ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 4598 φοράν, πέραν τῶν 24 γνωστῶν ἀλφαβητικῶν μας προφορῶν. “ὥστε ἡ «δίφθογγος» αὕτη, μὲ ἐντελῶς ἰδικόν της φωνητικὸν φθόγγον, εἶναι μονόφθογγος, ὅπως εἶναι μονόφθογγα, μὲ ἴδιον φωνητικὸν φθόγγον ἕκαστον, καὶ τὰ 24 γράμματά μας" ἀκόμη καὶ 4 ἐκ τῶν διφθόγγων μας, τῶν φθόγγων των. ὅμως, ὄντων ὁμοίων μέ τινας τοιούτους τῶν γραμμάτων μας. ̓Επὶ μακρόν, παλαιότερον (καὶ ἀκόμη συνηθίζεται ὑπό τινων τοῦτο), ἡ «δίφθογγος» οὐ ἐγράφετο δι ̓ ἑνός μοναδικοῦ συμβόλου, μὲ βάσιν τὸ ο καὶ μὲ ὑπέρθεσιν τὸυ (ο). ̓Εφ ̓ ὅσον, λοιπόν, τὸ ου ἔχει τελείως ἰδικήν του προφορὰν καὶ ἰδικόν του σύμβολον, πρέπει νὰ καταργηθῆ ὡς δίφθογγος καὶ νὰ θεωρῆται γράμμα τοῦ ̓ Ἑλληνικοῦ ̓Αλφαβήτου, τιθέμενον, ἐν τῇ ἀλφαβητικῇ σειρᾷ, κἄπου εἰς τὸ μέσον του. (Μετὰ τὴν ὡς ἄνω πρότασιν, καλὸν εἷναι νὰ ἀσχοληθῶμεν καὶ μὲ δύο σημεῖα στίξεως. Τὸ ἕν τούτων εἶναι τὰ εἰσαγωγικά, τιθέμενα ἑκατέρωθεν φράσεων, ὡς ἐλέχθησαν ὑπὸ τινος. ̓Αλλὰ ἡ ἐξέλιξις ἐπέβαλε καὶ ἄλλην χρῆσιν των, διὰ τῆς ὁποίας ὑπονοεῖται τὸ δῆθεν. Π.χ. αὐτός εἶναι «ἔντιμος», τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι αὐτός οὖδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν ἐντιμότητα. ̓Ηρεύνησα τὰς Γραμματικάς μας, ἀλλὰ τοιαύτη χρῆσις δὲν ἀναφέρεται. Τέλος: τὸ ἐρωτηματικόν μας (:), τιθέμενον εἰς τὸ τέλος μακρῶν φράσεων καὶ χωρίς ἐρωτηματικὴν λέξιν εἰς τὴν ἀρχήν των (πῶς, διατί κ.λπ.), προβληματίζει τὸν ἀναγνώστην, ὡς πρός τὸ ἐὰν ἡ φράσις εἶναι ἐρωτηματικὴ ἢ ὄχι καὶ τὴν διαβάζει ἐκ νέου. Προτείνεται ἡ τοποθέτησις τοῦ συμβόλου 3 πρὸ ταύτης). Μετὰ τιμῆς ̓Αχιλλεύς Τάγαρης ̓Αντιστράτηγος -. Πολιτικὸς ἐπιστήμων Περὶ τὴν ̓Ανθολογία τοῦ «Δαυλοῦ» Κύριε διευθυντά, Μὲ τὴν ἐπιστολή μου στὸ 76ο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» ἤθελα νὰ ἐκβάλω φωνὴ διαμαρτυρίας γιὰ τὴν καταχώριση στὰ λογοτεχνικὰ περιοδικὰ σχεδὸν κατ ̓ ἀποκλειστικότητα ποιημάτων ποὺ τὰ βάπτισαν «ἐλεύθερο στίχο», χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρεται κανεὶς ἂν τὰ διαβάζουν αὐτοί ποὺ τοὺς τὰ προσφέρουν, καὶ νὰ παρακινήσω κάποιον ἀπ ̓ τοὺς ἐκλεκτοὺς συνεργάτες σας νὰ δώσει διὰ μέσω τοῦ περιοδικοῦ σας μερικὰ στοιχεῖα γύρω ἀπ ̓ τὴν ποίηση. Δὲν ἔχω τίποτα μὲ τὴν ποιήτρια, ποὺ μπορεῖ νὰ ἐκφράζεται ὅπως αὐτή θέλει. Τὴν λέξη γρίφος τήν γράφω μὲ τὴν ἔννοια ποὺ τῆς δίνουμε -- δὲν ἔχει σχέση μὲ τὴ φιλοσοφική της ἀνάλυση. Τὸν ἀξιότιμο κύριο Παναγιωτᾶτο, ποὺ δὲν γνωρίζω προσωπικῶς, τὸν διαβεβαιώνω, πὼς τὸν ὑπολήπτομαι πολὺ περισσότερον ἀπ ̓ ὅ,τι ἐκεῖνος ἐμένα. Τὸ λέγω ξεκά- θαρα: μοῦ εἶναι ἀδιανόητον καὶ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὸν μιμηθῶ. "Οταν λέγω στὸ δημοσίευμά μου, «προσπάθησε νὰ βγάλει Κάποιο νόημα χωρὶς νὰ μπορέσει», διευκρινίζω ἐπιγραμματικὰ «γιατὶ δὲν ὑπῆρχε κάτι τέτοιο». Κι ̓ αὐτὸ βέβαια κατὰ τὴν δική μου ἐκτίμηση, ποὺ δὲν διαθέτω τὴν ἵκανότητα κανενός Κάλχαντος. Θὰ ἦταν ἀνεπίτρεπτο νὰ τοῦ «καταλογίσω ἀνεπάρκεια», καθώς λέγει. 'Ο κ. Παναγιωτᾶτος εἶναι γνωστὸς καὶ καταξιωμένος σωστὸς πνευματικὸς ἄνθρωπος, ποὺ δὲν ἔχει ἀνάγκη ᾱπὸ λιβανίσματα, οὔτε καὶ τὰ θέλει, ἀλλὰ οὔτε κι ̓ ἐγώ τὸ συνηθίζω. Μὲ τοῦτα τὰ λίγα ἐλπίζω νὰ τὸν ἔπεισα καὶ θέλω νὰ μὲ βλέπει σὰν εἰλικρινῆ φίλο του. ; Μετὰ τιμῆς ̓ΗἨλίας Π. Γαζῆς Βριλήσσια