Ὃ δαυλός, ὁ σκόλωψ, οἱ ἀκανθόχοιροι, τὸ «ἄσπρο φασούλι» καὶ οἱ «αὐθεντίες» [Στὸ τεῦχος αὐτὸ παραχωρῶ τὴν ἐκδο- τικὴ στήλη (γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τότε ποὺ ἐκδόθηκε ὁ «Δ», τὸν ᾿Ιανουάριο τοῦ 1982), γιὰ νὰ δημοσιευθῆ ὁ ἀκολουθῶν «Λόγος περὶ ....σιωπῆς», ποὺ ἔλαβα ταχυδρομικῶς ἀ- πὸ τὴν Πάτρα]. Κύριε διευθυντά, Σχετικὰ μὲ τὸ διάἄλογο-μονόλογο τοῦ κ. Δεινία Δικαίου καὶ τὴν ἀνεξή- γητη σιωπὴ τῶν ἐμβριθέστατων ἀνα- ζητητῶν τοῦ «ἄσπρου φασουλιοῦ» θὰ προσπαθήσω νὰ δώσω μιὰ ἐξήγηση τῆς σιωπῆς αὐτῆς, ἐπειδὴ ὁ κ. Δ.Δ. («Δαυλός», τ. δ0-δ1) «ἐλυπήθη σφό- δρα» δι᾽ αὐτὴν -- ὅπως ὁ βιβλικὸς ᾿]ωνᾶς «ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ»: Ὅταν ὁ ᾿Ικάριος, βασιλιᾶς τῆς Σπάρτης, προξένευε τὴν κόρη του Πηνελόπη γιὰ τὸν ᾿Οδυσσέα, τὴ ρώ- τησε ἂν θέλει νὰ πάει στὴν ᾿Ιθάκη. ᾿Εκείνη ἀπὸ ντροπὴ δὲν εἶπε οὔτε λέ- ξη. ΄Ο πατέρας της ἐξήγησε τὴ σιω- πὴ σὰν συγκατάθεση, καὶ ὄχι µόνον τὴν ἔδωσε στὴν ᾿Ιθάκη, ἀλλὰ στὴ θέ- ση ἐκείνη τῆς Σιωπῆς ἔστησε τὸ ᾱ- γαλμα τῆς Αἰδοῦς, ποὺ τὸ βρῆκε ἐκεῖ μετὰ ἀπὸ αἰῶνες ὁ Παυσανίας, περ- νώντας ἀπὸ τὴ Σπάρτη. «Καὶ τὴν ἄ- ποκρίνασθαί φασιν οὐδέν. ᾿Ικάριος δὲ συνιεὶς ὡς βούλεται ἀπιέναι μετὰ ᾿Ο- δυσσέως, ἄγαλμα ἀνέθηκεν Αἰδοῦς» (Λακωνικὰ ΧΧ ἢ). ᾿Αργότερα, στὴ Ρώμη, μὲ τὸ Ρω- μαϊκὸ Δίκαιο ἐδόθη γιὰ τὴ σιωπὴ ἡ ἴ- δια ἐξήγηση: ὁμολογία, συμφωνία, ἐ- πιδοκιμασία: «Δοκεῖ συναινεῖν εἰ μὴ φανερῶς ἀντείποι, τὴν γὰρ σιωπὴν συναίνεσιν εἶναι φησί» (Βασιλικὰ ΚΗ ὁ 2.5). Καὶ ἀλλοῦ: « Ἢ σιωπὴ ὡς συ- ναίνεσις ἑρμηνεύεται. 'Ο μὴ ἀντιλέ- γων λογίζεται συναινῶν» (Πανδέκται Ν 1], 129621). Καὶ ἀκόμη ἀργότερα, στὸ Δίκαιο τοῦ ᾿Ιουστινιανοῦ, οἱ Βυζαντινοὶ νο- μοδιδάσκαλοι ἔδιναν τὴν ἴδια ἑρμη- νεία γιὰ τὴ σιωπή. Ἔτσι ὁ Θεόφιλος ὁ ᾿Αντικήνσωρ ἐδίδασκε ὅτι: «ὁ μαι- νόμενος σιωπῶν οὐ συναινεῖ. ᾿Εκεῖ- νος γὰρ σιωπῶν συναινεῖ, ὅς, αἰσθανό- μενος τοῦ γινομένου, ἐναντιοῦσθαι δύ- ναται εἰ μή ἀρέσκεται τοῦτο» (᾽Ϊνστ. Α.Ι). Δηλαδὴ ὅποιος εἶναι φρενο- βλαβὴς σιωπᾶ, ἐνῶ δὲν συμφωνεῖ. Διότι αὐτὸς ποὺ σιωπᾶ, συμφωνεῖ, ἐφ᾽ ὅσον ξέρει τί τοῦ γίνεται καὶ μπορεῖ νὰ ἀντιλέξει, ἂν δὲν συμφω- νεῖ. Αν ὁ κ. Δειν. Δικαῖος δέν ἱκανο- ποιεῖται μὲ τὰ πάρα πάνω, ἂς προσέ- ἔει τί γίνεται μὲ τὸ σκατζόχοιρο: Ὅ- ταν τὸν στριμώξουν μερικὰ ζωηρὰ παιδιὰ καὶ προσπαθοῦν μὲ δαυλό, ὁ- βελὸ ἢ σκόλοπα νὰ τοῦ σουβλίσουν τὸ στομάχι ἢ ἄλλα εὐαίσθητα σημεῖα του, φρονίμως ποιῶν χώνει τὴ μύτη του κάτω ἀπὸ τὴν οὐρά του, μαζεύε- ται κουβάρι καὶ τά... περιφρονεῖ μὲ τὴ σιωπή του. Δείχνοντας τὰ ἀγκάθια του προστατεύει τὴν κοιλιά του ἀπὸ τοὺς ὀβελοὺς καὶ τοὺς Δαυλούς. Κακὸ πρᾶγμα ὁ δαυλός. Ο καύμέ- νος ὁ Πολύφημος, γυιὸς τοῦ Ποσει- δῶνα, ἐκεῖ στὴ Σικελία ἔχασε ἀπὸ τὸ δαυλὸ τὸ μοναδικό του μάτι --- τόσο ἀπαραίτητο στοὺς μονόφθαλμους, γιὰ νὰ βασιλεύουν στοὺς τυφλούς. Συμπέρασμα: Ὃ μὲν κ. Δ. Δικαῖος, εἴτε «ἐκρη- γνυόμενος» εἴτε ὄχι, θὰ ἐξακολουθή- σει --- φυσικὰ -- τὶς ἔρευνές του γιὰ τὸ μαῦρο φασούλι. Κάποτε θὰ τὸ βρεῖ. Οἱ φρόνιμοι ὅμως ἀκανθόχοιροι ἔ- χουν τὸ δικαίωμα νὰ προστατεύουν τὸ στομάχι τους αὐτοσφαιροποιούμε- νοι. Καὶ οἱ βαθυστόχαστοι ᾿Αναζη- τητὲς τῶν ἄσπρων φασολιῶν (πρὸ ἐ- τῶν, στὸ χωριό μου, ἕνας ἀγροφύλαξ «ἀνεκάλυψε» δυὸ σπουδαίους τάφους, γνήσιους μυκηναϊκούς' τὸ ἀνέφερε στὸν Προϊστάμενο τῆς ᾿Αρχαιολο- γικῆς "Ὑπηρεσίας, ὁ ὁποῖος πῆρε, παραχρῆμα, προαγωγὴ γιὰ τὴν «ἀνα- κάλυψη», ὁ δὲ ἀγροφύλαξ, Θεὸς σ᾽ χωρέσ᾽ τον, πέθανε ἀγροφύλαξ) θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὀρχοῦνται τὸν κόρ- δακα τοῦ “Ϊπποκλείδη ἢ θὰ περιά- πτουν μὲ τὴν «αὐθεντία» τῆς ὑπογρα- φῆς τους, μὲ τὸ ἀζημίωτο, σὰν τὶς «διάσημες» βεντέττες, τὴ «φοινικικὴ» προέλευση τῶν σαπουνιῶν. Μετὰ τιμῆς Δημ. Μπογδανόπουλος ᾿Επίτ. δικηγόρος - συγγραφέας “Αγ. Στεφάνου 20. τηλ. 274.510 26. 34 Πάτρα {Γιὰ τὴν πιστὴ ἀντιγραφή: ΔΛ.Ι[.Λ.