πε ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΟΩΣΤΕΣΝ ων Περὶ τὴν ̓Ανθολογία τοῦ «Δαυλοῦ» . Αξιότιμε κύριε διευθυντά, ̓Επισυνάπτω ἀπάντησί μου σὲ προσωπικὴν ἐπιστολὴ τακτικοῦ συλλειτουργοῦ τοῦ «Δαυλοῦ» --- δηλοῦντος τὴ συμφωνία του ἐπί ἀπόψεών μου («Δαυλὸς»/73/40090). Σ ̓ αὐτὴ τὴν ἐνέργεια μὲ ὠθεῖ ἡ ἀντίληψις, ὅτι, μ ̓ ἐνδόσιμο τὴ γλῶσσα τοῦ «Δαυλοῦ», δημιουργεῖται αὐτόματα (πιθανῶς μὴ διακριτὸ ἀκόμα) μιὰ κίνησις πρὸς σχηματισμὸν ἑνὸς γλωσσικοῦ πυρῆνος εἰς ἐξυγίανσιν τοῦ ἐκφυλιστικὰ ἀποτελματωμένου ποιητικοῦ χώρου. ̓Εννοῦ, ὅτι οἱ ρηξικέλευθοι νέοι ποιηταὶ τείνουν νὰ εὐθυγραμμίζονται πρὸς τὶς ἀπόψεις ποὺ φέρουν ὑπερβατὰ μὲν τὰ περιφερειακὰ χάη [συνέπειες τῆς ἐκ σκοτεινότητας κ ̓ ἑλληνικοῦ μισελληνισμοῦ ἀποψίλωσης-διάβρωσης], ἀνατρέψιμη δὲ τὴ θεματολογικήν... ἐγκατάστασιν στὶς ἀτέλειωτες «εἰρῆνες, ἀδερφωσύνες καὶ πανανθρώπινες ἀγάπες»... τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ Ἕλληνα, λέγω, στὸ μῦθον τοῦ τίποτε, στὸ μῦθον ποὺ φέρει αὐτὸν μέν... κοπροποιητικἡ μηχανή, τὴν κοινῶνία μας δὲ νωθρεύουσα, χαυνοῦσα, ἀνίδεη, νὰ πνίγεται στὸ σκ... της [μὴ σβήνετε, κ. διευθυντά, σᾶς ἱκετεύω, δὲν εἶναι καιρὸς γι ̓ ἁβροέπειες κ ̓ εὐκοσμίες, ἀραμπᾶ μὲ κοπριὰ σπρώχνουμε, τ ̓ ἄσπρα γάντια μᾶς λείψανε; Αν ὄχι στὸ «Δαυλόν», ποῦ θὰ στεγασθεῖ ἡ μείζων ἀλήθεια; Τὸ ὅτι δηλαδὴ ὁ Ἕλλην ὅταν δὲν ἀσωτεύει τὸν τόπο του (μεταβάλλοντάς τον σὲ Σαχάρα τῆς Πέτρας!), δὲν πασχίζει παρὰ γιὰ τὴν κομπίνα ἢ τὸν «διορισμό», ποὺ θὰ τὸν φέρει σκοτεινὸ βυσσοδόμον ἢ ἀκαμάτη γραφειοκράτην, νὰ ἐμποδίζει τὴν παραγωγὴ (κατὰ τὸ αἴτημα «Νὰ μὴ ἔχουν οἱ ἄλλοι») -- ἰδοὺ ὁ λόγος ποὺ ἡ παραγωγὴ στὴ χώρα μας καθίσταται ὅλο καὶ πιὸ ἀσύμφορη-ἐπίπονη, ποὺ εἰσάγονται ἀκόμα καί... σάρωθρα, ἁλάτι, κολοκοτρώνηδες καὶ ποὺ δὲν θὰ κατασκευασθεῖ ποτὲ κλεφτοφάναρο, φωτογραφικὴ μηχανή, ποδήλατο, μανταλάκια μπουγάδας...] Κύριε διευθυντά, Θεωρῶν πὼς ἀρχίζει ἡ διαφοροποίησις τῆς νέας ποιητικῆς γενιᾶς (ἔναντι τῶν ἐμετικῶν σαλιαρισμάτων ξεκουτιασμένων μορμολυκείων --- ἔτσι κι ἀλλιῶς ἐγγενῆ δύσνοια φερόντων...), μὲ τὴν παροῦσα διατυπώνω σειρὰ γενικῶν παρατηρήσεων περὶ τὸ θέμα τοῦ σημερινοῦ ποιητικοῦ λόγου. Τοῦτο, στὰ πλαίσια ὅσων περὶ τὴν σκοπιμότητα-λειτουργικότητα τῆς ̓Ανθολογίας τοῦ «Δαυλοῦ» ὑπεστήριξα... Μὲ πολλὴ τιμὴν Σ.Γ.Γ. Παναγιωτᾶτος ̓Αξιότιμε κύριε Ι.., Ἐν ἀρχῆ σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν εὐγένειά σας. “Ὅσο γιὰ τὶς ταπεινὲς ἐργασίες μου, δὲν μποροῦν νὰ ἔχουν ἄλλην ἀξία πλὴν αὐτῆς ποὺ ἐντοπίζεται στὴν διακήρυξι πὼς τιμὴ καί μεγαλωσύνη ἀνήκουν πάντα στὸν ἀναγνώστη --- ποτὲ στὸν συγγραφέα. "Ότι ἐνῶ αὐτὸς (ἀναγνώστης) ἐπιλέγει-διατίθεται-διευθετεῖται (διευθετεῖ ἑαυτὸν) στὸν Κόσμο - Σύμπαν - Φύσιν, ὁ συγγραφεὺς προτίθεται --- προγραμματίζει --- διευθετεῖ Κόσμο - Σύμπαν - Φύσιν! Αὐτὸ σημαίνει, πώς, ἐνῶ ὁ ἀναγνώστης μπορεῖ νὰ μὴ ὑπάρἔει διαβλητὸς (ἀφοῦ ἀποδέχεται - εὐλαβεῖται - προσαρμόζεται - ἀφομοιώνεται στὴν ἁη) ,ὔ ’ ’ ς γιότητα Κόσμου - Σύμπαντος - Φύσης), ὁ συγγραφεὺς δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἀδιάβλητος (ἀφοῦ ἐναντιώνεται στὴν ἁγιότητα Κόσμου - Σύμπαντος - Φύσης, ἀφοῦ ἀπαιτεῖ χατὰ τὸ δοκοῦν Κόσμο - Σύμπαν - Φύσιν). [ ̓Εδῶ ὀφείλω νὰ προσθέσω πὼς βεβαιώνει τὸν ἄνθρωπο τραγικὸν ἡ (σὲ εἰσαγωγιχὰ ἣ , “. ” Δ ” ́ οὐ) διφυΐα του. “Ὅτι καὶ εἶναι «ἄλλη φύσις μέσα στὴ φύσι» (ἀφοῦ ὄντως τὸ πνεῦμα