέτοντα ταύτην δύο φωνήεντα, ἀλλά καὶ μὲ οὐδένα ἕτερον ἦχον προφορᾶς τῶν ἄλλων "Ελληνικῶν γραμμάτων. Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν ἐντελῶς ἄλλην, πρωτότυπον, μονοφθογγικὴν προ-