ΣΤ. Τ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ Τὸ «θεῖον» στὴν νεοελληνικὴ λογοτεχνία Πῶς ἀντιδρᾶ ἡ νεοελληνικὴ ποίησις στὴν ἰδέα τοῦ «θείου» - θειότητα, ὑπεροχήν, ἀνυπερβλησίαν, Διάχυτον Πνεῦμα Εἰσαγωγὴ Τί φταίει ποὺ φθάσαμε στὸ σημεῖο νὰ μὴ διερωτώμεθα, πῶς γίνεται νὰ σιωπᾶ σύνολη ἡ πνευματικὴ-πολιτικὴ «ἁρμοδιότης-ἐποπτεία» --- «συνταξιοῦχοι ποιηταί», ὑψηλόμισθοι ἀθάνατοι, ἐπίτιμοι καὶ μὴ διδάκτορες τῶν... Φιλοσοφικῶν Σχολῶν Καποδιστριακοῦ κι ̓Αριστοτελείου; Νὰ μὴ διερωτώμεθα, πῶς γίνεται νὰ στερεῖται ὑπευθυνότητας (μὴ νιώθει ὑπόλογη) ἡ μὲ ἀντιδάνειους τρόπους (αὐτο)προβαλλόμενη κορυφαία δῆθεν πνευματικὴ σειρὰ (τάξις) τῆς χώρας (3): Νὰ μὴ διερωτώμεθα, πῶς γίνεται ἡ, αἰτιολογημένως ἔστω, συναντώμενη στὴν διαστρωμάτωσι ἀξιῶν [ὅπως τὸ γηγενὲς ἔμψυχον τὴν ὁρίζει --- σὲ μᾶς ἐδῶ] ἀναξιότης τῆς Μουγγαμάρας νὰ ἐκτοπίζει καὶ ὑποκαθιστᾶ τὴν ἀξιότητα τοῦ λόγου; Νὰ μὴ διερωτώμεθα, πῶς γίναμε ὁ λαὸς ποὺ ἀνέτρεψε τὴ σημαντικὴ τῶν συσχετισμῶν, ἡ χώρα στὴν ὁποίαν ἐπέπλευσαν τὰ διαμάντια καὶ πάτωσαν οἱ φελλοί; Τὶ φταίει γιὰ τοῦτο, τὶ φταίει γιὰ κεῖνο, τὶ φταίει γιὰ τὸ ἄλλο... Θαρρῶ, πὼς τό μόνο ποὺ φταίει εἶναι ὅτι ὁ εὐνοηθεὶς ἀπ ̓ τὴν κλιματικὴ-ἕγγειον-περιβαλλοντικὴν εὐδαίμονα ἰδιομορφίαν αὐτοῦ τοῦ χώρου-τόπου (33) ἕλλαδικὸς ἄνθρωπος, καίτοι προηγούμενος εἰς ἀντίληψιν ἐπὶ τῶν φυσικῶν φαινομένων, δὲν μπόρεσε νὰ εὐθυγραμμισθεῖ στὴν αἰτιότητά τους! Μὲ συνέπεια νὰ φθάνει, πρῶτος λαός, στὸ τέλος, στὴν ἐξάντλησι τῆς ζωῆς, στὴν ἄφευκτη δηλονότι κατάληξιν. Αὐτὴν ποὺ ἀναγνωρίζεται ἔκδηλη στὴν κάμψι τῆς φυλετικῆς του ὁρμῆς! [ τελευταία μοιάζει μᾶλλον εἰδολογική, ὅμως οἱ λοιποὶ λαοὶ καὶ βραδύνουν κάπως, καὶ (περισσότερον μεθοδικοὶ) εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφυπνισθοῦν στὸ «παραπέντε» --- δευτερόλεπτα]. Στὸν ἐξόφθαλμον, ἄλλως, ἐκφυλισμὸν τῆς ἑλληνικῆς ράτσας --- σύνδρομο καὶ συνέπεια τῆς ἐκ μέρους τοῦ Ἕλληνα κατάρριψης τῶν (ἢ) Ἢ πολιτικὴ ἡγεσία μας [Τσάτσος, Κανελλόπουλος, Κασιμάτης, ̓Αθάνας, Στασινόπουλος καὶ λοιποὶ πατέρες τοῦ “Ἔθνους, μηδ ̓ ἐξαιρουμένης τῆς σκοτεινὰ ἰσοπεδωτικῆς κ ̓ ἐμετικὰ ἀνάξιας θεοζιβαγκίας...] δὲν εἶναι... πνευματική; "Ανθρωποι οὐδέποτε διανοηθέντες εἶναι οἱ καταγγελλόμενοι ἀμοιβαίως - οἱ μὲν τοὺς δὲ ἀποδεικνύοντες (κατὰ τοὺς ἰδίους ἰσχυρισμοὺς) ἀπὸ ἀνάξιους ὡς σφετεριστὲς κι ἀπὸ κλέφτες ὡς προδότες; ̓Αληθεῖς ἢ ψευδεῖς αὐτὲς οἱ καταγγελίες δὲν μαρτυροῦν τὶ ἀναγνωρίζουν εἰς ἑαυτοὺς οἱ ἡγέτες τῆς χώρας, τὴν περί τὰ νοήματα πώρωσιν αὐτοῦ τοῦ λαοῦ --- τόσον αἰσχρὰ ἐξαναγκασθέντος νὰ ἐπιλέγει (ψηφίζει -ἵνα μὴ κάνουν τὴν πάπια ὅσοι θὰ τὸ ἐπεδίωκαν), τόσον βρώμικα προσερχομένου εἰς ἐπιλογήν... (33) Φωτεινόὸ - χαρίεν - πολύμορφο - πολύγραμμο - πολυειδὲς - πολύπτυχον - πολυηχὲς - πολύχρουν - πολύφθογγον - πολύφλοισβον...