ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ πρῶτον, ἐπειδὴ αὐτὰ ἔπρεπε κάποτε νὰ φθάσουν στὸν “Ελληνικὸ λαὸ ἔστω ὡς πρόκλησις, καί, δεύτερον, ἐπειδή, ἂν κάποιος πρέπει νὰ ντρέπεται, δὲν εἶμαι ἡ ταπεινότης µου... ᾿ , κ. Δ . - ’ Δ / Αὐτὰ εἶχα νὰ εἰπῶ, κύριε [΄., μὰ δέν / . Ι κ Ν λ ο δί Ν . τό... ξερα! Καὶ μιὰ ποὺ δίχως τὴν ἐπι- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: 4659 στολή σας ὃεν θα τα έγραφα ἴσως, βρι- σχω νά σᾶς ἀνήχκουνε τὰ μισὰ --- ἐλπίζω νὰ τὰ ὑπογράψετε, νὰ ἰδοῦν καὶ οἱ ἄνα- γνῶσται τὴν κατάφασί σας... Μὲ κάθε τιμὴ ΣΙ. Γ. Παναγιωτᾶτος 1) 'Η σημερινὴ ἐμπορία κατάντησε τὸ μὴ περαιτέρω τοῦ παραλογισμοῦ (ἐπὶ τῶ σκοπῶ ὑλικοῦ κέρ- δους δολοφονοῦμε, μαζὶ μὲ τὰ δικά μας, τὰ παιδιὰ τοῦ κόσμου, τὴ ζωή!), ὅ,τι πιὸ χαῶδες, χυδαῖο χαὶ βρώμικο ἐκχφράζεται μὲ τὸ «ἰντερέσσο», ὅ,τι πιὸ ποταπὸ ἐπιδιώχεται μὲ τήν, ταυτόσημη πλέον τῆς ἐξαπάτησης-βίας, δοσοληψίαν, συναλλαγήν. ᾿Εδῶ ὀφείλω νὰ προσθέσω ὅτι δὲν δίδω στὴν δημοσιότητα τὸ ὄνομα τοῦ ἀξιότιμου ἐπιστολογράφου µου, πρῶτον, ἐπειδὴ ἡ ἐπιστολή του εἶχε σαφῶς προσωπιχκὸν χαρακτήρα καί, δεύτερον, συμβαίνει νὰ εἷ- ναι ἔμπορος. 2) Πράγματα δηλαδὴ ποὺ ἡ δυνατότητα χρήσης-τελεσφόρησής τους ἔχει ἀποχλεισθεῖ παλαιόθεν... 3) Στὴν τυχὸν διαμαρτυρία ἀνθρώπων ποὺ ἀδυνατοῦν ν᾿ ἀντέξουν τὴν πραγματικότητα, ὑπενθυμί- ζουμε: γιατὶ δὲν θὰ ἦταν ἐχθρὸς δικός μου ὁ θύραθεν - ὄντας ἐχθρός τῶν δικῶν του παιδιῶν, ὄντως δολοφόνος τῆς ἴδιας του κλήρας; «Ναιαλλὰ» κ᾿ ἐδῶ; Δὲν θὰ ἰδοῦμε ποτὲ τὸ σωστό, ἣ θὰ τὸ βλέπουμε καὶ θὰ προσποιούμεθα πὼς δὲν τὸ πιστεύουμε, πὼς ἴσως... «καὶ νὰ μὴ εἶναι ἀκριβῶς ἔτσι...», πὼς θὰ σώσει τὴ Ζωὴ ἀπὸ μηχανῆς Θεός ; 4) "Ολη ἡ σοφία τοῦ κόσμου κρίνεται ἄνευ ἀξίας ἀπ᾿ τὸ σημερινὸν Ἕλληνα... ᾿Εκτὸς κι ἂν μπορεῖ νὰ τὴν ἀνταλλάξει μέ... μερσεντές. Ποιοί ἦταν οἱ Φοίνικες: Κύριε διευθυντά, Μερικοὶ ὑποψιασμένοι ἀξιέπαινοι “Ελ- ληνες, διαθέτοντας μέσα καὶ προβολὴ ἐλά- χιστα, ἀναλάβανε τὸ βαρὺ ἔργο νὰ ἀντιτα- χθοῦνε ἀπὸ τὶς σελίδες τοῦ «Δαυλοῦ» στὶς ἀπό καθέδρας ἐπιβαλλόμενες καὶ διδασκό- μενες καὶ στὰ ᾿Ελληνόπουλα «θέσφατες» ἀ- πόψεις, πώς ἡ ἑλληνικὴ γραφὴ εἶναι δάνειο (... μὲ ἱστορικοὺς τόκους καὶ ἐπιτόκια φυ- σικὰ) τῶν "Ἑλλήνων ἀπὸ τοὺς Φοίνικες (κατ᾽ ἐξοχὴν ἐμπόρους καὶ τραπεζίτες) τῆς Μ. ᾿Ανατολῆς. Μικρὴ συμβολὴ στὸ ἔργο αὐτὸ τῶν συνεργατῶν τοῦ «Δαυλοῦ» ἂς θε- ωρηθοῦνε καὶ οἱ σκέψεις ποὺ ἐκθέτω πα- ρακάτω. Καὶ κατ᾽ ἀρχάς: Ποιοί ἤτανε γιὰ τοὺς Ἕλληνες τῶν ᾿Αρχαϊκῶν χρόνων οἱ «Φοί- νικες» καὶ ποιὰ ἡ «Φοινίκη», Πῶς ἔτυχε καὶ δὲν πρόσεξε κανεὶς τὶς ἑλληνικότατες ρίζες (ποιν-τακ-) τῆς λέξης «φοῖνιξ» καὶ τῶν τοπωνυμίων Φοινίκη ἢ Φινίκι, ποὺ σὲ τόσες περιοχὲς τῆς ᾿ Ελλάδας ἐμφανίζεται; Κατὰ τὴν Μυθολογία ὁ Κάδμος, ποὺ δί- δαξε τὴν γραφὴ στοὺς Βοιωτοὺς (ἴδε γραφὴ ᾿Ορχομενοῦ), ἤτανε γιὸς τοῦ ᾿Αγήνορα (᾽.4γ-᾽ Ὰν-), βασιλιᾶ τῆς «Φοινίκης», ποὺ ὅταν πλησίαζε νὰ πεθάνει ἐπέστρεψε κοντὰ στοὺς συγγενεῖς του, στὴν Βουθρόη, σημε- ρινὸ Βουθρωτὸ τῆς Β. ᾿Ηπείρου. Τὸ Βου- θρωτὸ ὅμως εἶναι τὸ ἐπίνειο (ἐπὶ τῆς λι- μνοθάλασσας) τῆς πανάρχαιας ἠπειρωτι- κῆς πόλης Φοινίκης. ᾿Εκεῖ, στὴν πατρίδα του, γύρισε γιὰ νὰ πεθάνει ὁ Κάδμος... Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπομνησθῆ ἐδῶ, πώς κατὰ τοὺς σημερινοὺς Ἕλληνες ᾿Αρβανίτες «Κα-ὅμης» σημαίνει (στὰ ᾿Αρβανίτικα-Πε- λασγικὰ) «ὁ ἔχων δόντι». (Ἴδε σχετικὴ πε- ρικοπὴ τοῦ μύθου γιὰ σπορὰ τῶν δοντιῶν τοῦ δράκοντα ἀπὸ τὸν Κάδμο...). ᾿Αλλὰ καὶ ἡ λέξη Βουθρόη-Βουθρωτὸ μᾶς θυμίζει τὸν Βοῦν (Ταῦρο)-Δία, ποὺ ἔ- κλεψε τὴν κόρη τοῦ ᾿Αγήνορα, τὴν πέρασε